Κριτική

Ανέβηκε στο βήμα ζητώντας να αναφερθεί στη «συνεπιμέλεια της Δημοκρατίας» προτού περάσει σε εκείνη των παιδιών. Σύμφωνα, λοιπόν, με τον Αλέξη Τσίπρα η κυβέρνηση «έχει αναδειχθεί συνειδητά σε κακοποιητή της κοινοβουλευτικής διαδικασίας και της ίδιας δημοκρατικής λειτουργίας», αφού εδώ και μήνες το Κοινοβούλιο λειτουργεί με αυστηρά υγειονομικά πρωτόκολλα και χωρίς φυσική παρουσία όλων των μελών του. Ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ επανέλαβε την κριτική που ασκεί το κόμμα του στον πρόεδρο του Σώματος για την επιστολική ψήφο και τη διατήρηση των περιορισμών της περιόδου των λοκντάουν στο βουλευτήριο παρότι η αγορά έχει ανοίξει. Βέβαια, η δική του απευθύνθηκε ευθέως στον Πρωθυπουργό – εξυπηρετώντας το αριστερό αφήγημα περί Δημοκρατίας στο απόσπασμα. Στην ανάλυσή του η Βουλή δεν επιστρέφει στην κανονικότητα για να καλύπτονται από τον τρόπο λειτουργίας της τα εσωκομματικά προβλήματα της ΝΔ. Για να μην έχουν οι βουλευτές τη δυνατότητα να αποφασίζουν κατά συνείδηση και να είναι υποχρεωμένοι να εξουσιοδοτούν – κατά τα τσιπρικά λεγόμενα – τους εντεταλμένους των προεδρείων των ΚΟ.

Προσχηματική

{ARXMEG}Είναι μια ανάγνωση που η εξέλιξη της κοινοβουλευτικής συζήτησης κατά τη διάρκεια της οποίας παρουσιάστηκε, βέβαια, διαψεύδει. Οι συμπολιτευόμενοι που διαφώνησαν με το νομοσχέδιο άρθρωσαν αρκετά καθαρά την άποψή τους. Οι δε διαφοροποιήσεις είχαν γίνει γνωστές πολύ πριν ο ΣΥΡΙΖΑ ζητήσει ονομαστική ψηφοφορία επί των δυο άρθρων για να τις υπογραμμίσει – ώστε να τις εκμεταλλευτεί πολιτικά. Υπό άλλες συνθήκες, η τακτική του θα ήταν θεμιτή. Σε αυτές όμως που δημιούργησε η ρητορική την οποία εκείνος υιοθέτησε χθες φάνηκαν με γυμνό μάτι τα τακτικίστικα κίνητρά του. Το αίτημα ακούστηκε ως παράλογο όταν από τα μέσα Απριλίου έχει ανακοινώσει πως θα απέχει από κάθε ονομαστική ψηφοφορία μέχρι να αρθούν τα μέτρα κατά του κορωνοϊού. Ωστόσο, υπάρχει μια λογική εξήγηση. Η επιλεκτική προσέγγιση της σημασίας των κοινοβουλευτικών διαδικασιών και συμπεριφορών – ανάλογα με το κομματικό συμφέρον της στιγμής – δεν υπονοεί πως η αγωνία για τη μοίρα του πολιτεύματος είναι τουλάχιστον προσχηματική; Ή – για να το πούμε στην αργκό των ημερών – πως η άσκηση της συριζαϊκής γονικής μέριμνας για τη Δημοκρατία μοιάζει εξαιτίας της κακή{ARXMEG};