Ο Τικίνιο και 10 ιστορίες σέντερ φορ

Θεαματικά. Και σίγουρα ανεβάζοντας ψηλά τον πήχη της προσδοκίας. Ο Ολυμπιακός μπήκε στη «μεταγραφική ζώνη» με άγριες διαθέσεις. Και πριν καλά καλά πιάσει ο Ιούνης, ίσως ολοκλήρωσε το deal του καλοκαιριού. Μακάρι να τρυπήσει το ταβάνι σε ό,τι ακολουθήσει. Αντικειμενικά όμως είναι λιγάκι δύσκολο συνολικά στο ελληνικό ποδόσφαιρο να προσγειωθεί σύντομα κάποιο μεγαλύτερο όνομα από εκείνο του Τικίνιο Σοάρες, που από την περασμένη Δευτέρα φορά τα ερυθρόλευκα.

Ενας από τους καλύτερους σέντερ φορ της Ιβηρικής την τριετία 2017-2020 με τη φανέλα της Πόρτο: 65 γκολ και 19 ασίστ σε 140 συμμετοχές έγραψε το κοντέρ του. Κλασικό 9άρι με τρομερή επιρροή στο επιθετικό τρίτο του γηπέδου. Το κατάλαβαν καλύτερα οι Δράκοι φέτος που τον έχασαν (μαζί με τους εγχώριους τίτλους στην Πορτογαλία). Βλέπεις αριθμούς, σκέφτεσαι ότι ταυτόχρονα στο μεγάλο λιμάνι υπάρχει η εμβληματική φυσιογνωμία του Γιουσέφ Ελ Αραμπί αλλά και ο Αχμέντ Χασάν και λογαριάζεις γκολ με το μυαλό: ο Μαροκινός και ο Αιγύπτιος έβαλαν φέτος 28+15. Πού μπορεί να φτάσει ο αριθμός τώρα που σχηματίστηκε μια τρόικα σέντερ φορ από εκείνες που προφανώς δεν παραπέμπουν σε επίπεδο Σούπερ Λίγκας; Αγνωστο. Μάλλον καλύτερα: λεπτομέρειες προσεχώς από τον Πέδρο Μαρτίνς που σίγουρα ήδη έχει κάνει τους υπολογισμούς του. Το νο 1 της μεταγραφικής του λίστας έδωσε στον Τικίνιο. Σίγουρα κάτι παραπάνω θα ξέρει.

Μέχρι τότε; Ενα ενδιαφέρον ταξίδι στον χρόνο. Από το καλοκαίρι του ’10 και πέρα. Στην εποχή του Βαγγέλη Μαρινάκη. Και σε ιστορίες σέντερ φορ που είναι πολλές και διάφορες. Σε κάποιους που ήρθαν μεγάλα ονόματα και επιβεβαίωσαν την αξία τους δίνοντας λύσεις πρώτης γραμμής. Σε άλλους που έκαναν το «μπαμ» με την Ερυθρόλευκη έχοντας «χαμηλό προφίλ». Σε εκείνους που δεν τα κατάφεραν. Ετσι είναι το ποδόσφαιρο. Ενα βιβλίο που γράφεται στο γήπεδο δίχως κανείς να μπορεί να γνωρίζει εκ του ασφαλούς την εξέλιξή του.

