Τρύπες και κενά στην εκδοχή του «εν βρασμώ ψυχής»

Φως στη σκηνή του εγκλήματος στα Γλυκά Νερά με θύμα την 20χρονη Καρολάιν, που έχει συγκλονίσει την κοινή γνώμη, αλλά και στη συμπεριφορά του συζυγοκτόνου τα πρώτα λεπτά μετά τη δολοφονία επιχείρησαν να ρίξουν οι δικαστικές Αρχές κατά τη διάρκεια της απολογίας του κατηγορούμενου.

«Η εκδοχή του περί βρασμού ψυχικής ορμής έχει πολλές… τρύπες και πολλά κενά» έλεγαν χαρακτηριστικά στα «ΝΕΑ» δικαστικές πηγές. Με βάση το σύνολο του αποδεικτικού υλικού της δικογραφίας, σκιαγραφώντας το προφίλ του καθ’ ομολογίαν του δράστη της δολοφονίας της Καρολάιν, σημείωναν με νόημα πως «όταν έβαλε σε εφαρμογή το σχέδιο της σκηνοθετημένης ληστείας, λίγα λεπτά μετά την αφαίρεση της ζωής της συζύγου και μητέρας του παιδιού του, αφαίρεσε άλλη μία ζωή σκοτώνοντας και κρεμώντας στη σκάλα του σπιτιού τον σκύλο τους».

Ο 33χρονος πιλότος, ο οποίος με σύμφωνη γνώμη του 12ου τακτικού ανακριτή Παναγιώτη Παναγιώτου και του εισαγγελέα Αντώνη Ελευθεριάνου βρίσκεται ήδη προφυλακισμένος στις φυλακές Κορυδαλλού, δεν έπεισε, όπως, φάνηκε και από το αποτέλεσμα της απόφασής τους, ότι την ώρα της δολοφονίας τελούσε σε κατάσταση βρασμού ψυχικής ορμής.

Αντίθετα, σύμφωνα με πληροφορίες, μέσα από τις δεκάδες ερωτήσεις που δέχθηκε ο συζυγοκτόνος φαίνεται ότι τέλεσε την αξιόποινη πράξη που του αποδίδεται όπως αυτή αποτυπώνεται στο βαρύ κατηγορητήριο που αντιμετωπίζει, δηλαδή σε ήρεμη ψυχική κατάσταση. Κατηγορία που, με βάση τον Ποινικό Κώδικα, για όσους κρίνονται ένοχοι τέτοιων εγκληματικών πράξεων από τα δικαστήρια προβλέπεται ακόμα και η ποινή της ισόβιας κάθειρξης.

Ο 33χρονος πιλότος, μάλιστα, ακόμα και την ώρα που επί της ουσίας βρισκόταν ένα βήμα πριν από τη φυλακή, φέρεται να τον ενδιέφερε η εικόνα που είχε ο κόσμος για αυτόν. Και για τον λόγο αυτόν προσπάθησε να αποτινάξει την εικόνα του στυγερού δολοφόνου, αποδίδοντας το έγκλημά του στη συμπεριφορά του θύματος του. «…Ως προς τη μέρα του τραγικού γεγονότος, το οποίο αναλυτικά περιέγραψα και στις αστυνομικές Αρχές κατά το στάδιο της προανάκρισης, θα ήθελα να αναφέρω ότι ουδέποτε το είχα προσχεδιάσει και δεν υπήρχε κανένα απολύτως κίνητρο. Ετερα γεγονότα πυροδότησαν την κατάσταση, καθώς τίποτα δεν είχε προαποφασιστεί» ισχυρίστηκε ο κατηγορούμενος και μέσα από τις σελίδες του απολογητικού του υπομνήματος.

Ωστόσο, η προσπάθειά του να παρουσιαστεί ότι δεν βρισκόταν σε ήρεμη ψυχική κατάσταση δεν έπεισε ανακριτή και εισαγγελέα, οι οποίοι είχαν στα χέρια τους και τα σαφή ιατροδικαστικά ευρήματα που μιλούν ξεκάθαρα για ασφυκτικό και αγωνιώδη θάνατο της Καρολάιν.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο κατηγορούμενος ρωτήθηκε για όλες τις κρίσιμες περιόδους της ζωής του: Από τη γνωριμία του και τον γάμο του με την Καρολάιν μέχρι την ημέρα του εγκλήματος και όσα ακολούθησαν. Το τι ακριβώς συνέβη στις 11 Μαΐου 2021, με αποτέλεσμα τη δολοφονία της Καρολάιν, βρέθηκε στο επίκεντρο των στοχευμένων ερωτήσεων ανακριτή και εισαγγελέα στο πλαίσιο της αναζήτησης της αλήθειας.

Τα κρίσιμα λεπτά. Ο κατηγορούμενος, αν και ρωτήθηκε κατ’ επανάληψη τι έπραξε όταν είδε να μειώνονται οι αντιστάσεις της Καρολάιν, εκείνος φέρεται να απάντησε πως δεν έκανε απολύτως τίποτα. Αν και όπως έλεγαν με νόημα οι ίδιες πηγές, μπορούσε να γυρίσει την κοπέλα ανάσκελα για να δει αν ανέπνεε, να ελέγξει τον σφυγμό της, να της κάνει μαλάξεις και να της δώσει το φιλί της ζωής. Ωστόσο, τίποτα από όλα αυτά δεν έκανε ο κατηγορούμενος ο οποίος βλέποντας το αίμα στο μαξιλάρι και κάποια άλλα σημάδια στην εικόνα της κατάλαβε – κατά τους ισχυρισμούς του – ότι εκείνη δεν ζούσε πια.

Και τότε, σύμφωνα με όσα φέρεται να έχει πει, για λίγο… τα έχασε. Δεν ήξερε τι να κάνει και άρχισε να σκέφτεται τι μπορεί να γίνει ώστε να μη μείνει το παιδί και χωρίς τον πατέρα του. Το σχέδιο αυτό δεν φαίνεται να του πήρε παρά λίγα λεπτά, όχι περισσότερα από 10. Και ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που έκανε; Οπως προκύπτει, βάζοντας κανείς στη σειρά τα γεγονότα με βάση και τις δικές του περιγραφές, μετά τη δολοφονία της Καρολάιν αποφάσισε να σκοτώσει και τον σκύλο τους. Είχε, δηλαδή, αφαιρέσει μία ζωή και συνέχισε το έργο του αφαιρώντας άλλη μία ζωή.

Πολλές στιγμές, πάντως, ο κατηγορούμενος φέρεται να έλεγε και να ξανάλεγε ότι του αξίζει η τιμωρία, αλλά ότι δεν θεωρεί τον εαυτό του «τέρας».