Ηξεις αφήξεις

Νερό στον μύλο των αντιεμβολιαστών και των κάθε λογής συνωμοσιολόγων ρίχνουν τα «ήξεις αφήξεις» των αρμόδιων επιτροπών – διεθνώς – για την καταλληλόλητα του σκευάσματος της AstraZeneca. Το εν λόγω εμβόλιο αποδείχθηκε χρήσιμο όπλο στη φαρέτρα των υγειονομικών Αρχών της Ευρώπης (ιδίως της Βρετανίας) και μάλιστα όταν το τρίτο πανδημικό κύμα ήταν σε έξαρση. Ωστόσο, η παραφιλολογία που αναπτύχθηκε γύρω του, οι συνεχείς διαφοροποιήσεις στις στρατηγικές των κρατών σε ό,τι αφορά τα ηλικιακά γκρουπ που χορηγείται, οι επαναλαμβανόμενες αυτοαναιρέσεις του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων και κυρίως τα επιβεβαιωμένα περιστατικά θρομβώσεων (στοίχισαν τη ζωή δύο γυναικών στη χώρα μας) αναζωπύρωσαν τον σκεπτικισμό και όξυναν τις αμφιβολίες ακόμη και όσων είχαν εξαρχής αποφασίσει τον εμβολιασμό τους.

Εξάλλου, ο φόβος της πανδημίας αυτής καθαυτήν είναι αρκετός. Κάθε επιπλέον φόβος που προστίθεται – στην ήδη επιβαρυμένη ψυχολογία των πολιτών – μόνο ζημιά μπορεί να κάνει στα προσδοκώμενα αποτελέσματα της εμβολιαστικής εκστρατείας. Η περίπτωση του εμβολίου της AstraZeneca και του δημόσιου χειρισμού του σε Ελλάδα και εξωτερικό θα πρέπει να αποτελέσει ένα σημαντικό μάθημα για τις απανταχού επιτροπές για μελλοντική χρήση και… συμμόρφωση.