Τρεις διαφορετικές αντιπολιτεύσεις σε μια συνεδρίαση

Στην πραγματικότητα, η χθεσινή αντιπαράθεση στη Βουλή ήταν τρεις διαφορετικές συζητήσεις σε μία. Ο Αλέξης Τσίπρας είχε στόχο τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη – και την επικοινωνιακή εξιλέωση για το Μάτι λόγω της σημερινής καταστροφής. Η Φώφη Γεννηματά έκανε κατά κύριο λόγο επιχειρησιακή κριτική και κατέληξε να είναι η πρώτη πολιτική αρχηγός που κατήγγειλε mansplaining (ανδρικό πατρονάρισμα) μέσα στη Βουλή. Μαζί τους, ο Γιάνης Βαρουφάκης, που έπαιξε με τακτική 2012-2014, γνωρίζοντας πως από τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να προβάλλεται ως πιο συστημικός, το δικό του κόμμα βρίσκει ανοιχτό πεδίο κινήσεων. Αυτές οι συζητήσεις ανέδειξαν τρία διαφορετικά είδη αντιπολίτευσης από τα κόμματα που θεωρούν πως η φθορά της ΝΔ, ειδικά μετά τις φωτιές, είναι αναπόφευκτη και διεκδικούν να αυξήσουν τα εκλογικά τους ποσοστά.

n Ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να ισορροπήσει ανάμεσα στις πρωτοβουλίες που έλαβε η προηγούμενη κυβέρνηση μετά το Μάτι και στην κριτική για τις αστοχίες της σημερινής. Απέφυγε να ζητήσει και παραιτήσεις, αλλά και εκλογές, πράγμα που δείχνει πως και στην Κουμουνδούρου γνωρίζουν πως τα ποσοστά τους δεν «δείχνουν» σχηματισμό κυβέρνησης. Η αντιπαράθεση ήταν εύκολη για το Μέγαρο Μαξίμου, γιατί στη βαριά εξίσωση οι ανθρώπινες ζωές ζυγίζουν περισσότερο από μια εντολή εκκένωσης παραπάνω – μπορεί να τον κατηγόρησαν για τυμβωρυχία, όμως η μαρτυρία από το Μάτι που διάβασε ο Μητσοτάκης από το βήμα ήταν αρκετή.

n Στην περίπτωση του Κινήματος Αλλαγής, η κατάσταση ήταν πιο περίπλοκη: επειδή το ΠΑΣΟΚ δεν έχει πίσω του τη λάθος διαχείριση μιας τέτοιας τραγωδίας, μπορεί εύκολα να ζητεί τις παραιτήσεις υπουργών και να μιλάει για επιχειρησιακές αστοχίες και εγκατάλειψη την ώρα που η φωτιά φούντωνε. Οι περιβαλλοντικές καταστροφές, αλλά και η αποκατάσταση των πληγεισών περιοχών δεν κρύβουν από πίσω μια δυσάρεστη πασοκική ιστορία – και αυτό το γνωρίζει και ο Μητσοτάκης, γι’ αυτό και υπερασπίστηκε την τοποθέτηση Μπένου, αλλά μίλησε θετικά και για τις πρωτοβουλίες που πήρε το ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του ’90. Η κόντρα ανάμεσα σε Γεννηματά και Μητσοτάκη δεν άναψε πολύ, γιατί ο Πρωθυπουργός δεν ήταν στην αίθουσα στη δευτερολογία της προέδρου του Κινήματος Αλλαγής – τελείωσε, ωστόσο, με πολλούς να γκουγκλάρουν τη λέξη mansplaining, σε μια ευθεία επίθεση της Γεννηματά στο ύφος του Μητσοτάκη απέναντί της. Δεν ήταν η μόνη που έκανε το ίδιο: το μεγαλύτερο κομμάτι της αντιπολίτευσης κατηγόρησε, με αιτία ή χωρίς, τον Πρωθυπουργό για αλαζονεία.

n Εκείνος, πάντως, που κέρδισε την πρώτη απάντηση στη δευτερολογία του Κυριάκου Μητσοτάκη ήταν ο Γιάνης Βαρουφάκης, που έκανε συγκεκριμένη κριτική για το σχέδιο για τις αναδασώσεις, τις εξορύξεις και τις ανεμογεννήτριες, που θύμισε σε ρητορική την πρώτη φορά που ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ισως γι’ αυτό η απάντηση του Πρωθυπουργού ήταν τόσο άμεση.

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ. Αν οι γραμμές αυτές συνεχιστούν ακέραιες και το επόμενο διάστημα, τότε θα μπορεί κανείς να πει με βεβαιότητα ποια έχει – αν έχει – πιθανότητες να πετύχει τον σκοπό της. Από την πλευρά του Κινήματος Αλλαγής και του ΜέΡΑ25, φαίνεται πως η τακτική δεν θα αλλάξει το επόμενο διάστημα, καθώς στοχεύει σε ένα συγκεκριμένο κοινό. Το μεγάλο ερώτημα αφορά και πάλι τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς όποια συνταγή έχει επιλέξει μέχρι στιγμής το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης χάνεται στις αντικρουόμενες γραμμές που συνυπάρχουν στο κόμμα και γι’ αυτό δεν έχει ακόμα πετύχει. Το φθινόπωρο, άλλωστε, θα δώσει κι άλλες ευκαιρίες για παρόμοιες ή μεγαλύτερες συγκρούσεις, καθώς τα μέτωπα που άνοιξαν αυτόν τον Αύγουστο δύσκολα θα κλείσουν πριν από τα Χριστούγεννα.