Ρέμπους για πολύ δυνατούς λύτες

Δύο εξελίξεις ιστοριών που αναστάτωσαν την ποδοσφαιρική επικαιρότητα την προηγούμενη εβδομάδα, βάζουν μετά το τελευταίο Σαββατοκύριακο τα δεδομένα τους σε νέα βάση. Αναφέρομαι στην υπόθεση του Σεμέδο και στο θέμα της τιμωρίας του Αρη, ο οποίος θα πρέπει να ξεκινήσει το πρωτάθλημα με -6 βαθμούς μετά τη γνωστή απόφαση της Επιτροπής Εφέσεων της ΕΠΟ.

Καταγγελία

Παρά τις πολλές αντίθετες (και επιπόλαιες…) προβλέψεις ο Σεμέδο όχι μόνο δεν προφυλακίστηκε, αλλά αφέθηκε και ελεύθερος ουσιαστικά χωρίς περιοριστικούς όρους: η εγγύηση 10 χιλιάδων ευρώ που πλήρωσε είναι αστείο ποσό αν σκεφτούμε το μέγεθος της κατηγορίας, αλλά και τον θόρυβο που προηγήθηκε μετά την καταγγελία της περίφημης 17χρονης ότι τη βίασε. Οι ελλείψεις αποδεικτικών στοιχείων, η διαφορετική αφήγηση των περιστατικών της βραδιάς από τη φίλη της καταγγέλλουσας, η αθωωτική για τον παίκτη ιατροδικαστική αναφορά, συνετέλεσαν στο να πέσει στα μαλακά. Ομως το θέμα δεν είναι ο Σεμέδο (που αν συνεχίσει να ξενυχτάει στα μπαρ θα είναι πάλι πρωταγωνιστής σε ανάλογες ιστορίες…), αλλά η ερώτηση τι μπορεί να κάνει ο Ολυμπιακός μαζί του. Διότι ο άνθρωπος Σεμέδο έχει αποδειχθεί αρκετά ασταθής και αδύναμος να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες που του έχουν δοθεί κι ο ποδοσφαιριστής είναι αρκετά καλός και ακριβός για να τον αφήσουν να φύγει με μια απλή λύση του συμβολαίου του.

Παράθυρο

Ο Σεμέδο δεν μπορεί να πωληθεί τώρα παρά μόνο στην Τουρκία και σε αραβικές χώρες στις οποίες είναι ακόμα ανοιχτό το περίφημο «μεταγραφικό παράθυρο». Για την ώρα δεν διακρίνω από την πλευρά του Σεμέδο διάθεση από μέρος του να μεταναστεύσει σε χώρες χωρίς κορωνοπάρτι ή έστω χωρίς πάρτι στον Ωρωπό. Με όσα έχουν προηγηθεί για τον Ολυμπιακό θα ήταν πανεύκολο να του επιβάλει μια σκληρή τιμωρία – να του κάνει διακοπή συμβολαίου π.χ. – αλλά τι κερδίζει; Να του επιτρέψει την πλήρη επιστροφή στην ομάδα πάλι είναι σχετικά απλό, αλλά ο τύπος μοιάζει ωρολογιακή βόμβα: η διαχείρισή του έπειτα από αυτή την περιπέτεια γίνεται δύσκολη, πρώτα απ’ όλα γιατί οι φήμες που θα τον ακολουθούν θα είναι ατελείωτες. Νομίζω ο Ολυμπιακός θα ήθελε να βρεθεί μια ομάδα να τον αγοράσει τώρα ή έστω να τον δανειστεί και να τον χρησιμοποιήσει από τον Ιανουάριο κι έπειτα, αλλά αυτό είναι αντικειμενικά δύσκολο. Αν από την άλλη, αν ο παίκτης μείνει εδώ μέχρι τον Ιανουάριο (και δεν αγωνίζεται) η αξία του θα πέσει και η πιθανότητα να βρεθεί κάποιος να τον αποκτήσει έπειτα από ένα πεντάμηνο χωρίς παιχνίδια στα πόδια του, είναι μικρή.

Μαρτίνς

Ο Πέδρο Μαρτίνς έχει αποδείξει πως ξέρει να τον χειριστεί και ως άνθρωπο (πρώτα από όλα) και ως ποδοσφαιριστή, αλλά από την άλλη αφήνοντάς τον και δύο φορές εκτός ευρωπαϊκής λίστας δείχνει και ότι δεν έχει πρόβλημα να πορευτεί και χωρίς αυτόν. Θέλω να πω ότι ο προπονητής μπορεί να δεχθεί και την επανένταξη του παίκτη και τον παραγκωνισμό του. Η απόφαση είναι καθαρά θέμα διοίκησης. Αν δεν βρεθεί τώρα κάποια ομάδα να τον αποκτήσει, ωστόσο, δεν νομίζω πως χρειάζονται βιασύνες. Οι παίκτες δεν χρειάζεται να θεοποιούνται (σε σημείο που να νομίζουν ότι είναι τόσο απαραίτητοι, ώστε να κάνουν ό,τι θέλουν), αλλά δεν είναι σωστό και να «καίγονται» μόνο και μόνο γιατί φωνάζουν εναντίον τους διάφοροι στα social media. Πολλές φορές τις καλύτερες λύσεις τις δίνει ο χρόνος.

