ΜΑΡΙΚΑ ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ:{CR}«Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ»{CR}

Η Μαρίκα Κοτοπούλη, η μεγαλύτερη πρωταγωνίστρια του Νεοελληνικού θεάτρου – που ολόκληρη η Ελλάδα θρηνεί τον θάνατό της – όσο κι αν φανεί παράξενο, δεν ήθελε ποτέ να γράφουν γι’ αυτή: Πολύ περισσότερο, απέφευγε πάντοτε, όσο κι αν την επίεζαν, να γράψη η ίδια οτιδήποτε για την θριαμβευτική της πορεία στη Νεοελληνική Σκηνή. Για μοναδική ίσως φορά υπεχώρησε προς χάριν των «Νέων» κι έγραψε με συναρπαστική απλότητα μία σειρά αναμνήσεων, όταν το 1933 γκρέμισαν το θέατρο της πλατείας Ομονοίας, που δεν είχε απλώς το όνομά της, αλλ΄ ήταν συνδεδεμένο με τους μεγαλύτερους σταθμούς της εκπληκτικής της σταδιοδρομίας.
Τα «Νέα» με ιδιαίτερη συγκίνησι δίνουν από σήμερον τις παρακάτω αυθεντικές σελίδες, γραμμένες από την ίδια την Μαρίκα Κοτοπούλη:
«Γνώρισα την σκηνήν της Ομονοίας όταν ήμουν… 40 ημερών. Επαιζε σ’ αυτήν ο πατέρας μου. Σ’ ένα έργο ο “Αμαξηλάτης των Αλπεων”, πρέπει να βγει στην πρώτη πράξι ένα μωρό. Η μητέρα μου όμως όταν μ’ απέκτησε εκαινοτόμησε. Ετσι μ΄ έβγαλε στη σκηνή σαράντα μόλις ημερών. Αυτή υπήρξε η πρώτη μου γνωριμία με τα φώτα της ράμπας. Τον άλλο χρόνο όμως είχα αμέσως… εξέλιξη…».
ΕΚΑΚΟΠΟΙΗΘΗ
Ο ΠΑΡΘΕΝΗΣ;
Πρέπει αμέσως να γίνει μία ανακοίνωσης εκ μέρους των αρομδίων, σχετικών με όσα εγγράφησαν περί κακοποιήσεως, εκ μέρους αστυνομικών οργάνων, του ζωγράφου Παρθένη. Και τούτο ασχέτως του αν έπρεπε ή όχι να εκτελεστεί η συντηρητική κατάσχεσις των έργων του. Εδώ πλέον πρόκειται περί μίας άνευ προηγουμένου προσβολής της προσωπικότητος ενός μεγάλου καλλιτέχνου, ο οποίος, εκτός των γηρατειών του που τον καθιστούν βαθύτατα σεβαστόν, έχει ένα έργον επιβεβλημένον προ πολλού, όχι μόνον εις την Ελλάδα αλλά και εις τους ξένουν καλλιτεχνικούς κύκλους. Το να αρπάζουν αυτόν τον ένδοξον γέροντα αστυνομικοί και κλητήρες – εάν πράγματι έγιναν όλα αυτά όπως περιγράφονται – και να τον ξυλοκοπούν είναι κάτι που δεν επιτρέπεται να μείνει αδιευκρίνιστον. Επιβάλλεται κατόπιν τούτου να μάθη το ελληνικόν κοινόν τι ακριβώς συνέβη. Αλλά να το μάθη κατά τρόπον υπεύθυνον, μη αφήνοντα καμμίαν απολύτως αμφιβολίαν.














