Η κόλαση είναι οι άλλοι

Εχει, νομίζω, άδικο η ΝΔ που επικρίνει τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος μιλώντας στο Πολιτικό Συμβούλιο του κόμματός του είπε ότι «τα μεγάλα συμφέροντα έκαναν πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη». Κακώς θίχτηκε το κυβερνητικό κόμμα επειδή ο Τσίπρας, όπως λέει, περιφρονεί τους 2.251.618 ψηφοφόρους που έφεραν τον Κυριάκο Μητσοτάκη στην πρωθυπουργία.

Ασφαλώς και είναι αντιδημοκρατική η συγκεκριμένη αποστροφή της ομιλίας του Τσίπρα – αλλά, κυρίως, είναι τεμπέλικη, ετοιματζίδικη, κλισέ. Ανασύρει από το σκευοφυλάκιο με τις πολυχρησιμοποιημένες φράσεις της Αριστεράς μία παντός καιρού, ταυτόσημη με το «η κόλαση είναι οι άλλοι» του Σαρτρ. Τέτοιες φράσεις είναι κυρίως για εσωτερική κατανάλωση, για τόνωση του πιστού ποιμνίου, και στόχο έχει να παρακάμψει τις ερωτήσεις: γιατί συνέβη ό,τι συνέβη, τι έφταιξε, τι κάναμε λάθος; Σε κόμματα όπως ο  ΣΥΡΙΖΑ, η εσωτερική δημοκρατία είναι υπόθεση συσχετισμών – και ένα μεγάλο ποσοστό οπαδών είναι πιστοί σε αυτό που αποκαλείται κομματικός πατριωτισμός: ό,τι πει το κόμμα, αυτό είναι το δόγμα.

Οπότε το κόμμα ανασύρει το ευκολάκι: δεν πέσαμε, μας φάγαν’ τα συμφέροντα. Δεν μαύρισαν οι πολίτες το White House, το μαύρισαν οι καπιταλιστές, ο νεοφιλελευθερισμός και τα διαπλεκόμενα. Βάλτε πλάτη να ξαναγυρίσουμε. Αμήν.