Το όραμα με {LF}το πράσινο χρώμα

Ξανά στην αφετηρία. Για πολλοστή φορά τα τελευταία χρόνια. Είτε με τον έμπειρο, ικανό και φιλόδοξο Δώνη, είτε με τον άγουρο Πογιάτος ή τον μπαρουτοκαπνισμένο Μπόλονι, το ζητούμενο είναι πως στο Τριφύλλι θέλουν να κάνουν μια νέα αρχή. «Ξέρω ότι ο Παναθηναϊκός τα τελευταία χρόνια πέρασε διάφορες φάσεις και το σκεπτικό μας είναι ουσιαστικά να δημιουργήσουμε συνθήκες ώστε σύντομα να επιστρέψει εκεί που πρέπει να είναι. Σε Ελλάδα και Ευρώπη». Αυτές ήταν κάποιες από τις ατάκες του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, αμέσως μετά τη χθεσινή επισημοποίηση της πρόσληψής του από τον Παναθηναϊκό.

Υποσχέσεις, υποσχέσεις, υποσχέσεις. Κυρίως για σκληρή δουλειά. Τόσο κοινότοπα όλα αυτά όσο και η αδιαμφισβήτητη πορεία του ήλιου από την ανατολή στη δύση. Ποιος, ωστόσο, αρνείται ότι όλοι θέλουν τον Παναθηναϊκό να αποκτήσει ταυτότητα και να βελτιωθεί; Να πάψει να είναι κομπάρσος στα δρώμενα του εγχώριου ποδοσφαίρου; Προφανώς κανένας από τους φίλους του. Το ζήτημα συνεπώς δεν είναι τίποτα άλλο εκτός από τον περιλάλητο «τρόπο». Μπορεί η διοίκηση να παρέχει εχέγγυα στον Γιοβάνοβιτς; Με άλλα λόγια, αντιλαμβάνεται γιατί έφερε τον συγκεκριμένο προπονητή στο Κορωπί; Μήπως για να παίξει έναν (αγωνιστικό)… κλεφτοπόλεμο; Ή έχοντας σαφές πλάνο και όραμα για το εγγύς μέλλον; Τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά: διαθέτεις ένα σεβαστό ποσό για μεταγραφές. Ανεβάζεις το συνολικό μπάτζετ, έστω και αν αυτό δεν θα φτάσει σε δυσθεώρητα επίπεδα. Δεν έχει το κοινό απαίτηση για τρέλες. Να νιώσει ξανά υπερήφανο για την αγωνιστική πορεία του Παναθηναϊκού, ζητεί. Είναι υπερήφανοι οι φίλαθλοι που υποστηρίζουν την ομάδα, θέλουν όμως να ξαναβρούν τις ρίζες τους, πάει να πει να γνωρίσουν χαρές και στιγμές δόξας. Με ημίμετρα αυτές δεν έρχονται. Ούτε όταν χάνεις τους καλύτερους νεαρούς παίκτες σου, κάποια από τα διαμάντια των ακαδημιών. Και βέβαια, αν ορισμένοι αναμένουν πως με ξένους χαμηλού βεληνεκούς ο Παναθηναϊκός θα ανέβει επίπεδο, πολύ απλά πλανώνται πλάνην οικτράν.

Οι αλλοδαποί είναι για να αγωνίζονται και να κάνουν τη διαφορά. Αλλιώς απλά κλείνουν την πόρτα στους γηγενείς. Δεν τους παίρνεις για να αυξήσεις τον ανταγωνισμό – αλίμονο αν βλέπεις έτσι την κατάσταση. Και βέβαια, πρέπει να ξεκαθαριστεί ποιος θα κάνει τις μεταγραφές και ποιος θα έχει τον τελευταίο λόγο. Γιατί εδώ και κάποια χρόνια ναι μεν οι Πράσινοι επένδυσαν σε τεχνικούς διευθυντές, οι ρόλοι όμως δεν ήταν αποκρυσταλλωμένοι. Με αποτέλεσμα να μπερδευτούν οι πάντες.