Η «επιστροφή» της βερολινέζικης Πινακοθήκης

Ανοιχτή για το κοινό είναι πλέον η νέα Εθνική Πινακοθήκη στο Βερολίνο. Ο εμβληματικός χώρος τέχνης λειτούργησε ξανά ύστερα από έξι χρόνια που τελούσε υπό ανακαίνιση, αφού πλέον επιδιορθώθηκαν όλες οι φθορές του και τα σοβαρά ελλείμματα ασφαλείας. Οι εργασίες που εκτελέστηκαν, οι μεγαλύτερες από τότε που πρωτοάνοιξε το 1968, αφορούσαν κυρίως μέτρα πρόληψης πυρκαγιάς, ανακαίνιση του εξωτερικού χώρου, επισκευή του εξωτερικού καλύμματος του σκυροδέματος και ανανέωση της τεχνολογίας του κτιρίου.

Εργο του επιδραστικού γερμανού αρχιτέκτονα Λούντβιχ Μις φαν ντερ Ρόε, η Πινακοθήκη χτίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960 για να στεγάσει τα σημαντικότερα βερολινέζικα έργα του 20ού αιώνα. Μετεξελίχθηκε σε σύμβολο αρχιτεκτονικής, με τις χαρακτηριστικές της λεπτομέρειες από χάλυβα και γυαλί, σήμα κατατεθέν του ύφους του Ντερ Ρόε. Είναι το μόνο κτίριο που σχεδιάστηκε από τον ίδιο στην Ευρώπη μετά τη μετανάστευσή του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στους χώρους της εκτέθηκαν αξιοζήλευτα έργα μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης, ενώ στη μόνιμη συλλογή της περιλαμβάνονται 250 δημιουργίες κυρίως του μοντερνισμού, χρονολογημένες από το 1900 έως το 1945.

140 εκατ. ευρώ. Το 2012, την ανακαίνιση ανέλαβε ο σημαντικός βρετανός αρχιτέκτονας Ντέιβιντ Τσίπερφιλντ, ο οποίος δαπανώντας 140 εκατ. ευρώ προσάρμοσε τις εγκαταστάσεις της Πινακοθήκης στις σύγχρονες ανάγκες τόσο των επισκεπτών όσο και των καλλιτεχνών της. Με σύνθημα «όσο το δυνατόν περισσότερο Μις», αυτός και η ομάδα του διατήρησαν όσο το δυνατόν περισσότερο το αρχικό όραμα του Ντερ Ρόε για το μουσείο και με χειρουργικές παρεμβάσεις προσπάθησαν οι νέες προσθήκες να είναι του ίδιου επιπέδου. «Η ανακαίνιση δεν συμβολίζει μια νέα ερμηνεία, αλλά μια σεβαστή επιδιόρθωση αυτού του κτιρίου-ορόσημου του διεθνούς στυλ» ανέφερε το αρχιτεκτονικό γραφείο σε ανακοίνωσή του.

Κατά τη διάρκεια της ανακαίνισης, βελτιώθηκε η μόνωση του κτιρίου, αντικαταστάθηκαν οι υαλοπίνακες και ανανεώθηκε το χαλύβδινο πλαίσιο του θόλου, ενώ επισκευάστηκε επίσης και το κέλυφος από οπλισμένο σκυρόδεμα. Παράλληλα, αναβαθμίστηκαν ο κλιματισμός και ο τεχνητός φωτισμός του, βελτιώνοντας σημαντικά και την ενεργειακή απόδοση του χώρου. Τα υπόγεια αλλάχθηκαν και αυτά ώστε να αυξηθεί ο αποθηκευτικός χώρος τους αλλά και να μπορούν να φιλοξενήσουν κινηματογραφικές εγκαταστάσεις, ενώ τοποθετήθηκε και ράμπα στο νοτιοανατολικό κομμάτι του κτιρίου, η οποία οδηγεί στη βεράντα και στην κύρια είσοδο, δημιουργώντας ανεμπόδιστη πρόσβαση. Τέλος, λίφτινγκ έγινε και στους χώρους των επισκεπτών, όπως το βεστιάριο, το καφέ και το πωλητήριο του μουσείου.

Επ’ ευκαιρία της επαναλειτουργίας της Πινακοθήκης, εγκαινιάστηκαν και τρεις προσωρινές εκθέσεις, η πιο σημαντική εκ των οποίων είναι αυτή των εκκεντρικών γλυπτών του Αμερικανού Αλεξάντερ Κάλντερ.

ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΜΑΡΙΝΟΥ