Ψηφιοποιήσεις

Το Παρίσι των 2.000.000 κατοίκων έχει 20 πενταψήφιους Ταχυδρομικούς Κωδικούς (ΤΚ) από 75-0-01 έως 75-0-20.  Το 75 είναι ο αριθμός του «Νομού Παρισίων», σταθερός από το 1860. Οι αριθμοί από το 01 έως το 20, δηλώνουν το «Διαμέρισμα» όπου βρίσκεται το κτίριο – καθιερώθηκαν επί Γαλλικής Επαναστάσεως, το 1795. Όλοι οι Παριζιάνοι ξέρουν  σε ποιο Διαμέρισμα ζουν και αυτομάτως γνωρίζουν και τον ΤΚ.

Στην Αθήνα των 650.000 υπάρχουν εκατοντάδες -μπορεί και χιλιάδες- πενταψήφιοι ΤΚ, από 10Χ-ΧΧ ως 17Χ-ΧΧ. Δεν υπάρχει καμία γεωγραφική λογική ώστε να ξέρουν οι Αθηναίοι τον ΤΚ της Κυψέλης ή του 6^ου Διαμερίσματος:  όταν δημιουργήθηκαν οι κωδικοί απλώς αριθμήθηκαν τα ταχυδρομικά γραφεία της Αθήνας και στη συνέχεια οι «διαδρομές» των ταχυδρόμων που ήδη υπήρχαν – οι άνθρωποι δηλαδή, όχι περιοχές. Τα ΕΛΤΑ  αρχές του 1980 καθιέρωσαν τους ΤΚ χάριν των ιδίων, υποχρεώνοντας εμάς να ψάχνουμε να βρούμε κωδικούς που δεν προέκυπταν από τις διευθύνσεις.

Το ζήτημα είναι λοιπόν αν κωδικοποιείς, ψηφιοποιείς, οργανώνεις με βάση τη λογική της βελτίωσης των υπηρεσιών  και της εξυπηρέτησης των χρηστών, όπως τα Γαλλικά Ταχυδρομεία, ή της εξυπηρέτησης των οργανισμών, όπως τα ΕΛΤΑ. Πχ, στο taxisnet μαθαίνεις αμέσως πόσα χρωστάς και πότε πρέπει να πληρώσεις· στο ΙΚΑ πρέπει να βοηθήσει (ειδικευμένος) λογιστής: τα στοιχεία παρουσιάζονται όπως τα χειρίζεται εσωτερικά το ΙΚΑ.

Αν χρειάζεσαι πιστοποιητικό ποινικού μητρώου ή υπεύθυνη δήλωση, δόξα τω Πιερρακάκη, το πρώτο παραδίνεται την επομένη, η υπεύθυνη δήλωση πάραυτα. Αν όμως χρειάζεσαι «Ενιαίο Πιστοποιητικό Δικαστικής Φερεγγυότητας» που «κατάργησε 25 πιστοποιητικά» ούτε παίρνεις βεβαίωση κατάθεσης με ημέιλ ή σμς ούτε σου στέλνουν το πιστοποιητικό, αν εκδοθεί: πρέπει κάθε ημέρα να ψάχνεις.

Σε πρόσφατη περίπτωσή, στο φερέγγυο Πρωτοδικείο Αθηνών χρειάστηκαν 19 ημέρες για την έκδοσή του: στην αναλογική εποχή έπρεπε (θεωρητικά τουλάχιστον) να έχουν απαντήσει σε 10 ημέρες. Ήτοι, «η ενοποίηση 25 πιστοποιητικών» αξιοποιήθηκε για να βραδυπορεί η υπηρεσία – και δεν είναι σωστό να διαμαρτυρηθείς διότι «υπερφορτώνονται» με ημέιλ οι δημόσιοι υπάλληλοι, διάβασα πρόσφατα. Κάποιοι δεν ξέρουν καν να τα χειριστούν, άλλοι δεν προλαβαίνουν να τα ανοίξουν, πολύ περισσότερο να απαντήσουν.

Ο υπάλληλος των ΕΛΤΑ που σχεδίασε το μεγαλοφυές σύστημα των ΤΚ προσέφυγε στα δικαστήρια όταν συνταξιοδοτήθηκε ζητώντας «πνευματικά δικαιώματα» για την εφεύρεσή του – κάποιοι που χειρίζονται ημέιλ φροντίζουν από μόνοι τους να λάβουν ψυχική αποζημίωση για τη χαμένη απόλαυση να βλέπουν μπροστά τους ατέλειωτες ουρές απελπισμένων ορθίων.

Ο κ. Πιερρακάκης και οι δικοί του δεν πρέπει να απελπιστούν, απλώς να γνωρίζουν ότι πολλοί δίνουν αγώνες για να διαιωνιστεί η εποχή της αναλογίας πάτρωνες/πελάτες.