«Ενας; Ολοι!»

Είναι στριμωγμένος ο Μητσοτάκης; Κατά τον ΣΥΡΙΖΑ, τραβάει μεγάλα ζόρια, αν δεν τον κρατούσαν στη ζωή τα διαπλεκόμενα και πληρωμένα ΜΜΕ και οι στημένες δημοσκοπήσεις θα είχε πέσει.

Ο ίδιος ο Μητσοτάκης, βέβαια, όλα αυτά πρέπει να τα ακούει γελώντας. Η πανδημία υποχωρεί όσο διευρύνονται τα προγράμματα εμβολιασμού, ο τουρισμός με τον ένα ή τον άλλο τρόπο φέτος θα είναι πολύ καλύτερα από πέρυσι, η ένταση στα ελληνοτουρκικά μοιάζει να έχει κοπάσει, το Μεταναστευτικό έχει σε μεγάλο βαθμό ελεγχθεί, η οικονομία έχει σταθεροποιηθεί, ενώ οι εισροές ρευστού από το Ταμείο Ανάκαμψης επιτρέπουν την αισιοδοξία – και δίνουν τη δυνατότητα έμφασης σε κάποιες ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις, αρχικά στο εργασιακό και στην εκπαίδευση. Από το 2009 και μετά, ποτέ άλλοτε κυβέρνηση δεν είχε τέτοια άνεση στις κινήσεις της.

Ολα αυτά δεν τα βλέπει κανείς μόνο όταν έχει μπροστά του τα πρωτοσέλιδα της «Αυγής». Διότι τα κανονικά πρωτοσέλιδα, το σοβαρό Ιντερνετ, τα δελτία στην τηλεόραση δείχνουν πού βρίσκονται τα πράγματα. Το ίδιο δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις. Επαγγελματίες δουλεύουν στις δημοσκοπικές εταιρείες και δουλειά τους είναι, μεταξύ άλλων, να διαβάζουν τις τάσεις του εκλογικού σώματος. Το 2019, τρεις ημέρες πριν από τις εκλογές, 8 εταιρείες με τις μετρήσεις τους προέβλεπαν νίκη της ΝΔ, και επιβεβαιώθηκαν. Καταλαβαίνω να τις αμφισβητεί τότε ο ΣΥΡΙΖΑ, έπρεπε να βάλει φρένο στην απογοήτευση των κομματικών. Αλλά σήμερα; Τι επιδιώκει σήμερα; Για πόσο μπορείς να τραβήξεις το βλέμμα των στελεχών και των οπαδών σου από την πραγματικότητα;

Απ’ αυτή την άποψη, είναι τελείως αντιπαραγωγικό και άγονο αυτό με τη δημοσκόπηση της Opinion, για την οποία ερωτήθηκε η Βουλή. Τι είναι η Βουλή, ο αυστηρός μπαμπάς του προέδρου Τσίπρα και θα τραβήξει από τ’ αφτί τους κακούς αυτούς ανθρώπους που δεν μετράνε όπως ονειρεύεται η αξιωματική αντιπολίτευση. Κι αν η Opinion είναι κακιά, τι είναι η Pulse η μέτρηση της οποίας, λίγο-πολύ, οδηγεί στα ίδια συμπεράσματα;

Στον ΣΥΡΙΖΑ είναι εύκολη η ηθικολογική κριτική: πάντα η κόλαση είναι οι άλλοι. Το δύσκολο είναι να κοιτάξεις βαθιά μέσα σου και να καταλάβεις τι φταίει με σένα.

Κατά τα άλλα, η στάση του κόμματος απέναντι στην πραγματικότητα μου θυμίζει τον οδηγό του παλιού ανεκδότου, που ξεκινάει από την Ομόνοια για το Σύνταγμα με τσίτα τα γκάζια, από την οδό Πανεπιστημίου, αντίθετα στο ρεύμα. Από το ραδιόφωνο, που είναι στη διαπασών, ακούγεται ανακοίνωση της τροχαίας: «προσοχή, ένα αυτοκίνητο τρέχει ανάποδα στην Πανεπιστημίου». Αλλά ο οδηγός κοιτάζει μπροστά και μονολογεί: Ενας; Ολοι!