Το ελληνικό μπάσκετ στα δικαστήρια

Η φάμπρικα που έχει ανοίξει με τις προσφυγές στα δικαστήρια όσων έχουν έννομο συμφέρον από τις εκλογές της ΕΟΚ δεν θα βγει σε καλό του ελληνικού μπάσκετ. Οχι επειδή οδηγούν σε συνεχόμενες αναβολές της εκλογικής αναμέτρησης και παρατείνουν την ακυβερνησία της ομοσπονδίας.

Εκλογές μπορεί να μη γίνουν την Κυριακή, αν το Πρωτοδικείο αναβάλει εκ νέου τη διαδικασία κάνοντας δεκτή την (τελευταία χρονικά) προσφυγή της παράταξης Φασούλα για εξαίρεση από τον εκλογικό κατάλογο παράτυπα ενταγμένων σωματείων. Θα γίνουν, όμως, κάποια στιγμή και θα αναδειχθεί νέα διοίκηση.

Αλλά πόσο σίγουροι είμαστε ότι οι χαμένοι θα την αποδεχθούν; Ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι την επόμενη μέρα των εκλογών τα μέλη του νέου διοικητικού συμβουλίου θα σηκώσουν τα μανίκια για να ασχοληθούν με τα πραγματικά προβλήματα του ελληνικού μπάσκετ αντί να τρέχουν και πάλι στα δικαστήρια υποβάλλοντας ενστάσεις και αμφισβητώντας το εκλογικό αποτέλεσμα;

Κανείς. Διότι ουδείς έχει πειστεί πως υπάρχει πραγματική διάθεση συνεννόησης από τις τρεις παρατάξεις. Την οποία απαιτεί ο νόμος, ο οποίος, έτσι όπως είναι φτιαγμένος, αποτρέπει τις απόλυτες πλειοψηφίες μέσα στα διοικητικά συμβούλια των ομοσπονδιών, προωθώντας τη συνεργασία μεταξύ των παρατάξεων.

Ο νόμος έχει προκαλέσει ένα ακόμα πρόβλημα. Οσο καλές προθέσεις κι αν έχει προβλέποντας ότι δικαίωμα ψήφου έχουν μόνο τα σωματεία που είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο της ΓΓΑ, εντούτοις η εφαρμογή του λίγο πριν από τη διεξαγωγή των αρχαιρεσιών έχει δημιουργήσει ζητήματα στον καταρτισμό των εκλογικών καταλόγων. Οσοι μένουν εκτός προσφεύγουν στα δικαστήρια. Και κάθε φορά που αυτά τους δικαιώνουν, γεννάται θέμα εγκυρότητας των καταλόγων. Θέμα, το οποίο θα συνεχίσει να υφίσταται και μετά τις εκλογές, αφού στις περισσότερες περιπτώσεις οι δικαστικές αποφάσεις είναι προσωρινές. Και θα μπορεί να το χρησιμοποιήσει όποιος θεωρεί ότι έχασε, σε ένα νέο γύρο ενστάσεων και δικαστικών προσφυγών.

Ετσι, όμως, δεν μπορεί να επιτευχθεί η επανεκκίνηση του ελληνικού μπάσκετ. Και δυστυχώς δεν υπάρχει τίποτα στον ορίζοντα που να δικαιολογεί αισιοδοξία ότι την επομένη των εκλογών τον λόγο δεν θα έχουν και πάλι τα δικαστήρια.