Τι απέγινε η Σινέντ Ο’ Κόνορ;

Το παρελθόν μας, είτε το θέλουμε είτε όχι, μας συνοδεύει σε όλη μας τη ζωή. Και αν από αυτό αντλούμε δύναμη, έχει καλώς. Αν όμως μας έχει μαυρίσει και μαυρίζει τη ζωή, πόσο εύκολο είναι να το διαχειριστούμε; Κι αν η εύκολη λύση είναι να το θάψουμε, εκείνο ξεπετάγεται εκεί που δεν το περιμένουμε για να μας στείλει από τον παράδεισο στην κόλαση. Μια διαδρομή που εν προκειμένω η Σινέντ Μαρί Μπερναντέτ Ο’ Κόνορ ή Shuhada Sadaqat (από το 2018, εφόσον ασπάστηκε το Ισλάμ) την έχει κάνει πολλές φορές στα 55 χρόνια της ζωής της (τυπικά τα κλείνει τον προσεχή Δεκέμβριο). Αυτοκαταστροφική αλλά και ευαίσθητη, αντισυμβατική και προκλητική, δεν μπήκε στα καλούπια των ποπ σταρ, γύρισε την πλάτη της στον Πάπα και στον ρωμαιοκαθολικισμό και έμεινε μόνη.

Η ιρλανδή τραγουδοποιός – τραγουδίστρια τον περασμένο Δεκέμβριο ανακοίνωσε ότι την Τρίτη 1η Ιουνίου 2021 θα κυκλοφορήσουν οι αναμνήσεις της από τον εκδοτικό οίκο Houghton Mifflin Harcourt Books & Media. Οπερ και εγένετο. Τα «Rememberings» καλύπτουν την παιδική ηλικία της, τις επιτυχίες της στη μουσική, τους αγώνες που έχει δώσει για να ξεπεράσει τα προβλήματα υγείας που τόσο πολύ την έχουν ταλαιπωρήσει. Η ίδια τότε είχε δηλώσει ότι δεν έκανε τίποτα περισσότερο από να γράψει την ιστορία της ζωής της όπως τη θυμόταν.

Η Σινέντ Ο’ Κόνορ μιλάει μεταξύ άλλων για την κακοποίηση που είχε δεχθεί από την οικογένειά της και κυρίως από τη μητέρα της στο σπίτι τους στο Δουβλίνο και τη διέξοδο που βρήκε στη μουσική χάρη στους δίσκους του Μπομπ Ντίλαν που είχε ο αδελφός της. Μετά τη συμμετοχή της σε διάφορα τοπικά συγκροτήματα κυκλοφόρησε το πρώτο της σόλο άλμπουμ «The Lion and the Cobra» τον Νοέμβριο του 1987, ενώ ήταν οκτώ μηνών έγκυος. Κάπου εκεί αρχίζει να γίνεται γνωστή, αλλά τρία χρόνια αργότερα έγινε παγκοσμίως με τη διασκευή στο κομμάτι του Πρινς «Nothing Compares 2 U». Στις ΗΠΑ βρέθηκε τέσσερις εβδομάδες στην κορυφή του Billboard Hot 100. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έφτασε στο Νο 2.

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΙΝΣ. Μόνο που ό,τι λάμπει δεν είναι πάντα χρυσός. Η Σινέντ γράφει για τις βραδιές που είχαν περάσει μαζί στο ανάκτορό του, για τα βίαια παιχνίδια που έπαιζε μαζί της και μπορούσαν να ξεκινήσουν από έναν αθώο μαξιλαροπόλεμο, μόνο που τα μαξιλάρια είχαν μέσα κάποιο αιχμηρό αντικείμενο για να την τραυματίσει. Για τις νύχτες καταδίωξης και παρακολούθησης, όταν εκείνη είχε καταφέρει να αποδράσει από την έπαυλη, και για τον πόλεμο που της επιφύλαξε όταν αποφάσισε να τερματίσει κάθε σχέση μαζί του. «O Πρινς είναι ο τύπος του καλλιτέχνη που αποθεώνεται για τη δημιουργική του τρέλα. Είναι όμως άλλο πράγμα να είσαι ο τρελός καλλιτέχνης και άλλο να είσαι απλώς ένας βίαιος άνθρωπος που κακοποιεί γυναίκες» εξηγεί στην «Guardian».