ΡΑΦΙΚ ΤΖΙΜΠΟΥΡ

Ο Τρομοκράτης

Φόρεσε τα ερυθρόλευκα Γενάρη του ’11, ερχόμενος από την ΑΕΚ. Ενα από τα καλύτερα μεταγραφικά «κόλπα» Σούπερ Λίγκας. Κάποιοι ανησυχούσαν για τον παράξενο χαρακτήρα του. Ο Ολυμπιακός όμως όχι μόνο τον πίστεψε αλλά και δικαιώθηκε πανηγυρικά για την επιλογή του: 45 γκολ και 9 ασίστ σε 81 συμμετοχές κατέγραψε ο Αλγερινός στα δυόμισι χρόνια που δήλωσε κάτοικος Πειραιά. Πρώτος σκόρερ τη σεζόν 2012-13, πρωταγωνιστής σε τρία σερί πρωταθλήματα (2011-13) και δύο νταμπλ. Ισως ο καλύτερος στράικερ της προηγούμενης 10ετίας, ωσότου εμφανιστεί το φαινόμενο Γιουσέφ Ελ Αραμπί. Οι δυο τους μάλιστα μοιάζουν πάρα πολύ στο παιχνίδι τους.

ΜΠΡΑΟΥΝ ΙΝΤΕΓΕ

Ηρεμη δύναμη

Καριέρα με 155 γκολ (και 49 ασίστ) δίχως ποτέ να εκτελέσει πέναλτι. Στον Ολυμπιακό έβαλε 28 και έφτιαξε 10 στα 65 ματς που έγραψε στο κοντέρ του από το καλοκαίρι του ’15 ως τον Φλεβάρη του ’17 όταν και μετακόμισε στην Κίνα αντί 12 εκατ. ευρώ. Επιθετικός που έκανε τους συμπαίκτες του ευτυχισμένους. Που ήξερε να ανοίγει διαδρόμους παρασύροντας τις αντίπαλες άμυνες. Ο Κώστας Φορτούνης, που ήταν ο παρτενέρ του τη σεζόν 2015-16, έβαλε 21 γκολ και μοίρασε 17 ασίστ «παντρεύοντας» το δικό του ταλέντο με την κίνηση που είχε ο Νιγηριανός στον χώρο.

ΧΑΒΙΕΡ ΣΑΒΙΟΛΑ

Στα αστέρια πάμε

Ενα από τα μεγαλύτερα ονόματα που εμφανίστηκαν στο ελληνικό ποδόσφαιρο συνολικά. Εφτασε το καλοκαίρι του ’13 σε μια περίοδο που ο Ολυμπιακός άλλαζε για τα καλά. Εμεινε μόνο μία σεζόν. Η προσφορά του όμως ήταν σπουδαία. Εβαλε 14 γκολ (είχε και 4 ασίστ) σε 35 ματς, κυρίως όμως έβαλε το «εκτόπισμά» του στη διαδρομή που έκαναν οι Ερυθρόλευκοι ως τα νοκάουτ του Τσάμπιονς Λιγκ. Ποιος άραγε ξεχνά τα δύο δικά του γκολ που έριξαν στο κανναβάτσο την Αντερλεχτ στο Γ. Καραϊσκάκης (3-1) και έδωσαν στους Πειραιώτες το εισιτήριο της πρόκρισης στους «16».

ΜΑΪΚΛ ΟΛΑΪΤΑΝ

Το «αν» της 10ετίας

Στον Πειραιά από τη Βέροια. Καλοκαίρι του ’13 σε ηλικία 20 ετών. Πόσοι πίστευαν ότι θα μπορούσε να βρει ρόλο στον Ολυμπιακό του Κώστα Μήτρογλου και του Χαβιέρ Σαβιόλα; Και όμως ο Νιγηριανός για 8 μήνες και 24 ματς έζησε όσα δεν έμελλε να του συμβούν σε ολόκληρη την καριέρα του. Αποκάλυψη. Με 11 γκολ, 6 ασίστ και απίθανες δυνατότητες. Εφτασε να τον κουβεντιάζει η μισή Ευρώπη στις αρχές του ’14. Εκανε ό,τι ήθελε τους αμυντικούς της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ σε εκείνο το απίθανο 2-0 στο Γ. Καραϊσκάκης. Λίγες ημέρες αργότερα όμως μια σπάνια ασθένεια της καρδιάς σαν να έκοψε ξαφνικά το νήμα της ποδοσφαιρικής του καριέρας. Σήμερα είναι μόλις 28 ετών. Από τον Γενάρη ανήκει στον Πανσερραϊκό.

