Μία καγκελάριος και δύο πρωθυπουργοί

Αν κριτήριο ήταν η κομματική ταυτότητα, τα πράγματα θα ήταν απλά: Η Ανγκελα Μέρκελ, ηγέτις της δεξιάς Χριστιανοδημοκρατίας επί σχεδόν δύο δεκαετίες, θα έπρεπε να έχει άριστη σχέση και άψογη συνεργασία με τους κατά καιρούς προέδρους της Νέας Δημοκρατίας και τον σημερινό, Κυριάκο Μητσοτάκη, και κάκιστη με τον κομματικό του αντίπαλο, πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα.

Για τη Μέρκελ ως καγκελάριο, ωστόσο, η κομματική ταυτότητα δεν είναι καθοριστικός παράγοντας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο έκτος έλληνας Πρωθυπουργός που γνώρισε η Ανγκελα Μέρκελ και ο πέμπτος από την κρίση του 2010. Τη στενότερη σχέση είχε με τον Αλέξη Τσίπρα, που ως εκφραστής του αριστερού λαϊκισμού ήταν πολιτικά και ιδεολογικά στον αντίποδα της Μέρκελ.

ΒΑΣΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ. «Παρά τις πολιτικές διαφορές που είχα με τον Αλέξη Τσίπρα, συνεργάστηκα μαζί του πάρα πολύ καλά. Το βασικό σενάριο δεν προέβλεπε κάτι τέτοιο, όταν ήρθε για πρώτη φορά στο Βερολίνο, όπως πολύ καλά θυμάμαι» έλεγε η Μέρκελ τον Ιούλιο του 2019 απαντώντας σε ερώτηση των «ΝΕΩΝ». Πώς εξηγούσε αυτή τη σχέση; «Προέκυψε μεταξύ μας κάτι που στην πολιτική μου δουλειά είναι πολύ σημαντικό και αποτελεσματικό: Ακόμα και όταν υπάρχουν εντελώς διαφορετικές απόψεις, να είναι κανείς ανοιχτός, ειλικρινής και έντιμος με τον άλλον. Αυτό διαμόρφωσε μία βάση εμπιστοσύνης, που δεν αμφισβήτησε ποτέ, ούτε εκείνος ούτε εγώ, και η οποία μας συνόδευσε σε δυσκολότατες, ολονύκτιες συνεδριάσεις» έλεγε η Μέρκελ.

Το αποτέλεσμα είναι γνωστό. Η Μέρκελ έπεισε τον Τσίπρα να υπογράψει το τρίτο Μνημόνιο, αποτρέποντας την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, την οποία απεργάζονταν πολλοί και στο κόμμα της Μέρκελ και στο κόμμα του Τσίπρα.

ΟΙ ΠΡΕΣΠΕΣ ΚΑΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ. Με τον Κυριάκο Μητσοτάκη η σχέση της Μέρκελ δεν ήταν αυτονόητη, μολονότι ανήκουν στην ίδια κομματική οικογένεια. Η Μέρκελ είχε επενδύσει μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο για την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών, επεδίωκε διακαώς να προσδεθούν τα Δυτικά Βαλκάνια στο άρμα της Δύσης και της ΕΕ. Ο Μητσοτάκης ήταν αντίθετος στη Συμφωνία. Αλλά την τήρησε και την υλοποίησε. Και όταν ο Μητσοτάκης επισκέφθηκε τη Μέρκελ στην καγκελαρία (28 Αυγούστου 2019) ήταν πλέον Πρωθυπουργός της μεταμνημονιακής Ελλάδας που δεν επαιτούσε δανεικά.

Αντίθετα, τριβές έφερε η ελληνοτουρκική κρίση. Το προηγούμενο καλοκαίρι με τη μεσολάβηση της Μέρκελ αποσοβήθηκε μια ελληνοτουρκική σύρραξη. Αυτό το καλοκαίρι Μητσοτάκης και Ερντογάν πήραν πάνω τους τα ελληνοτουρκικά διά των συμβούλων τους, Ελένης Σουρανή και Ιμπραήμ Καλίν. Ο Γιαν Χέκερ, σύμβουλος της καγκελαρίου, έχει ανοιχτή γραμμή μαζί τους, αυτό είναι στο πνεύμα της Μέρκελ.

Ωστόσο, δέχεται επικρίσεις για φιλοτουρκική στάση με αιχμή τις πωλήσεις όπλων στην Τουρκία και τον αποκλεισμό της Ελλάδας από τη Διάσκεψη για τη Λιβύη. Στον επόμενο κύκλο του Λιβυκού, με τις κατάλληλες διπλωματικές κινήσεις, η Ελλάδα θα πρέπει να είναι παρούσα. Αλλά τότε, η Aνγκελα Μέρκελ δεν θα είναι πλέον στην καγκελαρία.