Μεγάλο αγκάθι οι ανεπαρκείς αίθουσες στα δικαστήρια

Η δίκη για την επίθεση με το βιτριόλι εις βάρος της Ιωάννας Παλιοσπύρου, που ξεκίνησε προχθές ενώπιον του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας, έφερε για μία ακόμα φορά στο προσκήνιο το πρόβλημα των δικαστικών αιθουσών, που, όπως έχει δείξει κατ’ επανάληψη η ιστορία, δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες πολυπρόσωπων υποθέσεων, ποι οποίες συγκεντρώνουν και τα φώτα της δημοσιότητας λόγω του κοινωνικού ενδιαφέροντος που τις συνοδεύουν. Το πρόβλημα δεν είναι καινούργιο, ούτε άγνωστο στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Κάθε φορά που πρόκειται να ξεκινήσει μια μεγάλη δίκη, είτε στην Ευελπίδων είτε στο Εφετείο, το ερώτημα που γεννάται είναι σχεδόν το ίδιο… «Μα πώς θα γίνει η δίκη σε μια αίθουσα που δεν χωράει τους παράγοντες της διαδικασίας, με αποτέλεσμα να περιορίζεται η αρχή της δημοσιότητας;».

Η εξίσωση γίνεται ακόμα δυσκολότερη καθώς μέσα στην πανδημία του κορωνοϊού θα πρέπει να τηρούνται τα αυστηρά υγειονομικά πρωτόκολλα, ενώ υπάρχει και περιορισμός για τον ανώτερο αριθμό ατόμων μέσα σε κάθε αίθουσα με στόχο ακριβώς την προστασία των πολιτών και της δημόσιας υγείας.

ΧΩΡΙΣ ΛΥΣΗ. Κάποιες φορές, όταν υπάρχει διαθεσιμότητα, το πρόβλημα αντιμετωπίζεται – χωρίς να επιλύεται στην ουσία του – με τη μεταφορά μιας μεγάλης και πολυπρόσωπης δίκης στην αίθουσα τελετών του Εφετείου της Αθήνας, που είναι και το μοναδικό ακροατήριο που μπορεί να καλύψει τις ανάγκες για αξιοπρεπή εκδίκαση τέτοιων υποθέσεων.

Σε αυτή την αίθουσα εκδικάστηκε η υπόθεση για την εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής. Εκεί είχε γίνει η δίκη με κατηγορούμενο τον πρώην υπουργό Ακη Τσοχατζόπουλο, ο οποίος πρόσφατα απεβίωσε. Στην ίδια αίθουσα έχει μεταφερθεί και εκδικάζεται η δίκη για τις ποινικές ευθύνες από τη φονική πλημμύρα στη Μάνδρα. Η μοναδική αυτή αίθουσα, εκ των πραγμάτων, δεν μπορεί να καλύψει όλες τις ανάγκες που γεννούν οι δίκες με μεγάλο κοινωνικό και δημοσιογραφικό ενδιαφέρον.

ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ. Το πρόβλημα, δε, της χωρητικότητας των αιθουσών είναι ακόμα μεγαλύτερο κατά την εκδίκαση υποθέσεων αστικής φύσεως στο Εφετείο της Αθήνας. Υποθέσεις που, κατά τεκμήριο, διεξάγονται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχουν τμήματα Ενοχικού (εκδικάζονται διαφορές αστικής φύσεως μεταξύ ιδιωτών) με προσδιορισμένες περίπου 100 υποθέσεις αρμοδιότητας Μονομελούς και Πολυμελούς Εφετείου. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι μέσα στην ίδια αίθουσα, που αριθμεί λίγα τετραγωνικά, θα πρέπει να συνυπάρξουν τουλάχιστον 200 δικηγόροι, εκπροσωπώντας και τις δύο πλευρές των διαδίκων. Από την πλευρά τους οι δικαστές – 14 στον αριθμό – είναι υποχρεωμένοι να συνωστίζονται σε ένα μικρό δωμάτιο περιμένοντας να δικάσουν όλες τις υποθέσεις του πινακίου! Και το σκηνικό αυτό δεν το συναντά κανείς μόνο μία φορά. Είναι επαναλαμβανόμενο καθ’ όλη τη διάρκεια του δικαστικού έτους, με τον κίνδυνο να μετατραπεί ο χώρος αυτός σε υγειονομική «παγίδα».

Μέσα στις επόμενες ημέρες, τέλος, και συγκεκριμένα στις 20 Οκτωβρίου 2021 έχει προσδιοριστεί να εκδικαστεί η υπόθεση του θανάτου του Ζακ Κωστόπουλου ενώπιον του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας, όπου και εκεί για μια ακόμα φορά θα ανακύψει το ίδιο ζήτημα, καθώς πρόκειται για μια ακόμα υπόθεση με έντονο κοινωνικό αποτύπωμα. Και να σκεφτεί κανείς ότι μετρά αντίστροφα και ο χρόνος για την παραπομπή ή μη στο εδώλιο των κατηγορουμένων για τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι με τους 102 νεκρούς. Μια ακόμα υπόθεση με περίπου 20 κατηγορουμένους και εκατοντάδες μάρτυρες, που αναμφίβολα επίσης θα συγκεντρώσει όλα τα φώτα της δημοσιότητας.

ΜΙΝΑ ΜΟΥΣΤΑΚΑ