Αλμα προς στο βάθρο

Το (ένα και καλό) άλμα που θα τον στείλει απευθείας στον αυριανό τελικό (ξημερώματα Δευτέρας 04.20 ώρα έναρξης) ψάχνει ο Μίλτος Τεντόγλου στον σημερινό προκριματικό του μήκους.

Ο συγκεκριμένος αθλητής μαζί με τη Κατερίνα Στεφανίδη στο επί κοντώ είναι οι μεγάλες ελπίδες της Ελλάδας για μια θέση στο βάθρο των Ολυμπιακών Αγώνων όσον αφορά στον στίβο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά τα πέντε μετάλλια του ελληνικού στίβου στη δική μας διοργάνωση, «Αθήνα 2004» (χρυσά η Φανή Χαλκιά στα 400 μέτρα με εμπόδια και η Αθανασία Τσουμελέκα στα 20 χιλιόμετρα βάδην, ασημένια η Πηγή Δεβετζή στο τριπλούν και η Αναστασία Κελεσίδου στη δισκοβολία, χάλκινο η Μιρέλα Μανιάνι στον ακοντισμό) χρειάστηκε να περάσουν δύο άνομβρες Ολυμπιάδες, αυτές  του Πεκίνου (2008) και του Λονδίνου (2012),  για να έρθει η Κατερίνα Στεφανίδη στο Ρίο και να ανεβάσει και πάλι τον ελληνικό στίβο στο βάθρο και όχι σε όποιο και όποιο σκαλί, αλλά στο ψηλότερο αυτό του χρυσού μεταλλίου στο επί κοντώ.

Είναι σημαντικό να κρατήσουμε αυτό το σερί αν αναλογιστεί κανείς ότι το χρυσό μετάλλιο της Βούλας Πατουλίδου στη Βαρκελώνη (1992) ήταν το πρώτο χρυσό για τον ελληνικό στίβο μετά από 80 χρόνια και το θαύμα του τρομερού Κώστα Τσικλητήρα το 1912 στη Στοκχόλμη και το χρυσό στο μήκος άνευ φοράς και το χάλκινο στο ύψος άνευ φοράς.

Το δε αντίστοιχο ασημένιο της Νίκης Μπακογιάννη στην Ατλάντα το 1996 ήταν το πρώτο ασημένιο ύστερα από 88 χρόνια και τα τρία μετάλλια του 1908 στο Λονδίνο, τα δύο και πάλι από τον Τσικλητήρα (ύψος και μήκος άνευ φοράς) και το ένα από τον Μιχάλη Δώριζα στον ελεύθερο ακοντισμό.

Ευτυχώς υπήρχε και ο μεγάλος Αριστείδης Ρουμπάνης (3η θέση στη Μελβούρνη το 1956) στο επί κοντώ και έτσι δεν χρειάστηκε να περιμένουμε από το 1912 και στα χάλκινα.

O Tεντόγλου
Στο Τόκιο η Ελλάδα έχει διπλή ευκαιρία με τον Μίλτο Τεντόγλου να μπαίνει πρώτος στη μάχη. Ο 23χρονος άλτης μας, τρεις φορές πρωταθλητής Ευρώπης σε ανοιχτό και κλειστό, έχει κάνει μια εκπληκτική σεζόν έχοντας πετύχει μάλιστα και την κορυφαία επίδοση στον κόσμο για εφέτος (8.60μ.) και δείχνει ότι είναι θέμα να καταρρίψει το μεγάλο πανελλήνιο ρεκόρ του Λούη Τσάτουμα (8.66).

Μακάρι ο αθλητής του ΓΣ Κηφισιάς να το πετύχει στον τελικό στο Τόκιο. Εχει δείξει σταθερότητα, ενώ στους τελικούς είναι «ψυχρός εκτελεστής» όπως τον λέει και ο προπονητής του Γιώργος Πομάσκι και έχει ωριμάσει απίστευτα σε σχέση με την προ πενταετίας συμμετοχή του στο ολυμπιακό τουρνουά σε ηλικία μόλις 18 ετών. Το βασικό είναι να μην τον ενοχλήσει το γόνατό του, που έχει ένα θέμα τραυματισμού και τα υπόλοιπα θα έρθουν φυσιολογικά.

Η Κατερίνα Στεφανίδη λίγες ώρες μετά τον τελικό του μήκους (που ελπίζουμε να είναι και παρών ο Τεντόγλου και με συγκομιδή μεταλλίου) μπαίνει αυτή στη μάχη του προκριματικού του επί κοντώ όπου λογικά δεν θα έχει κανένα πρόβλημα για να προκριθεί στον τελικό της Πέμπτης. Μαζί της η αθλήτρια του ΑΟ Φιλοθέης θα έχει καλή παρέα την ιδιαίτερα έμπειρη Νικόλ Κυριακοπούλου (ΑΓΕΣ Κάμειρος 2009) που θέλει να κάνει μια ιδανική επάνοδο στην κορυφαία διοργάνωση (καθώς ήταν στο Λονδίνο το 2012 και στο Ρίο το 2016, αλλά στη Βραζιλία δεν μπόρεσε να αγωνιστεί).

Oι νεότεροι
Το νεανικό αίμα – σε μια ξεχωριστή τριπλή εκπροσώπηση στο αγώνισμα του επί κοντώ – συμπληρώνει η φιλόδοξη Ελένη Πόλακ (ΑΟ Μεγάρων).

Στο τριπλούν ο έμπειρος Δημήτρης Τσιάμης του Ολυμπιακού θέλει να αφήσει το στίγμα του (16.04 εφέτος), αλλά δεν του έχει βγει η χρονιά λόγω ενός τραυματισμού που τον έχει πάει πολύ πίσω.

Αξίζει να σημειωθεί ότι και στο βάδην έχουμε τριπλή (!) γυναικεία συμμετοχή με πιο έμπειρη την Αντιγόνη Ντρισμπιώτη (ΑΣΣ Αλέξανδρος Μακεδονίας) αλλά και τις νεότερες Κυριακή Φιλτισάκου (ΑΓΣ Ανατολή Νέας Ιωνίας) και Πέννυ Τσινοπούλου (ΓΣ Βέλος Παλαιού Φαλήρου).

Αξίζει να σημειωθεί ότι η ελληνική ομάδα του στίβου έκανε προετοιμασία στην Ιαπωνία και στην πόλη Μισάτο, όπου ο δήμαρχος της πόλης Κίζου Μασαάκι, φιλέλληνας και λάτρης του Αιγαίου έφτιαξε ένα στάδιο στίβου ειδικά για την Ελλάδα!

Το στάδιο, χρησιμοποιείται ήδη από τοπική ομάδα ποδοσφαίρου και άλλα αθλήματα, αλλά η παρουσία της Ελλάδας στην πόλη για προετοιμασία στάθηκε αφορμή για να δημιουργηθεί ένα προπονητικό «στολίδι» μέσα σε 3 χρόνια το οποίο μετά θα δοθεί για χρήση στους πολίτες της πόλης του Μισάτο.