Ο ΣΑΔΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ. Νωρίτερα από τον Πρινς, την κακοποίησή της είχε αναλάβει η μητέρα της. Αν και μεγάλωσε ως κόρη καθολικής ρλανδής, εντούτοις δεν πρόκειται να ξεχάσει τι τράβηξε από τη μάνα της. Στο βιβλίο διηγείται τη σωματική και σεξουαλική κακοποίηση από τη μητέρα της. Οπως όταν τη διέταξε να ξαπλώσει γυμνή στο πάτωμα με τα χέρια και τα πόδια της ανοιχτά και στη συνέχεια την χτύπησε επανειλημμένα στα απόκρυφά της σημεία. Σήμερα η Σινέντ είναι πεπεισμένη ότι η μητέρα της ήθελε να καταστρέψει τα αναπαραγωγικά της όργανα. «Ηθελε να με κάνει αγόρι. Δεν ήθελε κορίτσια». Γνωρίζοντας ότι έμοιαζε στη μητέρα της, ξύρισε το κεφάλι της. επειδή αν είχε μαλλιά θα της τη θύμιζε κοιτώντας τον εαυτό της στον καθρέφτη. Φυσικά στις «Αναμνήσεις» της δεν υπάρχει ούτε φωτογραφία ούτε ταυτότητα της μητέρας της.

Πάνω από το προσκέφαλο της κακοποιητικής μητέρας της κρεμόταν ένα πορτρέτο του Πάπα. Η Σινέντ το ξήλωσε όταν η μητέρα της πέθανε και εκείνη είχε ήδη περάσει στο άλλο στάδιο κακοποίησης της ζωής της, αυτόν από τα media και τους ανθρώπους της μουσικής βιομηχανίας. «Το να σε κακοποιούν ως παιδί είναι μια κρίση ταυτότητας. Και μετά η διασημότητα είναι μια κρίση ταυτότητας, οπότε εγώ βρέθηκα κατευθείαν από τη μια κρίση στην άλλη» λέει η γυναίκα που πέρασε σχεδόν 6 χρόνια σε ψυχιατρικές κλινικές και που κατέρρευσε ολοκληρωτικά λίγο μετά το 2015, όταν υπεβλήθη σε υστερεκτομή.

Στα απομνημονεύματά της αναφέρεται επίσης στην περιπετειώδη εμφάνισή της στην τηλεοπτική εκπομπή «Saturday Night Live» το 1992. Τότε εξαπέλυσε δημόσια επίθεση εναντίον του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β’. Εσκισε τη φωτογραφία του σε ζωντανή μετάδοση, θέλοντας να διαμαρτυρηθεί για τις κακοποιήσεις παιδιών από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Το πλάνο αυτό με την ίδια να χαρακτηρίζει τον Πάπα «διάβολο» είναι μια εικόνα που πρόκειται να τη συνοδεύει σε όλη τη ζωή της. Κάποιοι δεν της το συγχώρεσαν ποτέ.

Ο αγγελικός σκίνχεντ που ασπάστηκε τον μουσουλμανισμό και δηλώνει ότι πάντα «θα είμαι πάντα λίγο τρελή, αλλά αυτό είναι ΟΚ» ζει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, στο σπίτι της στο Wicklow της Ανατολικής Ιρλανδίας, καπνίζει ασυστόλως και φορά hijab, φροντίζει τα παιδιά της από μακριά και δηλώνει ότι δεν έχει κανέναν στη ζωή της, «εκτός τον ψυχίατρό μου, που είναι ο καλύτερος άνθρωπος στη Γη».

Η Σινέντ Ο’ Κόνορ μεγάλωσε με πολλά τραύματα και καταχρήσεις. Σήμερα, μεσήλικη πια, η ίδια το λέει, έχει να διαλέξει μεταξύ της σύνταξης και της συνέχισης. «Ο μισός μου εαυτός λέει να συνταξιοδοτηθώ. Είμαι κουρασμένη. Ο σοφός πολεμιστής ξέρει πότε να αποχωρήσει. Είμαι σε ηλικία που θέλω να κάθομαι γαλήνια στον κήπο μου, να πίνω τον καφέ μου». Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν σχέδια για ακόμη ένα άλμπουμ.