Μάχες στο αριστερό ρινγκ

Από την περασμένη Δευτέρα, και όπως πρωτογράψαμε στα «ΝΕΑ», ένα μετωπικό σχήμα προστέθηκε στα αριστερά του πολιτικού τόξου. Η Αριστερή Πρωτοβουλία Διαλόγου και Δράσης έκανε την πρώτη της ανοιχτή πολιτική εκδήλωση στο Μεταξουργείο μετά από πρόσκληση που απηύθυναν 176 αγωνίστριες και αγωνιστές της Αριστεράς, των κινημάτων, των συνδικάτων, της επιστήμης, του πολιτισμού, της αυτοδιοίκησης που συνυπογράφουν σχετικό σχέδιο διακηρυκτικού κειμένου. Οι επικριτές είπαν πως ήταν απλώς μια ακόμη πρωτοβουλία με κορμό τη Λαϊκή Ενότητα, ή «ΛΑΕ συν friends». Κι αυτό αφού και το κείμενο υπέγραφαν ιστορικά στελέχη του Αριστερού Ρεύματος και της ΛΑΕ (Δημήτρης Στρατούλης, Στάθης Λεουτσάκος, Δέσποινα Σπανού, Κώστας Ησυχος και άλλοι) και στις σχετικές διεργασίες παρατηρούσες κυρίως στελέχη της πάλαι Αριστερής Πλατφόρμας που έφυγε απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ το 2015 (π.χ. Αντώνης Νταβανέλος ή Κώστας Λαπαβίτσας ή Στάθης Κουβελάκης) ή και τέως στελέχη της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ που σήμερα συσπειρώνονται κάτω από τη Συνάντηση για μια Αντικαπιταλιστική και Διεθνιστική Αριστερά.

Κι όμως, το εν λόγω μετωπικό σχήμα (ξόρκισαν πολλοί στην εκδήλωση τη λέξη «κόμμα») είχε και μέλη δέκα οργανώσεων της Αριστεράς και πρόσωπα όπως τον τέως δήμαρχο Ελληνικού Χρήστο Κορτζίδη αλλά και επίσης προσωπικότητες όπως η ανένταχτη Νάντια Βαλαβάνη που δεν υπέγραψε το κείμενο αλλά έδωσε το παρών. Εδώ βέβαια δεν ήταν ο Παναγιώτης Λαφαζάνης που κινείται με τη δική του αυτόνομη ατζέντα και με ιεράρχηση στα εθνικά ζητήματα. Ούτε ο Αλέκος Αλαβάνος, που επίσης ακολουθεί τη δική του πορεία και παρότι διατηρεί διαύλους με τον χώρο. Η νέα κίνηση, βέβαια, πυροδότησε συζητήσεις στο «αριστερό χωριό». Από το κλασικό θέμα του αν θα κατέβουν στις εκλογές, μέχρι του αν η νέα κίνηση μοιάζει με τον περίφημο Χώρο Διαλόγου που πριν από πολλά χρόνια αποτέλεσε τον προπομπό του τότε ΣΥΡΙΖΑ.

ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ. «Δεν κάνουμε κόμμα αλλά Χώρο Διαλόγου και Δράσης. Στέλνουμε ανοιχτή πρόσκληση σε όλους να πάρουν μέρος στη συνδιαμόρφωση των θέσεων και του χαρακτήρα μας», είπε ο Κώστας Λαπαβίτσας στην ομιλία του. Μια παράλληλη συζήτηση έγινε για το ποιο μέρος του πεδίου στον αριστερό άξονα θα μπορέσουν να καταλάβουν οι της Αριστερής Πρωτοβουλίας. Ολα τα κόμματα παρακολούθησαν τη νέα διεργασία με τους πιο σκεπτικιστές να θεωρούν και να λένε πως ο χώρος αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ έχει δύο αμετακίνητους πόλους. Το ΚΚΕ και το ΜέΡΑ25. Αρα δεν υπάρχει πεδίο δόξης λαμπρό, ενώ και το 3% της απλής αναλογικής για είσοδο στη Βουλή δεν είναι απλό εγχείρημα, όταν για παράδειγμα η ΛΑΕ δεν το έπιασε ούτε τον Σεπτέμβρη του 2015 και με καλύτερους όρους.

Ας θυμίσουμε πως τότε ακόμη και η Ζωή Κωνταντοπούλου συμμετείχε στα ψηφοδέλτια της ΛΑΕ ενώ τώρα επίσης έχει το δικό της πολιτικό σχήμα, την Πλεύση Ελευθερίας, και δεν συμπράττει με την Αριστερή Πρωτοβουλία. Μια ακόμη συζήτηση που γίνεται αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ πάντως είναι ποιος θα συγχρονιστεί καλύτερα με τα επίδικα της εποχής. Ο Βαρουφάκης αλλά και η Αριστερή Πρωτοβουλία (με διαφορετικό τρόπο βέβαια) επιμένουν στο μνημόνιο –  αντιμνημόνιο. Οι θεωρήσεις όμως είναι διαφορετικές για θέματα όπως η ταξική διάρθρωση της ελληνικής κοινωνίας ή ή στρατηγική των κινημάτων και η σχέση με την ΕΕ (ο Βαρουφάκης δηλώνει παγίως φιλοευρωπαϊστής).

Υπό αυτή την έννοια, τακτικές ή εκλογικές συμμαχίες δεν θα δούμε αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ. Το ΚΚΕ δεν το συζητάει καν διεκδικώντας παραδοσιακά τον χώρο. Το ΜέΡΑ25 επίσης, και λόγω της νέας του διάταξης που έχει μετά το 1ο του Διαβουλευτικό Συνέδριο και τις μετρήσεις που δείχνουν κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ να κινείται προς τη μεριά του.

Η Αριστερή Πρωτοβουλία θα αποκρυσταλλωθεί πιο καθαρά τον Σεπτέμβρη (με νέα μεγάλη εκδήλωση) πάντα με τις νέες προκλήσεις της πανδημίας αλλά και των κοινωνικών αγωνιών για το νέο τοπίο. «Βαδίζουμε μαζί στον ίδιο δρόμο μα τα κελιά μας είναι χωριστά», όπως έγραφε στη Ρόζα ο Αλκης Αλκαίος.