Η ανησυχητική μίμηση των χειρότερων συνηθειών…

Η Γαλλία αντιμετωπίζει με ντροπή τα επεισόδια που έγιναν στο ματς του πρωταθλήματος ανάμεσα στη Νις και τη Μαρσέιγ. Το παιχνίδι διακόπηκε όταν μερίδα οπαδών της γηπεδούχου μπήκε στο γήπεδο και επιτέθηκε στους ποδοσφαιριστές της ομάδας της Μασσαλίας. Μία εβδομάδα πριν, είχαμε επεισόδια στο Μάντσεστερ ανάμεσα στους οπαδούς της Γιουνάιτεντ και της Σίτι – κανείς δεν θυμόταν από πότε ακριβώς είχε αυτό να συμβεί. Την Κυριακή, μετά την ήττα της Αρσεναλ από την Τσέλσι, οπαδοί των Κανονιέρηδων περικύκλωσαν τον προπονητή Μάνουελ Αρτέτα και του ζήτησαν εξηγήσεις για το κακό ξεκίνημα της ομάδας. Κι αυτή η σκηνή είχε κάτι παράξενο: στην Αγγλία πίστευαν όλοι ότι δεν θα ξαναδούν κάτι τέτοιο σε γήπεδο.

Συμπτώσεις

Τι συμβαίνει; Ισως όλα αυτά να είναι συμπτώσεις. Πλην, όμως, η δική μου υποψία είναι πως δεν είναι. Αντιθέτως μου μοιάζει πως υπάρχει μια εξήγηση κομμάτι απαισιόδοξη: ο κόσμος που επέστρεψε στα γήπεδα έπειτα από περίπου ενάμιση χρόνο, ίσως και εξαιτίας της καραντίνας έχει μια τελείως διαφορετική συμπεριφορά από αυτή που είχε πριν από την πανδημία. Δεν δείχνει επιστρέφοντας την αγάπη του για την ομάδα, αλλά θέλει να δείξει τη σημαντικότητά του: πιστεύει πως το γήπεδο, που του στέρησαν και ξαναβρήκε, είναι ο δικός του χώρος, στον οποίο δεν υπάρχουν κανόνες – μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Αυτό στην Ελλάδα το γνωρίζουμε πολύ καλά. Και είναι από τις λίγες φορές που μπορούμε να πούμε πως προηγηθήκαμε της Ευρώπης, που αργά αλλά σταθερά ακολουθεί τα βήματά μας.

Μίμηση

Δεν αποκλείω έκρηξη του χουλιγκανισμού και στην Ελλάδα. Παραδοσιακά ένα από τα προβλήματα του ποδοσφαίρου μας είναι η μίμηση των χειρότερων συμπεριφορών που μπορεί να υπάρχουν στα ευρωπαϊκά γήπεδα από τους δικούς μας οπαδούς. Το γεγονός ότι τα γήπεδα είναι ανοιχτά μόνο σε εμβολιασμένους είναι μια δικλίδα ασφαλείας, αλλά από την άλλη οι εκδηλώσεις συμπαράστασης που υπάρχουν σε κάθε ελληνικό γήπεδο σε όσους από αυτό αποκλείονται δεν είναι και το καλύτερο σημάδι. Θυμίζω ότι στις εκδηλώσεις «κατά του αυταρχικού κράτους» που είχαν οργανωθεί στη Νέα Σμύρνη πριν από λίγους μήνες είχαν πρωτοστατήσει οι οργανωμένοι όλων σχεδόν των ομάδων της Αθήνας, που είχαν παραμερίσει για ένα βράδυ τις όποιες διαφορές τους. Η δε δυνατότητα των ΠΑΕ να επιβάλουν μόνες τους την τάξη στα γήπεδα κινείται στα όρια του φανταστικού: όλες σχεδόν πλήρωσαν πρόστιμα στην UEFA για τοποθέτηση άθλιων πανό στις εξέδρες των γηπέδων τους στα πρόσφατα ευρωπαϊκά ματς. Τι μπορείς να περιμένεις από όσους δεν μπορούν να ελέγξουν ούτε τα πανό, που ο περήφανος λαός του γηπέδου τοποθετεί στο γήπεδο; Εγώ τίποτα.

Αναβολή

Υπό αυτό το πρίσμα η νέα αναβολή έναρξης της Σούπερ Λίγκας, τουλάχιστον επιτρέπει λιγότερες σκοτούρες: μέχρι τις 11 Σεπτεμβρίου, που ίσως αρχίσει το πρωτάθλημα, όλοι μπορούν να χαίρονται το αποκαλόκαιρο – κι έχει ο Θεός. Δεν αποκλείω μάλιστα και την εξής ενδιαφέρουσα εξέλιξη: στις 11 Σεπτεμβρίου να ‘χουν φτάσει τα κρούσματα κοντά στις 10 χιλιάδες και να έχουμε ένα lockdown που θα πουν όλοι αρχικά πως θα είναι μικρής διάρκειας. Ο,τι πρέπει για να αρχίσει το πρωτάθλημα σε άδεια γήπεδα και μετά βλέπουμε.

