Αυτοκριτική για το «αντι-ΣΥΡΙΖΑ» μέτωπο

Με διάθεση αυτοκριτικής και περιορισμού των λαθών που κοστίζουν στην εικόνα του κόμματος εμφανίζεται ο Αλέξης Τσίπρας, αποδεχόμενος την ύπαρξη ενός «αντι-ΣΥΡΙΖΑ» μετώπου ενισχυμένου από δικά τους λάθη. Πρόκειται μάλλον για την πρώτη φορά που ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κάνει μια τέτοια παραδοχή και η χρονική συγκυρία την κάνει ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. «Προφανώς και εμείς το τροφοδοτήσαμε» είπε ειδικότερα για το «αντι-ΣΥΡΙΖΑ» μέτωπο (στην «Εφημερίδα των Συντακτών»), «διότι τα δικά μας λάθη ή τις δικές μας αντικειμενικές αδυναμίες εκμεταλλεύτηκαν για να στήσουν την προπαγάνδα τους. Στην προσπάθειά μας να φτιάξουμε τις άμυνές μας απέναντι σε αυτόν τον προπαγανδιστικό αντι-ΣΥΡΙΖΑ μηχανισμό», ήταν η δική του εξήγηση, «ενίοτε τον τροφοδοτούσαμε και δίναμε πάτημα να δημιουργείται μια εικόνα εντελώς αντίθετη από την πραγματική για το ήθος και ύφος της διακυβέρνησής μας».

Πολάκης. Αν σταθούμε στην τελευταία διατύπωση, περί λαθών στην εικόνα και την επικοινωνία, μας παραπέμπει ευθέως στη συνεδρίαση του Πολιτικού Κέντρου που έγινε την περασμένη εβδομάδα, με σκοπό, μεταξύ άλλων, να γίνουν συστάσεις στον Παύλο Πολάκη για τις δημόσιες τοποθετήσεις του για το θέμα των εμβολιασμών με τις οποίες έφερε, για άλλη μια φορά, σε δύσκολη θέση το κόμμα και τα στελέχη του. Ηταν αυτή μια ακόμη περίπτωση που κάποιο κεντρικό του στέλεχος έδωσε «πάτημα» (για να δανειστούμε τη διατύπωση) για να αμφισβητηθεί η προεδρική γραμμή σε ένα κεντρικό ζήτημα; Ασφαλώς. Οφείλουμε να παρατηρήσουμε, ωστόσο, πως παρά το γεγονός ότι έχουν υπάρξει δεκάδες, πλέον, περιπτώσεις που οι τοποθετήσεις Πολάκη έχουν ουσιώδεις αποκλίσεις από αυτές του Αλέξη Τσίπρα, ο πρόεδρος αρκέστηκε στο να κάνει πάλι παραινέσεις και νουθεσίες στον πρώην αναπληρωτή υπουργό του και να υπενθυμίζει τις κεντρικές θέσεις του μέσω απρόσωπων ανακοινώσεων. Θα τον ακούσει άραγε ο Παύλος Πολάκης αυτή τη φορά; Ουδείς στον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να προβλέψει, αλλά δεν είναι ενθαρρυντικό σημάδι το ότι έσπευσε χθες να κάνει ανάρτηση υποστηρικτική στον Δημήτρη Κούβελα, τον καθηγητή που εκφράζει αμφιλεγόμενες, κατά την υπόλοιπη επιστημονική κοινότητα, απόψεις για τα εμβόλια.

Αρα, παρά τη δημόσια παραδοχή αποτυχίας, συνεχίζεται κανονικά η πάγια τακτική του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα να μη διαχωρίζουν δημόσια τη θέση τους από όσους «δίνουν πάτημα». Μια τακτική που δεν ακολούθησε μόνο για όσους βρίσκονται εντός των κομματικών τειχών της Κουμουνδούρου, αλλά την έχει εφαρμόσει και για συνεργάτες και συγκυβερνήτες του, όπως ο Δημήτρης Παπαγγελόπουλος, ο Πάνος Καμμένος και τα στελέχη των Ανεξάρτητων Ελλήνων.

Επιλογές. Το κόστος των επιλογών του εκείνων και της προσωπικής στάσης τους απέναντι σε αυτές δεν μετρήθηκε από όλο αυτό το πλέγμα που παρουσιάζει ως τη «διαπλοκή» που εχθρεύεται τον ΣΥΡΙΖΑ. Εχει σημασία να μην το ξεχνάμε αυτό, διότι στην ίδια συνέντευξή του ο Αλέξης Τσίπρας, παρότι παραδέχεται όσα παραδέχεται, ταυτίζει το «αντι-ΣΥΡΙΖΑ» μέτωπο με την «προπαγάνδα» των ανθρώπων της διαπλοκής. Κι αποτολμά την εκτίμηση ότι το «αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο πνέει τα λοίσθια», παρότι η δημοσκοπική εικόνα που παρουσιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ και ο ίδιος προσωπικά δεν θα πρέπει να τον ικανοποιεί.

Εδώ βρίσκεται και η μεγάλη του αντίφαση. Οτι παραβλέπει το γεγονός ότι τα λάθη του δεν μετρήθηκαν τόσο από τα ΜΜΕ, που αρέσκεται να καταγγέλλει, αλλά από τους πολίτες στις κάλπες. Από τη μια αποδίδει ήττες και αποτυχίες στην επιρροή της «διαπλοκής», από την άλλη, ενώ επιμένει ότι το περιβάλλον αυτό δεν έχει αλλάξει και ότι στηρίζει σθεναρά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, παρουσιάζεται, ταυτοχρόνως, βέβαιος ότι θα εκλεγεί ξανά από τον ίδιο λαό που εμμέσως πλην σαφώς παρουσιάζει ως ευκόλως υποκινούμενο. Οι παραδοχές των λαθών στην πολιτική, βλέπετε, είναι σπουδαίο πράγμα, αλλά δεν αρκούν, πρέπει να δείχνεις ότι τις εννοείς κιόλας.