ΟΣΚΑΡ ΚΑΡΝΤΟΣΟ

Τα… αγάλματα

Ενα από τα μεγαλύτερα ονόματα φορ που βρέθηκαν ποτέ στην Ελλάδα. Κανονική μηχανή γκολ σε όλη την καριέρα του (267 σε 516 ματς). Ο θρύλος της Μπενφίκα, που πέρασε από τον Ολυμπιακό και σχεδόν δεν ακούμπησε τις επιδόσεις του: μόλις 3 γκολ και άλλες τόσες ασίστ τη σεζόν 2016-17 όπου πρόλαβε να φορέσει 34 φορές την ερυθρόλευκη φανέλα. Στην ηλικία του Ελ Αραμπί ήρθε πάνω-κάτω στο λιμάνι. Αλλά το μόνο που έμεινε ως ανάμνηση ήταν εκείνη η κεφαλιά του στο δοκάρι, στον ημιτελικό Κυπέλλου με την ΑΕΚ (0-1) στο 90′. Αν είχε βρει δίχτυα οι Πειραιώτες θα έφταναν σε έναν ακόμη τελικό. Δεν μπήκε και έμεινε μόνο εκείνη η ατάκα με τα «αγάλματα».

ΜΙΓΚΕΛ ΑΝΧΕΛ ΓΚΕΡΕΡΟ

Αθόρυβος, αλλά…

Αν ο Μπράουν Ιντέγε είχε ένα ποδοσφαιρικό… ξαδερφάκι από τo Τολέδο της Ισπανίας, αυτός θα ήταν σίγουρα ο Μιγκέλ Γκερέρο. Παίκτης ομάδας. Με μπόλικη αυταπάρνηση στο παιχνίδι του. Σύγχρονος, με διάθεση να ξεκινήσει την πίεση από ψηλά, να συμμετάσχει στο ανασταλτικό παιχνίδι. Να κάνει ένα σωρό δουλειές στο γήπεδο. Δεν έφτασε τυχαία τις 62 συμμετοχές με τη φανέλα του Ολυμπιακού από το καλοκαίρι του ’18 ως τον Γενάρη του ’20. Θα έκανε όμως πολύ περισσότερες αν οι αριθμοί του δεν ήταν αντιστρόφως ανάλογοι με την προσφορά του: μόλις 16 γκολ και 5 ασίστ.

ΑΛΦΡΕΝΤ ΦΙΝΜΠΟΓΚΑΣΟΝ

Ηρθε και… έφυγε

Εχουν περάσει σχεδόν πεντέμισι χρόνια από τον Γενάρη του ’16 όταν ο Αλφρεντ Φινμπόγκασον έφτιαχνε τις βαλίτσες του και άφηνε την Ελλάδα για τη Γερμανία και την Αουγκσμπουργκ. Χρόνος πολύς, αλλά όχι ικανός να «λύσει» αυτό το μυστήριο. Το πώς ο Ισλανδός δεν μπόρεσε να αφήσει άλλη ανάμνηση στο λιμάνι, πέρα από εκείνο το μεγάλο γκολ στο Emirates στην πρώτη εκτός έδρας νίκη επί της Αρσεναλ (3-2). Μόλις 13 συμμετοχές (2 γκολ, 1 ασίστ). Αυτό ήταν και το πρόβλημά του. Για αυτό και ζήτησε να φύγει. Ο Μάρκο Σίλβα εμπιστευόταν απόλυτα τον Μπράουν Ιντέγε (και μεταξύ μας πολύ καλά έκανε). Αν δει όμως κάποιος τον χειρισμό του Πέδρο Μαρτίνς με τους Ελ Αραμπί και Χασάν και κάνει τις απαραίτητες συγκρίσεις, ίσως συμφωνήσει ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν γίνει και καλύτερα.

