Η σκοτεινή πλευρά της ολλανδικής «ανοχής»

Την ώρα που ο γνωστός δημοσιογράφος Πέτερ ντε Βρις εξακολουθεί να δίνει μάχη για τη ζωή του σε νοσοκομείο του Αμστερνταμ, μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχθηκε το βράδυ της Τρίτης, ένα ερώτημα τίθεται μετ’ επιτάσεως στην Ολλανδία: Πόσο ισχυρές έχουν γίνει οι εγκληματικές συμμορίες στη χώρα και μέχρι πού μπορούν να φτάσουν για να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς τους και να κλείσουν τα στόματα όσων τις απειλούν ή τις ενοχλούν;

«Η ένοπλη επίθεση εναντίον ενός δημοσιογράφου είναι ένα γεγονός που θα προκαλούσε σοκ σε οποιαδήποτε πόλη. Ειδικά στο Αμστερνταμ, όμως, που έχει τη φήμη της πιο φιλελεύθερης πόλης σε ολόκληρο τον κόσμο, το αποτέλεσμα μοιάζει με σεισμό», σημειώνει χαρακτηριστικά το «Politico» σε ανάλυσή του, με τίτλο «Η σκοτεινή και επικίνδυνη πλευρά της ολλανδικής ανοχής». Ενα κείμενο το οποίο, εκτός των άλλων, σημειώνει πως τα ποσοστά του εγκλήματος είναι πολύ χαμηλά, οι φυλακές κλείνουν επειδή δεν υπάρχουν κρατούμενοι, ενώ ο πρωθυπουργός και άλλοι κορυφαίοι αξιωματούχοι κυκλοφορούν συχνά χωρίς σωματοφύλακες.

Το πρόβλημα φαίνεται πως έχει αρχίσει να γίνεται έντονο για τους δημοσιογράφους και τους φωτορεπόρτερ. Σύμφωνα με την κυβέρνηση, για του λόγου το αληθές, μέσα σε έναν μόλις χρόνο – από το 2019 έως το 2020 – οι καταγεγραμμένες απειλές και επιθετικές ενέργειες εναντίον ανθρώπων των ΜΜΕ έχουν τριπλασιαστεί στην Ολλανδία, με αποτέλεσμα αρκετά Μέσα να λαμβάνουν ολοένα πιο έντονες προφυλάξεις. Πριν από δύο χρόνια, μάλιστα, στα γραφεία ενός περιοδικού που ειδικεύεται στο αστυνομικό ρεπορτάζ και έχει έδρα το Αμστερνταμ είχε βρεθεί ένας… αντιαρματικός πύραυλος – μήνυμα, προφανώς, να σταματήσει να χώνει τη μύτη του εκεί που δεν πρέπει. Ακόμη και οι δολοφονίες δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Το 2016, ένας blogger που ασχολούνταν με υποθέσεις αστυνομικού ενδιαφέροντος, ο Μάρτιν Κοκ, είχε εκτελεστεί. Τρία χρόνια αργότερα, την ίδια τύχη είχε ο Ντερκ Βίρσουμ, δικηγόρος στην ίδια υπόθεση στην οποία είναι μπλεγμένος και ο Ντε Βρις, με την ιδιότητα του συμβούλου, και η οποία αφορά έναν από τους πιο διαβόητους επικεφαλής συμμοριών. Και ύστερα από δύο μήνες ένας άλλος δικηγόρος δέχθηκε επίσης δολοφονική επίθεση, από την οποία σώθηκε ως εκ θαύματος.

Οι εξελίξεις αυτές αποδίδονται, σε μεγάλο βαθμό, στο αυξανόμενο εμπόριο ναρκωτικών που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια. «Είναι αναμφίβολο ότι έχουμε αποκτήσει τα χαρακτηριστικά ενός ναρκοκράτους», δήλωσε πρόσφατα στο BBC ο πρόεδρος ενός από τα συνδικάτα των αστυνομικών που υπάρχουν στη χώρα.

Από την πλευρά του, ο επικεφαλής της αστυνομίας του Αμστερνταμ είχε παραπονεθεί δημοσίως από το 2018 ότι το προσωπικό που έχει στις διαταγές του δεν προλαβαίνει να ασχοληθεί με τα μικροεγκλήματα, καθώς το 60%-70% του δυναμικού και του χρόνου αφιερώνεται σε δολοφονίες και το υπόλοιπο σε έρευνες σχετικές με τρομοκρατία. Το πρόβλημα είναι σίγουρα σοβαρό και, παρά τη «βιτρίνα», απασχολεί έντονα τους Ολλανδούς και την κυβέρνησή τους.