Η επιστροφή στην «κανονικότητα» και το κοντράστ {LF}με μία τολμηρή ατζέντα

«Απλώς φανταστείτε», είχε γράψει στο Τwitter ο Πιτ Μπούτιτζετζ τον περασμένο Οκτώβριο, «να ανοίγετε την τηλεόραση, να βλέπετε τον πρόεδρό σας και να νιώθετε την πίεσή σας να κατεβαίνει αντί να ανεβαίνει».

Οι πρώτες εκατό ημέρες του Τζο Μπάιντεν στον Λευκό Οίκο μοιάζει να έχουν καταφέρει να χαμηλώσουν την πίεση του έθνους έπειτα από ένα τετραετές τρενάκι του τρόμου με τον Ντόναλντ Τραμπ.

Οι Αμερικανοί δεν τρέμουν πια μήπως ξυπνήσουν βλέποντας tweet γραμμένα με κεφαλαία, που να καλύπτουν όλο το φάσμα ανάμεσα στην απειλή με πόλεμο έως την προσβολή της εμφάνισης κάποιας διασημότητας. Οι δημοσιογράφοι δηλώνουν ευγνώμονες που πήραν πίσω τα Σαββατοκύριακά τους. Οι ειδήσεις στην καλωδιακή τηλεόραση έχουν επιστρέψει στην παλιά τυμπανοκρουσία των κυκλώνων, των πολύνεκρων ένοπλων επιθέσεων και της σαπουνόπερας με πρωταγωνιστές τη βρετανική βασιλική οικογένεια.

Είναι όλα στοιχεία που επιβεβαιώνουν πως ο Μπάιντεν έχει υιοθετήσει μία προσέγγιση φεύγω-από-τη-μέση, επιστρέφοντας στους στυλιστικούς κανόνες των προκατόχων του Τραμπ και σε μία εποχή που οι πολίτες δεν ήταν αναγκασμένοι να σκέφτονται τον πρόεδρό τους όλη μέρα κάθε μέρα. H αλλαγή της ατμόσφαιρας στην Ουάσιγκτον είναι απτή.

«Τύχαινε συχνά τα τελευταία τέσσερα χρόνια να ξυπνάω το πρωί χαρούμενη, και να κατεβαίνει αμέσως πάνω από το κεφάλι μου ένα μαύρο σύννεφο», θυμάται η συγγραφέας και δημοσιογράφος Σάλι Κουίν. «Και τότε σκεφτόμουν, ο Ντόναλντ Τραμπ εξελέγη πρόεδρος! Θεέ μου. Αυτό πέρασε τώρα και ειλικρινά, είναι σαν να μη συνέβη ποτέ. Κοιτάζω πίσω και βλέπω τι συνέβαινε και πώς ήμασταν απλώς όλοι γεμάτοι με ένα συνεχές άγχος, μια αναστάτωση, μια αναταραχή, ένα χάος, τόσος θυμός, τόση αγανάκτηση. Ολοι όσοι γνωρίζω είναι πιο ήρεμοι τώρα».

Αντίθετα με τον Τραμπ, που επιζητούσε διαρκώς την προσοχή, ο Τζο Μπάιντεν έχει παραχωρήσει μόνο μία σόλο συνέντευξη Τύπου και διοργανώνει σπανιότερα αυτοσχέδιες συνεντεύξεις με τους δημοσιογράφους προτού επιβιβαστεί στο Marine One στον νότιο κήπο του Λευκού Οίκου. Η εκπρόσωπος Τύπου του, η Τζεν Ψάκι, αποφεύγει τις μπανανόφλουδες που πατούσαν οι προκάτοχοί της, οι «ζωντανές» ενημερώσεις της λοιπόν σπανίως καταλήγουν στις ειδήσεις της καλωδιακής τηλεόρασης.

Ενώ ο Λευκός Οίκος του Τραμπ παρήγαγε σχεδόν κάθε βράδυ αποκαλύψεις «ίντριγκας στο παλάτι» ή την τελευταία ανατροπή στις έρευνες γύρω από τη Ρωσία, η έκδοση του Μπάιντεν αποδεικνύεται πεισματικά στεγανή σε διαρροές. Μέχρι και χώρος για ιστορίες του τύπου «σκύλος δαγκώνει άνθρωπος» έχει βρεθεί αναφορικά με τους γερμανικούς ποιμενικούς του προέδρου, τον Τσαμπ και τον Μέιτζορ.

Οπως λέει χαρακτηριστικά ο Μπιλ Γκάλστον, ερευνητής στο Ιδρυμα Brookings της Ουάσιγκτον, «ο πρόεδρος Τραμπ βρισκόταν μέσα στα μούτρα μας 24 ώρες το 24ωρο, επτά ημέρες την εβδομάδα και ο Τζο Μπάιντεν, αν μη τι άλλο, έχει μετακινηθεί προς την άλλη άκρη. Ο ίδιος και η ομάδα του μοιάζει να έχουν αποφασίσει πως, σε ό,τι αφορά την προεδρική ορατότητα, όσο λιγότερη τόσο το καλύτερο, ότι αρκεί να φυλάσσονται οι προεδρικές εμφανίσεις για σημαντικά γεγονότα, είτε πρόκειται για ομιλίες, είτε για συνεντεύξεις Τύπου, είτε για σχόλια σε σημαίνοντα θέματα ή συναντήσεις».

H επιστροφή στην «κανονικότητα», βέβαια, δεν είναι κάτι το εγγενώς θετικό. Υπάρχει μια σχολή σκέψης που λέει ότι το πολιτικό στάτους κβο ήταν εκείνο που έβαλε εξαρχής την Αμερική σε μπελάδες, ευνοώντας την άνοδο ενός outsider όπως ο Τραμπ, που υποσχέθηκε να διαλύσει το σύστημα. Οι αναλυτές όμως επισημαίνουν μία διαφορά ανάμεσα στο ύφος και την ουσία του Τζο Μπάιντεν.

Η ήσυχη, σχεδόν βαρετή προσέγγισή του κάνει έντονο κοντράστ με μία τολμηρή ατζέντα, που του έχει εξασφαλίσει συγκρίσεις με το New Deal του Φραγκλίνου Ρούζβελτ. Οπως λέει χαρακτηριστικά ο αρθρογράφος των «New York Times» Εζρα Κλάιν, το να αμβλύνει τη σύγκρουση επιτρέπει στον Μπάιντεν να οξύνει την πολιτική: «Μίλα απαλά και πέρασε ένα μεγάλο πρόγραμμα». Ή, για να το πούμε διαφορετικά, ενώ ο Τραμπ ήταν πολύ κακό για το τίποτα, το κόλπο σχεδόν εξαφάνισης του Μπάιντεν θα μπορούσε τελικά να του επιτρέψει να αφήσει μια πολύ πιο σημαντική σφραγίδα.