ΜΑΡΚΟ ΠΑΝΤΕΛΙΤΣ

Αυθεντικός γκολτζής

Μία από τις πρώτες μεγάλες μεταγραφές της εποχής Βαγγέλη Μαρινάκη στο λιμάνι. Ο «εκτελεστής» Μάρκο Πάντελιτς με την τεράστια καριέρα σε Γαλλία (Παρί Σεν Ζερμέν), Ισπανία (Θέλτα), Γερμανία (Χέρτα Βερολίνου) και Ολλανδία (Αγιαξ). Παρότι βρέθηκε στον Ολυμπιακό σε μια εποχή που ο Ερνέστο Βαλβέρδε είχε άλλες απαιτήσεις από τους σέντερ φορ, ο Σέρβος έστω και ως μέλος του rotation έκανε καλή δουλειά: 27 γκολ και 2 ασίστ σε 51 συμμετοχές στη διετία 2010-2012. Τρομερά δημοφιλής στις τάξεις των οπαδών. Και σίγουρα μια σπουδαία ανάμνηση. Επεσε και εκείνος στην περίπτωση, όπως ο Χασάν. Πρώτα με τον Κέβιν Μιραλάς (σε ρόλο φορ) και έπειτα με τον Ραφίκ Τζιμπούρ.

ΑΧΜΕΝΤ ΧΑΣΑΝ

Ο Φαραώ των γκολ

Εφτασε τα 90 ματς με τον Ολυμπιακό. Τα περισσότερα ερχόμενος από τον πάγκο, εκπροσωπώντας το εναλλακτικό πλάνο προσέγγισης του προπονητή. Τι λέει ο λογαριασμός; 38 γκολ και 7 ασίστ για τον Αχμέντ Χασάν, που έχει αποδεχθεί πως στη δική του περίπτωση ισχύει ότι είναι ταυτόχρονα ο δεύτερος καλύτερος σέντερ φορ του Ολυμπιακού και ο δεύτερος καλύτερος σέντερ φορ του ελληνικού πρωταθλήματος. Απόλυτα οικονομικός. Ενίοτε και λυτρωτικός (ποιος ξεχνά το γκολ νίκης με τη Μαρσέιγ ή εκείνο της πρόκρισης στην Ολλανδία με την Αϊντχόφεν). Είναι άλλο ποδοσφαιρικό «σκαρί» από τον Ελ Αραμπί. Είναι σαφώς ένα «9άρι» περιοχής. Μα κυρίως αποτελεί ένα κομμάτι του παζλ της ομάδας. Και αυτό θα έχει πάντα τη δική του αξία.

ΓΙΟΥΣΕΦ ΕΛ ΑΡΑΜΠΙ

Το απόλυτο 9άρι

Δεν είναι μόνο ο καλύτερος της 11ετίας. Εχει ήδη βάλει υποψηφιότητα στην κουβέντα για τους κορυφαίους όλων των εποχών: 9άρι κλασικό που κάθε προπονητής ονειρεύεται να έχει στην κορυφή του σχηματισμού του. Σε δύο χρόνια 100 συμμετοχές και 55 γκολ ο Μαροκινός, που τα κάνει όλα αυτά στα 33-34. Σκεφτείτε το ενδεχόμενο να τον είχε βγάλει ο δρόμος κατά εδώ κάποια χρόνια νωρίτερα. Απίθανος εκτελεστής, πολύ καλός στο παιχνίδι με πρόσωπο (και εσχάτως στη δημιουργία). Με εκρηκτικό πρώτο βήμα και ικανότητα στις τοποθετήσεις, που θα μπορούσε κάλλιστα να τη διδάσκει. Θα τον ταιριάξει ο Πέδρο Μαρτίνς και με τον Τικίνιο; Αν το δούμε και αυτό, τότε ο Ολυμπιακός μάλλον πρέπει – προκαταβολικά – να νιώθει άνετα στην ιδέα της επόμενης σεζόν.