Ζαγόρ

Μια λύση απαιτεί και το θέμα του Αρη. Ο πρόεδρος της ΕΠΟ Θοδωρής Ζαγοράκης θεωρεί την τιμωρία της ομάδας σκανδαλώδη. Πολύ καλά έκανε και τοποθετήθηκε όπως τοποθετήθηκε. Ενας πρόεδρος ομοσπονδίας δεν μπορεί να παριστάνει τον Πόντιο Πιλάτο: αν έχει θέση, πρέπει να την εκφράζει. Ο Ζαγοράκης ήταν εναντίον των τιμωριών που προβλέπουν αφαιρέσεις βαθμών. Είχε κάνει σχετικές δηλώσεις και ως παίκτης, και ως πρόεδρος του ΠΑΟΚ και ως διάσημος οπαδός του και ευρωβουλευτής. Οφειλε να δείξει τη συνέπειά του και το έκανε. Κι ανεξάρτητα από το αν κανείς συμφωνεί ή όχι με τη θέση του, μπράβο του που μίλησε χωρίς να δεχθεί κάποιο δημοσιογραφικό (ή άλλου τύπου) μπούλινγκ: η ποινή του Αρη αντιμετωπίστηκε με μια γενικότερη σιωπή – ελάχιστοι επεσήμαναν ότι πρόκειται για σκάνδαλο. Ο Ζαγοράκης «έσπασε» έναν κανόνα σιωπής προτάσσοντας την ανάγκη να φανεί συνεπής και αξιοπρεπής. Ετσι έπρεπε να κάνει.

Προσωπικότητα

Οταν γίνονταν οι εκλογές της ΕΠΟ είχα επισημάνει την ανάγκη να βρεθούν στην ομοσπονδία άνθρωποι με προσωπικότητα: αυτό διακρίνει τους υποψήφιους της Εθνικής του 2004 (που δεν ψηφίστηκαν) από το σινάφι όλων αυτών που τους απασχολεί αν θα πάρει άδεια συμμετοχής στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής το Αιγάλεω από τον Γιώργο τον Δημητρίου π.χ. Οταν είσαι άνθρωπος του ποδοσφαίρου (κι όχι νταραβεριτζής…) ξεχωρίζεις το σημαντικό από το ασήμαντο και μιλάς ακόμα κι όταν όλοι επιλέγουν να ανοίξουν μια τρύπα να βάλουν μέσα στο κεφάλι τους. Αν ο Ζαγοράκης ήταν πρόεδρος στην ομοσπονδία δύο χρόνια τώρα, το Παγκρήτιο θα ήταν έδρα της Εθνικής, η Ελλάδα θα είχε αναλάβει τη φιλοξενία του τελικού του Conference League που κατέληξε στην Αλβανία, ενώ τον είχε πάρει το Ηράκλειο και η Ολιστική Μελέτη της FIFA/UEFA θα είχε γίνει πράξη γιατί θα τη ζητούσε αυτός κι όχι η κυβέρνηση. Κι αν είχε και το ΔΣ που θα ‘πρεπε να έχει, στο τέλος της θητείας του πολλά από τα χρόνια προβλήματα του ελληνικού ποδοσφαίρου θα είχαν λυθεί. Γιατί θα μιλούσε για αυτά, θα απαιτούσε λύσεις, θα έβρισκε τη βοήθεια από το κράτος που είναι απαραίτητη.

Επίσκεψη

Βέβαια το πρόβλημα του Αρη δεν λύθηκε επειδή ο πρόεδρος της ομοσπονδίας δήλωσε την αποστροφή του για την απόφαση. Κάτι θα χρειαστεί να γίνει και η κυβέρνηση το ξέρει. Οι οπαδοί του Αρη έχουν σκοπό να κάνουν δύσκολη τη ζωή του Πρωθυπουργού στην επίσκεψή του στη ΔΕΘ. Αλλά δεν χωρά αμφιβολία πως αυτή η τοποθέτηση (στην οποία ο Ζαγοράκης δεν μιλά για κακοδικία αλλά για μεθόδευση…) είναι ένα καλό πρώτο βήμα: στη χειρότερη των περιπτώσεων ο Αρης μπορεί να επικαλεστεί στο CAS τη μαρτυρία του. Τι άλλο θα ήταν καλό; Να παραστεί ως μάρτυρας η ίδια η Γενική Γραμματεία Μεταναστευτικής Πολιτικής από την οποία ξεκίνησε το θέμα και να υποδείξει στους δικαστές πως ο Αρης δεν είχε καμία σχέση με την πλαστογραφία του συμβολαίου του νεαρού ποδοσφαιριστή που απλά ήθελε να πάρει άδεια παραμονής παριστάνοντας τον επαγγελματία ποδοσφαιριστή. Κι αν έπειτα από όλα αυτά ο Αρης χάσει στο CAS, τουλάχιστον όλοι οι εμπλεκόμενοι θα έχουν τη συνείδησή τους ήσυχη. Οπως ο Ζαγοράκης. Που για αυτό ακριβώς μίλησε…