Οι κρίσεις, {LF}τα γκάλοπ, {LF}οι προκλήσεις

«Ολοι έχουν κάποιο σχέδιο, μέχρι να φάνε την πρώτη μπουνιά στο πρόσωπο». Η αρχή, που διατύπωσε ο Μάικ Τάισον ύστερα από πολλές ώρες στο ρινγκ, δεν έχει εφαρμογή μόνο στην πυγμαχία. Εχει και στη διακυβέρνηση. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ας πούμε, εκλέχθηκε στις 7 Ιουλίου του 2019 γιατί είχε παρουσιάσει ένα ξεκάθαρο οικονομικό πλάνο στους ψηφοφόρους. Από τους πρώτους μήνες του 2020, όμως, η επικαιρότητα του έδινε – σαν γροθιές – τη μία κρίση μετά την άλλη, αναγκάζοντάς τον να ξανασχεδιάσει τις πολιτικές του προτεραιότητες. Εβρος, πανδημία, ελληνοτουρκικά, οικονομία σε λοκντάουν – και τώρα πυρκαγιές. Σε 25 μόλις μήνες θητείας βρέθηκε αντιμέτωπος με περισσότερες έκτακτες συνθήκες απ’ όσες κλήθηκαν να διαχειριστούν οι προκάτοχοί του σε μία ολόκληρη τετραετία. Πώς, άραγε, επηρέασαν αυτές το πολιτικό κεφάλαιο του πρωθυπουργού των κρίσεων;

Αρκετοί δημοσκόποι όταν καλούνται να κάνουν μια αναδρομή στις μετρήσεις τους, προκειμένου να απαντήσουν το ερώτημα, παρουσιάζουν μια παρόμοια εικόνα. «Ο Εβρος και η πρώτη καραντίνα απογείωσαν το πολιτικό του κεφάλαιο» αναφέρει ένας συνοψίζοντας τις κρατούσες στον δημοσκοπικό χώρο αναλύσεις. Για να στηρίξει το συμπέρασμά του επικαλείται τα ποσοστά του Μητσοτάκη στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία. «Τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 2019 το εύρος τους, σε όλα τα γκάλοπ, ήταν από 55% μέχρι 65%. Τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2020 είχε εκτοξευθεί σε 75% με 85%». Η στοίχιση πίσω από τη σημαία είχε φυσικά παίξει ρόλο. Παράλληλα όμως, σημειώνουν πολιτικοί αναλυτές, οι πολίτες τού αναγνώριζαν δυνατότητες διαχείρισης κρίσεων και τού πίστωναν αποτελεσματικότητα.

Το δεύτερο λοκντάουν και το τρίτο κύμα του ιού, πάλι, προκάλεσαν ρωγμές στο προφίλ του. Αυτοί που τον θεωρούσαν καταλληλότερο για πρωθυπουργό μειώθηκαν. «Ωστόσο, τα ποσοστά του υποχώρησαν από πολύ ψηλά, από έναν μέσο όρο της τάξης του 80%» επισημαίνει γνωστός δημοσκόπος. Με άλλα λόγια, τα νούμερα που είχε γράψει στις έρευνες των πρώτων καλοκαιρινών μηνών του 2020 είχαν επίδραση σ’ εκείνα που δημοσιεύονταν έναν χρόνο αργότερα. Κάπως έτσι «ο μέσος όρος του 60% στην καταλληλότητα, που έδιναν οι μετρήσεις του φετινού Ιουλίου, μπορεί να ιδωθεί όχι ως ραγδαία πτώση, όπως τον ερμηνεύουν οι αντίπαλοί του, αλλά σαν εδραιωμένο πολιτικό κεφάλαιο» συμπληρώνει η παραπάνω πηγή.

Υποστηρίζει μια τέτοια οπτική γωνία επειδή η σύγκριση ορισμένων ποιοτικών χαρακτηριστικών φανερώνει – κατά τα λεγόμενά του – ότι το ατού του Μητσοτάκη παραμένει στα μάτια της πλειονότητας των ερωτηθέντων η αποτελεσματικότητα στη διαχείριση κρίσεων. Μια επιπλέον ένδειξη πως οι μέχρι τώρα κρίσεις – πλην των πρόσφατων πυρκαγιών – τον έχουν βοηθήσει είναι, σύμφωνα με έτερο πολιτικό αναλυτή, οι εκλογικές επιδόσεις των δύο μεγάλων κομμάτων, οι οποίες δύο χρόνια μένουν σχεδόν ανέπαφες από την επικαιρότητα.

Το αποτύπωμα των πυρκαγιών. Το πολιτικό ερώτημα του ενός εκατομμυρίου, βέβαια, πλέον αφορά το αποτύπωμα που θα αφήσουν οι πυρκαγιές στο μητσοτακικό «εδραιωμένο» πολιτικό κεφάλαιο. Οι δημοσκόποι δεν έχουν προς το παρόν τα στοιχεία που θα τους υποδείκνυαν την πιθανότερη εκτίμηση. Οχι μόνο γιατί υπάρχουν ακόμη φωτιές που καίνε, αλλά κι επειδή δεν υπάρχουν ασφαλή δείγματα για έρευνες τον Αύγουστο.

Κάποιοι από αυτούς – αν έπρεπε να διακινδυνεύσουν μια πρόβλεψη – λένε ότι το πλήγμα που δέχεται ο ίδιος ο Πρωθυπουργός είναι το ισχυρότερο ως τώρα. «Το ρήγμα που έχει ανοίξει μεταξύ κυβέρνησης και νεολαίας ενδέχεται να γίνει βαθύτερο» τονίζει έμπειρος επαγγελματίας των μετρήσεων, ο οποίος ακούει από μέσα του το υβριστικό σύνθημα που φωνάζουν στα σόσιαλ μίντια εδώ και μέρες.

Για έναν συνάδελφό του, από την άλλη, «παρά την οικολογική και οικονομική καταστροφή δεν έχει διαμορφωθεί κλίμα αγανάκτησης Ματιού επειδή δεν έχουμε ανθρώπινες απώλειες. Αρα, τα μέτρα για τις πληγείσες περιοχές, το ύψος και η ταχύτητα απόδοσής τους θα κρίνουν την τελική αξιολόγηση των επιδόσεων του στην παρούσα κρίση».

Στην ανάγνωσή του, δηλαδή, οι στάχτες από τις φωτιές έχουν μουτζουρώσει το πουκάμισο με τα σηκωμένα μανίκια του αποτελεσματικού πρωθυπουργού – το ένδυμα της δημοσκοπικής κυριαρχίας του Μητσοτάκη. Δεν αποκλείει, ωστόσο, οι ίδιες στάχτες να γίνουν η αλισίβα που θα το καθαρίσει εφόσον εκείνος τις επεξεργαστεί σωστά. Η εμπειρία του 1999, του 2007 ή του 2018, εξάλλου, έχει δείξει ότι μετράνε τόσο οι χειρισμοί την ώρα της κρίσης όσο κι αυτοί μετά.