Σε αναζήτηση μιας «κόκκινης ΠΑΣΚΕ»

Ηταν 9 Δεκεμβρίου του 2019 όταν ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε σε συγκέντρωση πασοκογενών στο Κάραβελ. Εκεί έκαναν την πρώτη τους συγκροτημένη εμφάνιση και στελέχη του χώρου που προέρχονταν από συνδικάτα και σωματεία, κατά βάσιν ΔΕΚΟ – είχε προηγηθεί στις 6 Απρίλη μια αντίστοιχη στο Γαλάτσι. Είχε αρχίσει να διαφαίνεται η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία για προσέλκυση τέως στελεχών της ΠΑΣΚΕ με τη «λεπτή» εντολή να μη δοθεί εικόνα διάσπασης των οργάνων του συνδικαλιστικού κινήματος, πράγμα δύσκολο, αν και με όρους ανοιχτού εισοδισμού στο Κίνημα Αλλαγής, την ΠΑΣΚΕ και τις δυνάμεις τους η παραπάνω στρατηγική οξύνθηκε τώρα με τις εργασιακές αλλαγές της κυβέρνησης.

Παράλληλα με το σύνθημα «η μητέρα των μαχών», που επανέλαβε ο Αλέξης Τσίπρας σε πρωινό καφέ (Πολιτικό Κέντρο), συνεδριάσεις κομματικών οργάνων αλλά και στο κλειστό επιτελείο του, συνεχίστηκε η παραπάνω στρατηγική. Προξενητές, όσοι προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ. Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, Αντώνης Κοτσακάς, Χρήστος Σπίρτζης αλλά και Στέφανος Τζουμάκας και Θάνος Μωραΐτης και άλλοι διατηρούν διαύλους με μεσαία στελέχη του Συνδικαλιστικού του πράσινου χώρου – αν και οι πηγές από το πράσινο εργατικό στρατόπεδο λένε πως όποιος πήγε, πήγε στον ΣΥΡΙΖΑ και τέλος. Η μετακινούμενη Πρωτομαγιά της 6ης Μάη αποτύπωσε ένα πρώτο κάδρο της προσπάθειας του ΣΥΡΙΖΑ να αρθρώσει συνδικαλιστικό λόγο έστω διά μέσου… εισοδισμού. Εδώ βέβαια υπάρχουν δύο μεγάλες δυσκολίες. Η μία είναι πως παραδοσιακά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε μεγάλες δυνάμεις σε εργατικά κέντρα, ομοσπονδίες, σωματεία. Η ΠΑΣΚΕ συνεχίζει να ελέγχει μεγάλους φορείς. Από την άλλη, ύπαρξη του κραταιού ΠΑΜΕ – πόλου ετέρου στο κίνημα – δυσκολεύει κι άλλο την υπόθεση.

ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ. Πάντως όλο το προηγούμενο διάστημα οι συσκέψεις με συνδικαλιστές κλιμακώθηκαν, έγινε και κεντρική με τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα. Στο τραπέζι έχει πέσει και η ιδέα μιας «κόκκινης ΠΑΣΚΕ», μιας νέας μετωπικής παράταξης. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει να δώσει τη μάχη κατά της κυβέρνησης στενά κομματικά, αλλά με ευρείς όρους συμμαχιών και πολιτικά ως σκαλοπάτι της δικής του διεύρυνσης που εν τω μεταξύ έχει δείξει πως δεν προχωρά. Αθόρυβα, αυτές τις ημέρες, γίνεται η μάχη της καταγραφής δυνάμεων, αν και δυνατότητα για συμπορεύσεις δεν υπάρχει – σήμερα γίνεται μεγάλη σύσκεψη από το ΠΑΜΕ στο Πεδίον του Αρεως, όπου δεν γίνεται καν κουβέντα για κοινά μέτωπα με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ενα ακόμη ερώτημα – αγκάθι είναι αν πρέπει η Κουμουνδούρου βασικά να απευθυνθεί στις λεγόμενες δυνάμεις της εργασιακής επισφάλειας (βασικός υποστηρικτής της ιδέας είναι ο Νάσος Ηλιόπουλος αλλά και η Νεολαία) ή στις παλιές δυνάμεις των «μπούμερ» των ΔΕΚΟ του ’90 ή του ’00 που ανέκοψαν τα σχέδια Γιαννίτση στο Ασφαλιστικό.