Το μπάσκετ σε ευγνωμονεί

Δεν δίσταζε ποτέ να βγει μπροστά για να πάρει το τελευταίο σουτ. Ακριβώς το ίδιο έκανε και τώρα ο Βασίλης Σπανούλης που έβαλε ο ίδιος την υπογραφή του στους τίτλους τέλους μιας μυθικής καριέρας. Η οποία θα μνημονεύεται για τις επόμενες δεκαετίες από τους φίλους του μπάσκετ και όχι μόνο. Πολύ απλά διότι ο εμβληματικός αρχηγός του Ολυμπιακού δεν είναι ένας απλά μεγάλος παίκτης, είναι ο κορυφαίος όλων και αυτός που άλλαξε σε μεγάλο βαθμό την ιστορία του ελληνικού μπάσκετ και φυσικά των Ερυθρολεύκων που τους έφερε ξανά στην κορυφή της Ευρώπης και της Ελλάδας μετά από μια 15ετία.

«Ο Ολυμπιακός, το πεπρωμένο μου»
«Πριν από λίγο ανακοίνωσα στους προέδρους ότι ήρθε η ώρα να κλείσει το μεγαλύτερο κεφάλαιο της ζωής μου και τους ευχαρίστησα για όσα πετύχαμε μαζί. Ηταν μια δύσκολη απόφαση αλλά δεν ήταν στενάχωρη. Το μπάσκετ μου χάρισε ένα ανεπανάληπτο ταξίδι γεμάτο από έντονες στιγμές και μεγάλες συγκινήσεις. Μου έδωσε τα πάντα και του έδωσα τα πάντα. Ο Ολυμπιακός αποδείχτηκε το πεπρωμένο μου και το πιο όμορφο λιμάνι μου. Φεύγω περήφανος για όσα σπουδαία κατακτήθηκαν αλλά και για όσα μετά από σκληρή μάχη χάθηκαν. Πάνω απ’ όλα φεύγω γεμάτος, γιατί έζησα περισσότερα απ’ όσα ονειρεύτηκα. Μέσα από την καρδιά μου θέλω να ευχαριστήσω όλους όσοι ήταν στο πλευρό μου όλα αυτά τα χρόνια, τους προέδρους, τους προπονητές, τους συμπαίκτες, τους συνεργάτες και τους αντιπάλους, μα πάνω από όλα θέλω να ευχαριστήσω όλους τους φιλάθλους για την αγάπη τους. Αυτή η αγάπη ήταν που μου έδινε τη δύναμη να προσπαθώ πιο σκληρά κάθε μέρα κι αυτή η αγάπη θα είναι για πάντα οδηγός μου.

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ. ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΛΗΣ, ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΕ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΜΠΑΣΚΕΤ…», έγραψε ο ίδιος στον λογαριασμό του στο Instagram λίγο μετά τη συνάντηση με τους προέδρους του Ολυμπιακού, τους αδελφούς Αγγελόπουλους.

Οι συμπτώσεις
Ο ίδιος ο Σπανούλης την προκάλεσε, παίρνοντας τηλέφωνο και στη συνάντηση μαζί τους ανακοίνωσε το φινάλε. Παρέα οι δύο πρόεδροι και ο Kill Bill είχαν βρεθεί στην πρώτη συνάντηση όταν ανακοινώθηκε τέτοιες μέρες και πάλι μέσα σε μια μεγάλη ποδοσφαιρική διοργάνωση. Τότε είχε ανακοινωθεί στο ημίχρονο του τελικού του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Νοτίου Αφρικής το 2010, μεταξύ Ισπανίας και Ολλανδίας.

Τώρα ο ίδιος επέλεξε μια στιγμή μέσα στο Euro 2020 την ώρα που άρχιζαν τα νοκάουτ παιχνίδια της διοργάνωσης.

Ο Βασίλης Σπανούλης είναι αλήθεια ότι ονειρευόταν άλλο φινάλε, με άλλο τρόπο, πιθανότατα με κόσμο ή μετά από μια (ακόμα) συμμετοχή σε μεγάλη διοργάνωση.

Λίγο η πανδημία και λίγο γενικότερα οι συνθήκες δεν του το επέτρεψαν. Στον Ολυμπιακό δεν ήθελε απλά να μείνει για να μείνει, αλλά να έχει ενεργό ρόλο και αυτός φαινόταν σχεδόν αδύνατον. Εκανε μια ακόμα προσπάθεια με την εθνική ομάδα, καθώς ο Ρικ Πιτίνο άγγιξε τον ψυχισμό του και τον έπεισε να ξαναφορέσει τα γαλανόλευκα μετά από έξι χρόνια για να ηγηθεί της προσπάθειας να οδηγήσει την εθνική μας ομάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο.

Στην πορεία και μετά από μια θλάση στη γάμπα είδε ότι είναι δύσκολο να υπηρετήσει αυτό το πλάνο, δεν ήταν 101% σίγουρος πλέον και έκανε ένα βήμα πίσω. Αποχαιρέτησε τον κόουτς και τους συμπαίκτες του και αποχώρησε από την εθνική ομάδα.

Παράλληλα δεν ήθελε άλλο να περιμένει τηλέφωνο από τους ανθρώπους του Ολυμπιακού, δεν ήθελε καν να αφήσει να σέρνεται το θέμα του.

Σωματικά ήταν θηρίο, αλλά πνευματικά, ψυχικά αν θέλετε με όλα αυτά είχε αρχίσει να φθείρεται και αποφάσισε ο ίδιος να βάλει έτσι απότομα ένα τέλος.

Ισως με άλλο τρόπο
Οπως είπε και ο ίδιος ήταν μια δύσκολη απόφαση και πραγματικά έτσι ήταν, όμως τη χαρακτήρισε και όχι στενάχωρη. Εδώ ίσως δεν έχει πει όλη την αλήθεια.

Δεν την πήρε και χαρούμενος αυτή την απόφαση, φανταζόταν ίσως με άλλο τρόπο το φινάλε.

Μετά από ένα ακόμα δικό του κατόρθωμα, ή έστω μπροστά σε κόσμο σε ένα μεγάλο παιχνίδι. Οχι ότι δεν μπορεί να γίνει βέβαια αυτό, απλά ο Kill Bill με το που αποκλείστηκε από την αποστολή της Εθνικής (είναι δεδομένο ότι αν κατάφερνε να φτάσει στους Ολυμπιακούς Αγώνες θα έλεγε εκεί το μεγάλο αντίο) στο μυαλό του ξύπνησε και πάλι η ιδέα του φινάλε την οποία τη δούλευε είναι αλήθεια μετά το τελευταίο παιχνίδι της σεζόν (και δικό του όπως αποδείχθηκε) με τη Χίμκι στο ΣΕΦ όπου πέτυχε και τον τελευταίο του πόντο.

Σαφώς και οι αναμνήσεις που αφήνει σε όλους, συμπαίκτες και αντιπάλους, είναι οι καλύτερες και αυτό φαίνεται από τον χαμό που επικράτησε και επικρατεί ακόμα στο Διαδίκτυο για την αποχώρησή του.