Οσα ζήσαμε με τον Βασίλη

Στον Ολυμπιακό ο Βασίλης Σπανούλης δημιούργησε σχέσεις ζωής πρώτα και καλύτερα με τον Γιώργο Πρίντεζη, που είναι σαν αδελφός του, αλλά και με άλλους παίκτες και τον κόουτς Μπαρτζώκα, οι οποίοι τον αποθέωσαν και τον αποχαιρέτησαν αγωνιστικά μέσω της ιστοσελίδας της ομάδας.

Μπαρτζώκας: «Από το Μαρούσι»

«Υπάρχουν έντονα  συναισθήματα που δεν χωράνε σε λέξεις, γιατί τα μικραίνουν.  Ο Βασίλης Σπανούλης είναι ο σημαντικότερος παίκτης στη σύγχρονη ιστορία του Ολυμπιακού, αλλά και μια τεράστια προσωπικότητα για το ευρωπαϊκό και το παγκόσμιο μπάσκετ. Η πορεία του στο μπάσκετ σημάδεψε ολόκληρη εποχή. Ο θρύλος και η επιδραστικότητά του στο άθλημα και όσους ασχολούνται με αυτό, δεν θα σταματήσουν να υφίστανται επειδή αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Αλλωστε τα έχει κατακτήσει όλα και πάνω από όλα τον σεβασμό και την αναγνώριση όλης της αθλητικής κοινότητας κι αυτό είναι ξεκάθαρο από τον τρόπο που αντέδρασαν όλοι στο άκουσμα της απόφασής του. Είχα την τύχη να τον ζήσω και να συνεργαστώ μαζί του  σε τρεις διαφορετικές περιόδους της καριέρας του. Στα πρώτα βήματα της αναρρίχησής του στο Μαρούσι, την εποχή της ακμής του που ήταν ο ηγέτης στις μεγάλες επιτυχίες και στην τελευταία φάση που ήρθε η αναπόφευκτη στιγμή να αντιμετωπίσει τον πανδαμάτορα χρόνο. Είναι αξιοθαύμαστο ότι και στις τρεις είχε την ίδια φλόγα και το ίδιο πάθος για το παιχνίδι» τόνισε μεταξύ άλλων ο κόουτς του Ολυμπιακού Γιώργος Μπαρτζώκας.

Πρίντεζης: «Πάντα πίστευε»

Από την πλευρά του ο Γιώργος Πρίντεζης (που έκανε και επέμβαση στον αστράγαλο) θυμήθηκε μια ξεχωριστή ιστορία: «Με τον Μπίλι έχουμε ζήσει μαζί τόσες πολλές στιγμές, έντονες, μικρές, καλές, άσχημες, τραυματισμούς… Σίγουρα είναι πάρα πολύ δύσκολο να ξεχωρίσω μία. Ημασταν συνέχεια μαζί, προπονήσεις, ταξίδια… Επίσης, γνωριζόμασταν και πριν έρθει στον Ολυμπιακό από την εθνική ομάδα. Παρ’ όλα αυτά θα ήθελα να αναφερθώ σε μια ιδιαίτερη στιγμή… Θυμάμαι το καλοκαίρι του 2011, όταν οι πρόεδροι είχαν ανακοινώσει πως θα αποχωρήσουν, όμως, τελικά πείσθηκαν, αναθεώρησαν και έμειναν. Γενικότερα, ωστόσο, υπήρχε αβεβαιότητα. Ο Βασίλης είχε μείνει στην ομάδα, όπως και εγώ, όμως, θεωρητικά με το ρόστερ που είχε φτιαχτεί ο πήχης δεν ήταν και τόσο ψηλά. Τη συγκεκριμένη μέρα στην οποία θα αναφερθώ, ταξιδεύαμε μαζί. Επιστρέφαμε από διακοπές. Ο Βασίλης είχε πάρει το καράβι από την Πάτμο για τον Πειραιά και εγώ από τη Σύρο για Πειραιά. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, μου λέει: “Φίλε, φέτος θα πάμε καλά. Θα έχουμε ομάδα ταλιμπάν! Θα είμαστε δώδεκα ταλιμπάν που θα μπαίνουμε μέσα και θα δαγκώνουμε”. Εγώ τον κοιτούσα και σκεφτόμουν: “Πόση περηφάνια μπορεί να έχει αυτός ο άνθρωπος! Επειτα από χρονιές με τεράστια ονόματα και παικταράδες στο ρόστερ, ύστερα από τόσο μεγάλα μπάτζετ που η ομάδα ναι μεν έφτασε στην πηγή, αλλά δεν ήπιε νερό, πώς μπορούσε να πιστεύει ότι με Σλούκα, Παπανικολάου και εμένα που είχα γυρίσει από τη Μάλαγα, θα τα πάμε καλά;”. Τον έβλεπα, όμως, ότι πίστευε. Και έτσι έγινε! Εκείνη τη χρονιά πήραμε την Ευρωλίγκα και το πρωτάθλημα!

Είναι μία από τις χιλιάδες στιγμές που έχουν χαραχτεί στο μυαλό μου, γιατί όπως προανέφερα έχουμε περάσει πολλά μαζί!» τόνισε ο Πρίντεζης.

Παπανικολάου: «Σαν αδελφό μου»

Ο Κώστας Παπανικολάου παραδέχτηκε ότι: «Σίγουρα θα είναι παράξενο το συναίσθημα όταν θα ξεκινήσει η νέα χρονιά χωρίς τον Βασίλη. Προσωπικά με βοήθησε πάρα πολύ. Ηταν από τους ανθρώπους, κάτι που ισχύει και για τον Γιώργο (Πρίντεζη), που όταν βρισκόμουν σε εισαγωγικά σε μια δύσκολη θέση όσον αφορά την καριέρα μου, μιλούσα μαζί τους. Το 2016 όταν ήμουν στο Ντένβερ και επρόκειτο να γυρίσω στην Ευρώπη, είχαμε μιλήσει στο τηλέφωνο και μου είχε πει πως θα με βοηθούσε πολύ το να επέστρεφα στον Ολυμπιακό, λέγοντάς μου ότι “Σου μιλάω σαν να μιλάω στον αδελφό μου και όχι ως συμπαίκτης ή μελλοντικός συμπαίκτης σου για να σε πείσω να έρθεις σε εμάς”».

Σλούκας: «Πάντα προσηλωμένος»

Τέλος, ο Κώστας Σλούκας δεν έκρυψε ότι: «Αρχικά με σόκαρε το γεγονός ότι αποσύρθηκε. Είναι κάτι στενάχωρο, γιατί δεν θα ξαναδούμε έναν τέτοιο ηγέτη και μια τέτοια προσωπικότητα στο γήπεδο. Εχει δώσει πάρα πολλά τόσο στον Ολυμπιακό και στο ελληνικό μπάσκετ, όσο και στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Πήρα πολλά από εκείνον! Ημουν για χρόνια μαζί του δωμάτιο, ειδικά στο ξεκίνημα της καριέρας μου. Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι το πόσο προσηλωμένος ήταν πάντα, το work ethic του και φυσικά οι πινελιές που έβαζε».