Αδεια

Ορεξη να υπάρχει και θα βρεθεί τρόπος να τα κρατήσουμε άδεια. Αλλωστε ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ έδωσαν τα τελευταία τους φιλικά χωρίς κόσμο. Αν μάλιστα λόγος για να είναι κλειστό ένα γήπεδο εκτός από τη διασπορά του κορωνοϊού, αποφασιστεί ότι θα είναι και η διασπορά της γκρίνιας των οπαδών, τότε κάποια από τα γήπεδα μπορεί να ανοίξουν κατά τα Χριστούγεννα – και με την ελπίδα ότι ο ΠΑΟ και η ΑΕΚ θα είναι εντός στόχων…

Σχεδιασμός

Διαβάζω ωστόσο, και ειλικρινά χαίρομαι, ότι η αναβολή του πρωταθλήματος θα βοηθήσει τις ομάδες να ολοκληρώσουν τον μεταγραφικό σχεδιασμό τους. Η ΑΕΚ λέει θα πάρει τρεις παίκτες σαν τον Αμραμπάτ – τον οποίο σημειωτέον τον έχουμε δει να παίζει κάνα μισάωρο, αλλά έφτανε αυτό για να γίνει σημείο αναφοράς. Ο ΠΑΟ θέλει κι αυτός να βρει έναν φορ, ένα εξτρέμ κι έναν αριστεροπάδορο στόπερ – και δεν ξέρω τι άλλο – ενώ κι ο ΠΑΟΚ θα πάρει δυο-τρεις παίκτες από αυτούς που ψάχνει: το εύχομαι σε όλους να τα καταφέρουν. Αλλά πώς γίνεται να βρεις σε μια βδομάδα παίκτες που ψάχνεις και δεν βρίσκεις εδώ και δυο μήνες, μη με ρωτάτε. Οταν κάνω την ερώτηση η απάντηση είναι ότι «στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου υπάρχουν πάντα ευκαιρίες». Εμένα μου φαίνεται πως υπάρχουν ευκαιρίες για ατζέντηδες που έχουν άνεργους πελάτες να σπρώξουν, αλλά μπορεί να κάνω και λάθος και να υπάρχει κάπου ένα σουπερμάρκετ με τρομακτικούς παίκτες, που ανυπομονούν να ‘ρθουν στην Ελλάδα, αλλά θέλουν να το αποφασίσουν μόνο στο τέλος του Αυγούστου γιατί έτσι τους συμβουλεύει ο αστρολόγος τους….

Κανείς

Στο μεταξύ, για να τα λέμε όλα για τις αναβολές της έναρξης της Σούπερ Λίγκας οφείλω να επισημάνω ότι δεν υπάρχει και κανείς από τους αρμόδιους που να έχει πρόβλημα με αυτές. Η ΕΠΟ π.χ. θα ‘πρεπε να ανησυχεί για το γεγονός ότι η εθνική ομάδα θα στελεχωθεί για τα ματς που έχει μπροστά της από παίκτες ενός πρωταθλήματος που δεν έχει ακόμα ξεκινήσει, αλλά πέρα από τη δήλωση του προέδρου Θοδωρή Ζαγοράκη με την οποία εξέφρασε τη θλίψη του, δεν έχω ακούσει να μιλά κανείς άλλος. Ούτε καν ο ομοσπονδιακός προπονητής Τζόνι φαν ‘τ Σιπ – μάλλον κάπου θα κάνει κι αυτός τα μπάνια του. Ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση μου προκαλεί η απόλυτη σιωπή του ΠΣΑΠ. Οι αμειβόμενοι ποδοσφαιριστές θα ‘πρεπε να έχουν λόγο για όσα συμβαίνουν, αλλά προτιμούν τη σιωπή. Αυτό έχουν μάθει και δύσκολα θα αλλάξουν.

Λίστα

Πρόσφατα συζητούσα για τον πάλαι ποτέ κατάλογο των στημένων αγώνων του πρωταθλήματος της παλιάς Β’ Εθνικής κατηγορίας – εκείνη την περίφημη λίστα που ερευνήθηκε χωρίς τελικά να καταδικαστεί κανείς ποδοσφαιριστής και κανείς διαιτητής: την πλήρωσαν μόνο οι συνήθεις ύποπτοι, όπως στην Καζαμπλάνκα. Σε εκείνη τη λίστα υπάρχει ένα μας στο οποίο συνέβη το εξής ωραίο. Ηταν ισόπαλο στο ημίχρονο. Ενώ οι παίκτες ετοιμάζονταν να βγουν για την επανάληψη, κατέβηκε ένας μεγαλόσχημος παράγοντας της εποχής, τους φώναξε όλους στα ίδια αποδυτήρια και τους εξήγησε ότι το ματς πρέπει να λήξει 2-0 – δεν έχει καμία σημασία ποιος κέρδισε γιατί στις καλές κωμωδίες αυτά δεν μετράνε. «Αν θέλετε να πληρωθείτε στο τέλος του μήνα», τους είπε, «το ματς θα λήξει 2-0». Κι έτσι έληξε. Και κανείς από τους παίκτες δεν είπε το παραμικρό. Μολονότι αμφιβάλλω αν πληρώθηκαν στο τέλος του μήνα…