Η ανασύνταξη της δημοκρατικής παράταξης: πιο αναγκαία από ποτέ

Η χώρα δοκιμάζεται ήδη από σοβαρά προβλήματα, αλλά θα βρεθεί αντιμέτωπη με ακόμη μεγαλύτερες δυσχέρειες και προκλήσεις στο εγγύς μέλλον.

Τα διαδοχικά κύματα της επιδημιολογικής κρίσης πλήττουν την οικονομία και την κοινωνική συνοχή, την ώρα που η διαχειριστική επάρκεια της κυβέρνησης αποδεικνύεται από τα γεγονότα εξαιρετικά χαμηλή, όπως π.χ. φάνηκε από την τεραστίων διαστάσεων οικολογική καταστροφή του θέρους.

Η διοχέτευση πόρων στην οικονομία, για να μετριασθούν οι αρνητικές συνέπειες της πανδημίας, γίνεται με τρόπο ασύνταχτο και συνήθως πελατειακό, γι’ αυτό και εξ’ ορισμού μη αποδοτικό. Είναι αποκαλυπτικά, για παράδειγμα, τα στοιχεία της υποδιοίκησης της Τραπέζης Ελλάδος, σύμφωνα με τα οποία, τον περασμένο χρόνο, η τραπεζική χρηματοδότηση αυξήθηκε κατά 9,5% για τις μεγάλες επιχειρήσεις, ενώ μειώθηκε κατά 0,5% για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Επιπροσθέτως, το 50% της παραπάνω πιστωτικής επέκτασης κατευθύνθηκε σε μόλις 6 μεγάλες επιχειρήσεις.

Το χειρότερο όλων είναι ο κίνδυνος που ελλοχεύει στο τέλος του 2022, όταν θα λήξει το καθεστώς δημοσιονομικής χαλαρότητας που η Ευρωπαϊκή Ενωση αποφάσισε τον Μάρτιο του 2020, με την ενεργοποίηση της ρήτρας διαφυγής. Αν επιστρέψουμε στους κανόνες της γερμανικής οικονομικής ορθοδοξίας, όπως αποτυπώνονται στο Σύμφωνο Δημοσιονομικής Σταθερότητας, κάτι που από τώρα ζητά επιτακτικά η Γερμανία, η χώρα μας θα τεθεί σε τροχιά νέας χρεωκοπίας. Τα δημοσιονομικά της μεγέθη έχουν εκτροχιασθεί από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Χρέος και ελλείμματα βρίσκονται σε ιλιγγιώδη ύψη.

Αλλά και η θεσμική συμπεριφορά της κυβέρνησης είναι αποκλίνουσα προς τον δημοκρατικό κανόνα. Ποτέ στο παρελθόν, οι δεξιές ηγεσίες δεν αποτόλμησαν να αλλάξουν τον τρόπο επιλογής της ηγεσίας ανεξαρτήτων αρχών, προκειμένου να ελέγξουν τις συνθέσεις τους. Το έκανε η παρούσα κυβέρνηση με προκλητικές νομοθετικές παρεμβάσεις.

Ανησυχητικός είναι ο σταθερός προσανατολισμός της κυβέρνησης στην εξυπηρέτηση συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων, μακριά από τις ανάγκες της κοινωνικής ολότητας. Καταχρηστική αξιοποίηση του καθεστώτος των απευθείας αναθέσεων σε όλο το εύρος του δημόσιου τομέα, αδικαιολόγητες ρυθμίσεις ενίσχυσης της ανεπίσημης ιδιωτικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε βάρος της δημόσιας, εισαγωγή ιδιωτικών συμφερόντων στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, με προφανή συνέπεια τη μείωση των επικουρικών συντάξεων, είναι μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Ενόψει των δυσμενών αυτών εξελίξεων, είναι επιτακτική ανάγκη η ανόρθωση της δημοκρατικής παράταξης, ώστε να αποτελέσει ανάχωμα στις επερχόμενες περιπέτειες. Είναι επιτακτική ανάγκη ένα αναγεννημένο και ισχυρό ΠΑΣΟΚ που μπορεί να αναλάβει μεγάλες πολιτικές πρωτοβουλίες, που μπορεί να λειτουργήσει και πάλι ως δύναμη πολιτικής ευθύνης που καθοδηγεί με ασφάλεια τη χώρα, που μπορεί ως κίνημα αλλαγής να ορίσει νέες ελπιδοφόρες προοπτικές για τη χώρα και τους πολίτες.

Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για να χαθεί σε αδράνεια ή στασιμότητα.

Αυτή είναι η ευθύνη μας και το καθήκον που αναλαμβάνουμε.