Εφυγε από τη ζωή ο φιλόσοφος Ζαν-Λικ Νανσί

Τo 1992 o Ζαν-Λι Νανσί έμαθε ότι η καρδιά του περιήλθε σε αχρηστία. Για να μείνει ζωντανός έπρεπε να ζήσει με την καρδιά ενός άλλου. Την εμπειρία αυτή – σωματική και ψυχολογική – μετέφερε στο βιβλίο «Ο παρείσακτος» (εκδ. Petites Maisons, μτφ. Πάνος Αγγελόπουλος, 2020). Η καρδιά του γάλλου φιλοσόφου σταμάτησε να χτυπάει χθες, σύμφωνα με τη γαλλική «Monde».

Ο Νανσί γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου 1940 στο Μπορντό. Ελαβε το διδακτορικό του – πάνω στον Καντ – το 1973, με επιβλέποντα καθηγητή τον Πολ Ρικέρ. Είναι η εποχή που εγκαταλείπει τη θεολογία, ανακαλύπτει τον Χάιντεγκερ και στρέφεται στη φιλοσοφία. Είναι το αντικείμενο που διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Marc Bloch του Στρασβούργου, από το ακαδημαϊκό έτος 1967-68 και για περισσότερο από τριάντα χρόνια. Το 1987 έλαβε το Docteur d’état από το Πανεπιστήμιο Toulouse-Le Mirail με επιβλέποντα καθηγητή τον Ζεράρ Γκρανέλ και μια επιτροπή που περιλάμβανε τον Ζαν-Φρανσουά Λιοτάρ και τον Ζακ Ντεριντά. Εγραψε από κοινού με τον Φιλίπ Λακού-Λαμπάρτ τα βιβλία «Le titre de la lettre. Une lecture de Lacan» (1973) και «L’Absolu littéraire. Théorie de la littérature du romantisme allemand» (1978), μια από τις πλέον διεισδυτικές αναλύσεις της συγκρότησης της ρομαντικής θεωρίας της λογοτεχνίας, σύμφωνα με το frenchphilosophy.gr, όπου ο αναγνώστης μπορεί να βρει μια εμπεριστατωμένη βάση δεδομένων για τον Νανσί). Ακολούθησαν το 1991 «Ο μύθος του ναζισμού» (Εστία, μτφ. Βίκτωρ Καμχής, 2008) και το βιβλίο που τον καθιέρωσε παγκοσμίως, «La communauté désoeuvrée» (Η αεργός κοινότητα) καθώς και πλήθος άρθρων και μεταφράσεων (Νίτσε, Φρόιντ, Μπένγιαμιν). Ενα από τα κεντρικά θέματα του έργου του είναι η συνύπαρξη μέσα στην κοινωνία, οι όψεις του μύθου και οι όροι προκειμένου να μιλάμε για ένα «εμείς» σήμερα. Στα ελληνικά κυκλοφορούν ακόμη «Η αλήθεια της δημοκρατίας» (Πλέθρον/Μικρόκοσμος, μτφ. Βίκυ Ιακώβου, 2017) και το Jacques Derrida, «”Πρέπει κάλλιστα να τρώμε” – Μια συζήτηση με τον Jean-Luc Nancy» (Πλέθρον, μτφ. Μελέτης Λάμπρου, 2018).