Η θεά που πάτησε στη γη

Μια θεά της γυμναστικής που μεταμορφώθηκε σε κοινή θνητή για να απαλλαγεί από τους δαίμονές της.

Η Σιμόν Μπάιλς κατέβηκε από την κορυφή του Ολύμπου και μας έδειξε το ανθρώπινο πρόσωπό της. Την εύθραυστη ψυχή της. Τις ρυτίδες της καρδιάς της.

Η μικρόσωμη αμερικανίδα των τεσσάρων χρυσών μεταλλίων του Ρίο ήταν ένα από τα πόστερ των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο. Η άφιξή της στην πρωτεύουσα του Ανατέλλοντος Ηλίου στις 15 Ιουλίου ήταν ένα σημάδι πως όλα θα κυλήσουν ομαλά για την πιο αλλόκοτη διοργάνωση.

Οι πρώτες ρωγμές

Στα προκριματικά οι πρώτες ρωγμές στην ψυχοσύνθεσή της έκαναν την εμφάνισή τους και είχαν άμεση επίδραση στην απόδοσή της. Κατάφερε ωστόσο να πάρει την πρόκριση για τον τελικό σε όλα τα ατομικά αγωνίσματα και φυσικά στο σύνθετο ατομικό, διατηρώντας ολοζώντανο το όνειρο να γίνει η πρώτη αθλήτρια που θα κατακτούσε δέκα χρυσά ολυμπιακά μετάλλια. Η κατάρρευση ήρθε σχεδόν αμέσως, στη διάρκεια του σύνθετου ομαδικού. Ενα άλμα που ήταν ουσιαστικά άλμα προς την έξοδο, έριξε το πρώτο κομμάτι του ντόμινο. Αποχώρησε, η Team USA ηττήθηκε από τη Ρωσία και το ζήτημα της ψυχικής υγείας των αθλητών άρχισε να τίθεται πλέον επί τάπητος.

Η αποχώρηση της Μπάιλς – κάποιοι, όπως ο Πιρς Μόργκαν, την αποκάλεσαν προδοσία προς τις συναθλήτριές της – αντί να σβήσει τα φώτα που έπεφταν πάνω της, άναψε και τα λαμπατέρ που βρίσκονταν τριγύρω. Η 24χρονη Αμερικανίδα έγινε το πρόσωπο της διοργάνωσης, αλλά για διαφορετικό λόγο απ’ αυτόν που είχε η ίδια φανταστεί.

Με πρωτοπόρο τη γιαπωνέζα τενίστρια Ναόμι Οσάκα που πρώτη είχε θέσει θέμα ψυχικής υγείας όταν αποχώρησε από το Γουίμπλεντον, γιατί δεν άντεχε την πίεση των ΜΜΕ, και κινητήριο δύναμη τη Σιμόν Μπάιλς, γεννήθηκε ένα νέο κίνημα #metoo. Ο ένας μετά τον άλλον οι αθλητές άρχισαν να μιλούν για τους δικούς τους δαίμονες, τις φοβίες και την πίεση που αισθάνονται από τις προσδοκίες που έχουν γεννήσει οι επιδόσεις τους.

«Εκτός από αθλητές είμαστε και άνθρωποι», είπε αρκετές φορές τις προηγούμενες ημέρες η Μπάιλς, όταν μιλούσε για την ψυχική της υγεία στην οποία πρέπει να επικεντρωθεί. Τη Δευτέρα το βράδυ οι δύο ψυχολόγοι της Team USA εξέτασαν ξανά την Μπάιλς και της άναψαν το πράσινο φως για να συμμετάσχει στο τελευταίο αγώνισμα της ενόργανης γυμναστικής, τη δοκό ισορροπίας, πριν ρίξει αυλαία στους 32ους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Σαν χρυσό

Οι λίγοι που βρίσκονταν στην Ariake Gymnastics Centre κράτησαν την αναπνοή τους μέχρι τη στιγμή που η κορυφαία γυμνάστρια έκανε την έξοδό της. Δεν εντυπωσίασε, έκανε λάθη, έδειξε αστάθεια και βαθμολογήθηκε χαμηλότερα απ’ ό,τι στον προκριματικό. Κατάφερε ωστόσο να κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο, το δεύτερο σ’ αυτή τη διοργάνωση μετά το ασημένιο που πήρε με την Team USA. Ωστόσο η ίδια το εκτιμά ως πολυτιμότερο από κάθε χρυσό που έχει κατακτήσει μέχρι τώρα στην καριέρα της γιατί θα της θυμίζει πως νίκησε τους δαίμονές της.

Η Μπάιλς βρήκε επίσης την ευκαιρία να ξεσπαθώσει εναντίον των εκπροσώπων του Τύπου που την κατηγόρησαν πως παράτησε την ομάδα της, λέγοντάς τους πως δεν έχουν ιδέα το τι πέρασε. «Είμαστε διασκεδαστές αλλά και άνθρωποι».

Το ακριβές πρόβλημα της Μπάιλς ήταν η απώλεια του προσανατολισμού όταν νικούσε τη βαρύτητα η οποία την έκανε να μην ξέρει πού βρίσκεται όταν εκτελούσε το πρόγραμμά της. Ενα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν συχνά οι αθλήτριες στην ενόργανη γυμναστική.

«Η σημαντικότερη παρανόηση για την ψυχική μου υγεία ήταν ότι δεν βρισκόμουν σε κίνδυνο και πως δεν ήταν σοβαρό θέμα. Ομως τα κορίτσια με έβλεπαν στην προπόνηση, όπως και οι προπονητές μου. Δεν μπορούσα να κάνω τις ασκήσεις μου με ασφάλεια γιατί ένιωθα χαμένη στον αέρα», δήλωσε στην εκπομπή «Today».

Για το χάλκινο μετάλλιο που κατέκτησε υπογράμμισε πως σημαίνει περισσότερα απ’ όλα τα χρυσά γιατί την κάνει να νιώθει υπερήφανη για τον εαυτό της μετά τα όσα πέρασε.

Η Μπάιλς αρνήθηκε να επιβεβαιώσει αν θα αγωνιστεί σε τρία χρόνια στο Παρίσι γιατί πρέπει πρώτα να κάνει την ενδοσκόπησή της, να σκεφτεί όλα όσα συνέβησαν στο Τόκιο πριν πάρει την απόφασή της για την Πόλη του Φωτός.