Ψυχανάλυση με χιπ χοπ

Επτά χορευτές στη σκηνή. Φορούν γκρι φόρμες που καλύπτουν όλο το σώμα τους και μια κουκούλα που σφίγγει το πρόσωπό τους. Κινούνται με έντονο βηματισμό, κάνουν σπασμωδικές κινήσεις σαν να βρίσκονται σε κρίση, πυροβολούν με αόρατα πιστόλια στον κρόταφό τους, αγκαλιάζονται κι αγκομαχούν. Με κάθε τους βήμα, κάθε τους έκφραση συνθέτουν το παζλ του «BLKDOG», της χορογραφίας του Βρετανού Μπότις Σίβα που θα παρουσιαστεί την Κυριακή 18 Ιουλίου στο 27ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας.

Η φετινή διοργάνωση έχει τίτλο «Σε κίνηση. Διαρκώς σε κίνηση. Μαζί; Ή μόνοι;», συνοψίζοντας την ανάγκη των ανθρώπων του φεστιβάλ να τροφοδοτήσουν τη συζήτηση για την ανθρώπινη κατάσταση στη σύγχρονη εποχή μέσα από την καταγραφή της προσωπικής αλλά και της συλλογικής εμπειρίας. Γι’ αυτό και η καλλιτεχνική του διευθύντρια Λίντα Καπετανέα επέλεξε να καλέσει για πρώτη φορά στην Ελλάδα τον Σίβα με την ομάδα του Far From The Norm, μία από τις σημαντικότερες βρετανικές ομάδες χορού, με το βραβευμένο με βραβείο Ολίβιε το 2019 έργο «BLKDOG».

ΑΓΩΝΑΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ. Πρόκειται για ένα καθηλωτικό σχόλιο επί σκηνής για τον καλλιτέχνη, ο οποίος καθώς μεγαλώνει πασχίζει να παραμείνει παιδί. Αλλά και για τον αγώνα των νέων να επιβιώσουν σε έναν κόσμο που δεν είναι χτισμένος γι’ αυτούς. «Η ανάπτυξη του έργου ήρθε όταν γεννήθηκε ο γιος μου το 2017. Η έμπνευση για το κομμάτι ήρθε από την ιδέα ότι έγινα γονιός. Αλλά και από τα θέματα για τη ζωή που κλήθηκα να αντιμετωπίσω ως ένας μαύρος άνδρας στο Λονδίνο. Ηθελα να κάνω λοιπόν ένα κομμάτι που να εξετάζει λίγο την κατάθλιψη και πώς τα ψυχολογικά προβλήματα που υπάρχουν στον κόσμο επηρεάζουν τις μεγαλύτερες γενιές» αναφέρει στο «ΝΣυν» ο Μπότις Σίβα.

Με ένα μείγμα χιπ χοπ και παιγνιώδους κίνησης, που καταρρίπτει τα στερεοτυπικά είδη χορού, η χορογραφία εξερευνά τον ψυχισμό ενός καλλιτέχνη που ωριμάζει αλλά πασχίζει ταυτόχρονα να κρατηθεί από τη νεότητά του. Αναζητά δηλαδή όλους εκείνους τους μηχανισμούς που ενεργοποιούνται σε αυτό το κυνήγι της αποδοχής. «Ενα από τα μηνύματα που προσπαθούμε να στείλουμε είναι ότι δεν πρόκειται να καταλάβουν όλοι την ψυχική σου κατάσταση. Είναι πολύ δύσκολο να το εξηγήσεις αυτό στους άλλους. Εμείς θέλουμε να πούμε ότι είναι εντάξει να περνάει κάποιος προβλήματα, καταλαβαίνουμε πώς μπορεί να φαίνεται στους απ’ έξω και το ότι μπορεί να χρειάζεται κάποιον να του μιλήσει. Θέλουμε να βοηθήσουμε τους ανθρώπους όσο το δυνατόν περισσότερο να μιλήσουν για τα συναισθήματά τους» σημειώνει ο χορογράφος.

ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ. Τα τελευταία χρόνια, ο ίδιος μαζί με την ομάδα εξελίσσουν διαρκώς το χορευτικό τους λεξιλόγιο, πειραματίζονται με όλα τα street styles αλλά και με το θέατρο, την περφόρμανς και τον κινηματογράφο. Υστερα από έναν δύσκολο χρόνο καραντίνας, ταξιδεύουν στην Καλαμάτα, για να συστήσουν τη δουλειά τους σε νέο κοινό και να στείλουν ένα μήνυμα ελπίδας. «Θέλω οι θεατές φεύγοντας να έχουν μια αίσθηση ελπίδας και να έχουν καταλάβει ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα ακόμα και σε τέτοιους καιρούς» τονίζει ο Σίβα. «Νομίζω ότι ο χορός πρέπει να συνεχιστεί γιατί φέρνει γαλήνη, ελπίδα και μια αίσθηση σωματικότητας που οι άνθρωποι μπορούν να αισθανθούν. Προσωπικά, όταν είμαι στη σκηνή, κατακλύζομαι από συναισθήματα που δεν μπορώ να επαναλαμβάνω ποτέ. Μόλις δώσεις μια παράσταση και αισθανθείς έτσι, μένει μέσα σου για πάντα. Αυτή η ιδέα του ότι κινείσαι σε έναν συγκεκριμένο χώρο και δεν φεύγεις είναι κάτι πολύ ξεχωριστό. Νιώθω επίσης πολύ πνευματικός, νιώθω κάτι που δεν μπορώ να αντιγράψω ξανά. Το να μπορείς να εκφράσεις στους άλλους ό,τι αισθάνεσαι είναι σημαντικό πράγμα» καταλήγει ο δημιουργός.