{T16}Ετοιμος {LF}για τη στέψ{T16}η

Το βλέπεις στα μάτια του, στην έκφρασή του, σε κάθε του κίνηση. Ο Γιάννης Αντετοκούμπο ζει και αναπνέει για το πρώτο πρωτάθλημα της καριέρας του στο ΝΒΑ.

Σε ένα χώρο που έχει αφήσει το στίγμα του όσο κανείς άλλος την τελευταία τριετία τουλάχιστον (mvp του πρωταθλήματος τόσο το 2019 όσο και το 2020) ξέρει ότι καλοί οι ομαδικοί τίτλοι, αλλά το μονάκριβο δαχτυλίδι του πρωταθλητή κάνει τη διαφορά και αυτή είναι η ουσία.

Και όμως την ίδια στιγμή που ο σούπερ σταρ των Μιλγουόκι δείχνει πόσο ανυπόμονος είναι για τον τίτλο, παραμένει απίστευτα ψύχραιμος και συγκεντρωμένος. Σε μια τόσο δύσκολη αναμέτρηση με τους Φοίνιξ Σάνς εκτός έδρας στην Αριζόνα, σε σχεδόν 41 λεπτά συμμετοχής δεν έκανε ούτε ένα λάθος!

Επίσης είναι πολύ μεστό το παιχνίδι του, γενικότερα στα πλέι οφ και ιδιαίτερα στους τελικούς που θυμίζουμε ότι άρχισε επιφυλακτικά καθώς προερχόταν από έναν ύπουλο τραυματισμό (ευτυχώς γλίτωσε τα χειρότερα) στο γόνατο.

Τη στιγμή που οι συμπαίκτες του τον έβγαζαν ασπροπρόσωπο και έδιναν στους Μπακς την πρόκριση στους τελικούς (χωρίς τον Γιάννη στα τελευταία παιχνίδια της σειρά των τελικών της Ανατολής με τους Χοκς) ο ίδιος σχεδόν 24 ώρες θεραπεία σε ιατρείο και γυμναστήριο για να μη χάσει το μεγάλο ραντεβού.

Και πράγματι στον πρώτο (ιδιαίτερα) τελικό ήταν φανερά ανέτοιμος ακόμα και στον δεύτερο. Οσο όμως η σειρά προχωράει ο Greek Freak είναι ασταμάτητος και οδηγεί τους Μπακς προς την κορυφή.

Η εξαιρετική εφετινή πορεία της ομάδας (σε αντίθεση με άλλες χρονιές) δείχνει και κάτι ακόμα που ουσιαστικά το είχε απαιτήσει ο Γιάννης από τη διοίκηση το καλοκαίρι. Την ενίσχυση σε θέσεις που «πονάει» η ομάδα.

O αθόρυβος MVP (διότι ο Γιάννης είναι έτοιμος πλέον και για αυτόν τον τίτλο στα πλέι οφ) είναι η κορυφαία κίνηση των Μιλγουόκι μετά την απόκτηση του Greak Freak. O λόγος για τον Τζρού Χόλιντεϊ που ήρθε και έδεσε τέλεια στο γλυκό και τα αποτελέσματα φαίνονται στο γήπεδο.

«Δεν βλέπουμε το παρελθόν, δεν βλέπουμε το μέλλον, ζούμε τη στιγμή» λέει πολύ σωστά ο Γιάννης και αυτό θέλει να ζήσει με τους συμπαίκτες του τα ξημερώματα της Τετάρτης. Μια μοναδική στιγμή που περιμένουν μισό αιώνα στο Μιλγουόκι και μια επταετία ο ίδιος ο παίκτης.