{T16}Ο Σάουθγκεϊτ έχασε και πάλι το πέναλτι{T16}!

Είκοσι πέντε χρόνια μετά το χαμένο του πέναλτι (στην ψυχοφθόρο διαδικασία) στον ημιτελικό με τους Γερμανούς, που στοίχισε στους Αγγλους την πρόκριση στον τελικό του Euro 1996, ο Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ αστόχησε ξανά!

Αυτή τη φορά από τον πάγκο με τις επιλογές του, τόσο στις αλλαγές όσο (κυρίως) και στους παίκτες που διάλεξε για την πιο δύσκολη διαδικασία για την ομάδα του που έχει το χειρότερο ρεκόρ στα πέναλτι στην ιστορία.

Στον ημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006 στο Ντόρτμουντ, κόντρα στη γηπεδούχο Γερμανία, ο Μαρσέλο Λίπι με το σκορ στο 0-0 έριξε στην παράταση δύο επιθετικούς, τον Ιακουίντα (91′) και τον Ντελ Πιέρο (104′).

«Μάγκες πάμε να το πάρουμε στην παράταση, με τους Γερμανούς δεν χρειάζεται να παίξεις στα πέναλτι» τους είπε στην ανάπαυλα μεταξύ κανονικής διάρκειας και παράτασης.

Η Ιταλία στο έξτρα ημίωρο στρίμωξε στα σχοινιά τους Γερμανούς του Γιούργκεν Κλίνσμαν που ήθελαν τη σιγουριά των πέναλτι (έχοντας χάσει σε αυτή τη διαδικασία μόνο τον τελικό του Euro 1976 από τους Τσεχοσλοβάκους και το «ποίημα» Πανένκα). Με δύο γκολ του Φάμπιο Γκρόσο και του Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο οι Ιταλοί έκαναν… κηδεία στους Γερμανούς με τον Λίπι να ανάβει το πρώτο πούρο (το δεύτερο το κάπνισε μετά την κατάκτηση του τροπαίου κόντρα στη Γαλλία).

Ο Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ επιχείρησε να αιφνιδιάσει την Ιταλία και όταν το πέτυχε αντί να «τελειώσει» το παιχνίδι, έδωσε την κατοχή και την αυτοπεποίθηση στον αντίπαλο νομίζοντας ότι θα πάρει ένα ακόμα παιχνίδι στο Euro (όπου έπαιξε τα έξι από τα επτά παιχνίδια του στο Γουέμπλεϊ!) με 1-0 παίζοντας κατενάτσιο. Αν είναι δυνατόν.

Επίσης όχι μόνο δεν έκανε το παραμικρό για να αποφύγει τα πέναλτι (ίσως θεωρούσε ότι ξόρκισε το κακό από την πρόκριση με την Κολομβία στο Μουντιάλ του 2018) αλλά έγινε ίσως ο πρώτος προπονητής στην ιστορία με τόσο κακές επιλογές παικτών! Με αποκορύφωμα έναν 19χρονο και άπειρο εκτελεστή, τον Σάκα στο πιο κρίσιμο πέναλτι συνήθως (5ο). Εκεί που οι Πορτογάλοι για παράδειγμα επιλέγουν τον Κριστιάνο Ρολάντο, ενώ οι Ιταλοί παλαιότερα είχαν τον Ρομπέρτο Μπάτζιο (το περίφημο χαμένο πέναλτι το 1994 με τη Βραζιλία).

Ας το χάσει ο κορυφαίος, όχι ένας πιτσιρικάς άπειρος και φοβισμένος που του έβαλε στις πλάτες του ένα βάρος πάνω από μισό αιώνα. Αδιανόητο από τη στιγμή που είχε ζήσει και ο ίδιος (το 1996) την πίεση της διαδικασίας ειδικά για τη χώρα του. Ο Ρομπέρτο Μαντσίνι (είχε χάσει με τον συνεργάτη του, τον Βιάλι, το Πρωταθλητριών, ως παίκτες της Σαμπντόρια το 1992 στο ίδιο γήπεδο) αυτή τη φορά έφυγε χαρούμενος από το Γουέμπλεϊ αλλά δούλεψε σωστά για να το πετύχει και το άξιζε.