Ο «κόσμος του Τραμπ»: το κλιματικό μέλλον που φοβούνται οι ειδικοί
Η επόμενη ημέρα από τη δημοσίευση της έκθεσης {LF}της IPCC θέτει τον πλανήτη μπροστά σε σοβαρές επιλογές και μεγάλα διλήμματα, που θα κρίνουν {LF}το μέλλον {LF}της ανθρωπότητας{CR} ? Οι επιστήμονες όμως επιμένουν: Υπάρχει ακόμη ελπίδα
Από την καταστροφική πυργαγιά του Αμαζονίου τον Σεπτέμβριο του 2019
Οι επιστήμονες μίλησαν. Για μια ακόμα φορά. Περιέγραψαν την κατάσταση με τον ρεαλισμό των στοιχείων και συνόψισαν τις προβλέψεις τους σε πέντε σενάρια. Ξεκαθάρισαν ότι, από το χειρότερο ώς το καλύτερο σενάριο, υπάρχουν συνέπειες της κλιματικής κρίσης τις οποίες δεν μπορούμε πλέον να αποφύγουμε. Απέφυγαν, ωστόσο, να δώσουν πιθανότητες, έχοντας συνείδηση ότι αυτές δεν θα διαμορφωθούν από τους ίδιους. Αφού, λοιπόν, κατέστησαν σαφές πως δεν υπάρχει πλέον χρόνος για χάσιμο, πέταξαν το μπαλάκι στις κυβερνήσεις, στους πολιτικούς και σε όλους όσοι λαμβάνουν τις αποφάσεις για το μέλλον του πλανήτη και της ανθρωπότητας, καλώντας να επιλέξουν άμεσα ποιον δρόμο θα ακολουθήσουν.
«Οι επιστήμονες φοβούνται τον κόσμο του Τραμπ» σημειώνει σχόλιο που δημοσιεύθηκε στην «Washington Post», επιβεβαιώνοντας ότι οι πολιτικές αποφάσεις και δράσεις είναι πλέον αυτές που μετρούν. Και εξηγεί ο αρθρογράφος Ισαάν Θαρούρ: «Οταν οι επιστήμονες κάνουν λόγο για τον “κόσμο του Τραμπ”, αναφέρονται στην απόρριψη εκ μέρους του τέως προέδρου των ΗΠΑ της κλιματικής επιστήμης προς όφελος ενός επιθετικού εθνικισμού, ο οποίος στηρίζει τη βραχυπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη σε βάρος των επαπειλούμενων δεινών από την υπερθέρμανση».
Ζήτημα επιλογών. «Τα πράγματα όμως δεν είναι ανάγκη να πάνε προς αυτή την κατεύθυνση» σημειώνει ο ίδιος. Και προσθέτει, με βάση το γεγονός ότι ο Τραμπ δεν είναι πλέον στην εξουσία, ενώ ο βραζιλιάνος σύμμαχός του Ζαΐχ Μπολσονάρου είναι πολύ πιθανό να χάσει την εξουσία το 2022, πως το πέμπτο και χειρότερο σενάριο που περιλαμβάνει η έκθεση της IPCC δεν είναι σήμερα το πιθανότερο.
Μήνυμα ελπίδας στέλνουν και πέντε ειδικοί στο ζήτημα της κλιματικής κρίσης, με παρεμβάσεις τους στην εφημερίδα «The Guardian», υπό τον γενικό τίτλο «Δεν έχουμε πρόθεση να υποχωρήσουμε». «Ολοι μπορούμε να υψώσουμε πιο ψηλά τον πήχη των φιλοδοξιών μας αναφορικά με το τι μπορούμε να κάνουμε, κάποιοι από εμάς με μικρά πράγματα και κάποιοι με μεγάλα. Βλέπουμε συνεχώς την επίδραση που μπορούν να έχουν οι μικρές ενέργειες. Αυτή μπορεί να είναι μια δεκαετία που αυτοί οι κυματισμοί μπορούν να προκαλέσουν ένα μεγάλο κύμα αλλαγών, προτού τα πραγματικά κύματα μας πνίξουν όλους» έγραψε ο Ρομπ Λόου, διευθύνων σύμβουλος της Central Victorian Greenhouse Alliance.
«Πρέπει να θυμόμαστε ότι υπάρχουν πολλά που αξίζει πολύ να σωθούν. Το πόσο άσχημα θα αφήσουμε να εξελιχθούν τα πράγματα είναι κάτι που ακόμη εξαρτάται από εμάς – η Αποκάλυψη δεν είναι ακόμη δεδομένη» διεμήνυσε από την πλευρά του ο Γιόελε Γκέργκις, βραβευμένος επιστήμονας και συγγραφέας με έδρα το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας.
Η Ρεμπέκα Χάντλεϊ, κοινωνική ερευνήτρια και σύμβουλος, καθώς και μέλος της διοίκησης της πρωτοβουλίας Αυστραλοί Γονείς για την Κλιματική Αλλαγή, επικαλέστηκε μια φράση του γνωστού γάλλου φιλοσόφου Ζαν-Πολ Σαρτρ – «Η Κόλαση είναι οι άλλοι άνθρωποι» – επιχειρώντας να τον διαψεύσει: «Εκανε λάθος σε τόσα πράγματα. Οι άλλοι άνθρωποι είναι η ελπίδα. Διαβάστε την έκθεση της IPCC, μελετήστε την και επικοινωνήστε με άλλους σαν εσάς σε κοινότητες με παρόμοια ενδιαφέροντα και ανησυχίες».
Ο δε Γιόζεφ Μοέονο-Κιλιό, επικεφαλής της Greenpeace για τον Ειρηνικό, δεσμεύθηκε ότι οι λαοί της περιοχής «δεν θα υποκύψουν απέναντι στην απελπισία». «Προερχόμαστε από μια παράδοση αγώνων ενάντια σε όλα τα κακά: αυτοκρατορίες, αποικιοκρατία, φτώχεια, σκλαβιά, πυρηνικές δοκιμές και, σήμερα, κλιματική αδικία. Δεν θα υποχωρήσουμε και δεν θα χάσουμε τώρα την ελπίδα μας, όχι τώρα» σημείωσε.
Σήμερα, όχι αύριο. Τέλος, ο φυσικός και ειδικός στο κλίμα Μπιλ Χέαρ, διευθυντής της Climate Analytics, υπογράμμισε τα εξής: «Ο στόχος που τέθηκε στο Παρίσι για όριο αύξησης της μέσης θερμοκρασίας έως 1,5 βαθμό Κελσίου δεν έχει χαθεί. Εχουμε ακόμη μια ευκαιρία. Εάν δράσουμε με ταχύτητα, από σήμερα κιόλας, μπορούμε να αποφύγουμε τα χειρότερα».
Ας μην υπάρχουν, ωστόσο, αυταπάτες. Οπως έχουν σήμερα τα πράγματα και οι πολιτικές θέσεις και ισορροπίες, «η ανθρωπότητα δεν βρίσκεται κοντά ούτε στο πιο αισιόδοξο σενάριο της IPCC», εκτιμά ο αρθρογράφος των «NYT». Το στοίχημα (ζωής ή θανάτου) είναι πρακτικά ανοιχτό.














