Πολυάννα

Στο «Ζητείται εγκέφαλος για ληστεία» (1969) ο Γούντι Αλεν υποδύεται έναν αποτυχημένο ληστή που όλο τον πιάνουν και όλο δραπετεύει.

Κάποια στιγμή, του ρίχνουν 800 χρόνια φυλακή.

– Αλλά αν δείξω καλή συμπεριφορά θα μου το μειώσουν στο μισό, δηλώνει με ανακούφιση.

Είναι μια ανακούφιση «τύπου Παππά». Ο οποίος απειλείται με φυλάκιση έως πέντε χρόνια αλλά χαίρεται επειδή θα μπορούσε να απειλείται με φυλάκιση έως δεκαπέντε χρόνια. Ασε που σύμφωνα με τη λογική Γούντι Αλεν, τα πέντε μπορεί να γίνουν δυόμισι.

Είναι να μην ανακουφιστεί ο άνθρωπος;

Ακόμη περισσότερο που ο Τζανακόπουλος εξέδωσε ήδη «απαλλακτικό βούλευμα». Γιατί να του χαλάσει χατίρι; Σάμπως αυτός θα το αποφασίσει;

Ολο αυτό θυμίζει λίγο «το παιχνίδι της χαράς» που έπαιζε η Πολυάννα των παιδικών χρόνων μας. Εβρισκε την καλή κι αισιόδοξη πλευρά σε κάθε δυσκολία ή αντιξοότητα που συναντούσε.

Ενας πρώην υπουργός ΣΥΡΙΖΑ και πρώην ΠΑΣΟΚ πλησίασε προχθές στη Βουλή ένα στέλεχος του ΚΙΝΑΛ.

– Πέφτουν, του ανακοίνωσε. Πρέπει να συνεννοηθούμε!

– Ποιοι πέφτουν; Απόρησε έκπληκτος ο εν ενεργεία πασόκος.

– Η κυβέρνηση, εξήγησε ο συριζαίος πρώην ΠΑΣΟΚ.

Είναι όντως μια αισιόδοξη ανάγνωση της αντιξοότητας. Η οποία επιτρέπει στη δυσάρεστη πραγματικότητα να ντύνεται κατά περίπτωση «φιάσκο», «κατάρρευση», «παρωδία»…

Καλά να πάθουν οι… άλλοι!

Δεν ξέρω αν αυτό λέγεται πολιτική. Αλλά δεν μου πέφτει λόγος. Ο καθένας μπορεί να χαίρεται ή να λυπάται με ό,τι γουστάρει. Κι άλλωστε η Πολυάννα μάς έχει διδάξει ότι πάντα υπάρχει ένας λόγος να χαρείς.

Θυμήθηκα κάποτε που έκανα μια εκπομπή για τα επεισόδια στα Ζωνιανά. Αναφερθήκαμε και στην περίπτωση ενός συμπατριώτη του Πολάκη που είχε καταδικαστεί για τρία κακουργήματα.

Με ειδοποιούν από το κοντρόλ ότι έχει τηλεφωνήσει διαμαρτυρόμενος ο συνήγορος του κατάδικου. Τι να κάνω; Τον βγάζω στον αέρα φοβούμενος ότι κάποιο λάθος είχε γίνει κι αδικήσαμε τον άνθρωπο.

Ο συνήγορος είναι ευγενέστατος. Μου πλέκει το εγκώμιο με άψογη κρητική προφορά και αναφωνεί:

– Ψόματα, κύριε Πρετεντέρη μου. Ψόματα!

– Δηλαδή, ο πελάτης σας δεν έχει καταδικαστεί για τρία κακουργήματα;

– Οχι, κύριε Πρετεντέρη μου, ψόματα! Εχει καταδικαστεί για δυο κακουργήματα και ένα πλημμέλημα.

Πώς το είπε το τραγουδάκι ο Πολάκης; «Μας πήγανε πλημμέλημα επί διαταράξει/ και όμως τα μητρώα μας τα βρήκανε εντάξει».

Πράγμα που είναι ιδιαίτερα αξιέπαινο, αρκεί να μην κρατάς «διπλά μητρώα» όπως έκανε προ ετών κάποιος δήμαρχος.

Πώς τον λέγανε, να δεις. Πώς τον λέγανε…