Η πεισματάρα Ελγκα Καββαδία

Πληροφορήθηκα με καθυστέρηση, από ένα δελτίο Τύπου των εκδόσεων Αγρα, τον θάνατο της Ελγκας Καββαδία. Την είχα συναντήσει μερικές φορές και με είχε εντυπωσιάσει η ευγένειά της και το αποφασιστικό πάθος της για δημόσια προσφορά. Ηθελε η χώρα να γίνει χάρη και σε αυτή λίγο καλύτερη – και ήξερε ότι αυτό συμβαίνει όχι αποκλειστικά από την πολιτική, αλλά και από τη βούληση και το πείσμα κάποιων πολιτών, που εστιάζουν πρωτίστως στην καθημερινότητα. Η γεννημένη το 1937 Ελγκα ήταν ανιψιά του Νίκου Καββαδία, κόρη δηλαδή της αδελφής του, Τζένιας. Ο ποιητής τής είχε αφιερώσει 14 ποιήματα στο «Πούσι», τη συλλογή του 1947, τα περισσότερα πασίγνωστα σήμερα και λόγω της μελοποίησής τους από τον Θάνο Μικρούτσικο. Το όφελός της στον θείο της το έβγαλε με το παραπάνω, αφού εξέδωσε εκ νέου τα βιβλία του ποιητή στην Αγρα, και μαζί τις επιστολές του και αρκετούς τόμους με μελέτες για το έργο του ποιητή.

Από τη δεκαετία του 1980, ως πτυχιούχος βιβλιοθηκονόμος, έστησε και είχε την ευθύνη για περίπου 25 καθόλου συμβατικές παιδικές βιβλιοθήκες σε διάφορα σημεία της Ελλάδας (Βελβενδός, Πομακοχώρια, Ελευσίνα κ.λπ.). Δυστυχώς, μετά το 2000 μαράζωσαν και αχρηστεύτηκαν – διότι το κράτος δεν μπορεί να συντηρήσει ό,τι δεν είναι κομματικό. Ετσι κι αλλιώς, ποιος νοιάζεται για ανάγνωση;