Μήπως έρχεται {LF}ο στασιμοπληρωρισμός;

Υπάρχει μια αυξανόμενη συζήτηση σχετικά με το εάν ο πληθωρισμός που θα προκύψει τους επόμενους μήνες θα είναι προσωρινός, αντικατοπτρίζοντας την απότομη ανάκαμψη από την ύφεση λόγω της Covid-19, ή εάν θα είναι επίμονος αντικατοπτρίζοντας τόσο τους παράγοντες της ζήτησης όσο και τους παράγοντες ώθησης του κόστους.

Αρκετά επιχειρήματα δείχνουν μια συνεχή αύξηση του πληθωρισμού, η οποία παρέμεινε κάτω από τον ετήσιο στόχο του 2% των περισσότερων κεντρικών τραπεζών για πάνω από μία δεκαετία.

Στο σημερινό πλαίσιο, θα πρέπει να ανησυχούμε για έναν αριθμό πιθανών αρνητικών διαταραχών εφοδιασμού. Σε αυτές περιλαμβάνονται εμπόδια όπως η απο-παγκοσμιοποίηση και ο αυξανόμενος προστατευτισμός, ο κινεζοαμερικανικός ψυχρός πόλεμος και η επακόλουθη εξισορρόπηση των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού. Εξίσου ανησυχητική είναι η δημογραφική διάρθρωση τόσο στις προηγμένες όσο και στις αναδυόμενες οικονομίες. Οι ηλικιωμένες ομάδες αυξάνουν την κατανάλωση δαπανώντας τις αποταμιεύσεις τους και νέοι περιορισμοί στη μετανάστευση θα ασκήσουν ανοδική πίεση στο εργατικό κόστος. Επιπλέον, οι αυξανόμενες ανισότητες εισοδήματος και πλούτου σημαίνουν ότι η απειλή μιας λαϊκιστικής αντίδρασης θα παραμείνει στο παιχνίδι.

Θα μπορούσαν να υπάρξουν φορολογικές και κανονιστικές πολιτικές για τη στήριξη των εργαζομένων και των συνδικάτων – μια περαιτέρω πηγή πίεσης στο κόστος εργασίας. Από την άλλη πλευρά, η συγκέντρωση της ολιγοπωλιακής δύναμης στον εταιρικό τομέα θα μπορούσε επίσης να αποδειχθεί πληθωριστική διότι αυξάνει την ισχύ τιμολόγησης των παραγωγών. Και, φυσικά, η αντίδραση ενάντια στις μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες και η τεχνολογία εξοικονόμησης εργασίας υψηλής έντασης κεφαλαίου θα μπορούσε να μειώσει την καινοτομία ευρύτερα. Η τεχνολογική καινοτομία στην τεχνητή νοημοσύνη, τη μηχανική μάθηση και τη ρομποτική θα μπορούσε να συνεχίσει να αποδυναμώνει την εργασία.

Βραχυπρόθεσμα, η χαλάρωση στις αγορές αγαθών, εργασίας και εμπορευμάτων, και σε ορισμένες αγορές ακινήτων, θα αποτρέψει μια συνεχή πληθωριστική αύξηση. Αλλά τα επόμενα χρόνια, οι χαλαρές νομισματικές και δημοσιονομικές πολιτικές θα αρχίσουν να προκαλούν επίμονη πληθωριστική πίεση, λόγω της εμφάνισης πολλών συνεχών αρνητικών διαταραχών του εφοδιασμού.

Μην έχετε λάθος αντίληψη: η επιστροφή του πληθωρισμού θα είχε σοβαρές οικονομικές και χρηματοοικονομικές συνέπειες. Θα πηγαίναμε από τη «Μεγάλη Εποπτεία» σε μια νέα περίοδο μακροοικονομικής αστάθειας. Η ανοδική (bull) αγορά στα ομόλογα θα τελειώσει και οι αυξανόμενες ονομαστικές και πραγματικές αποδόσεις ομολόγων θα κάνουν τα χρέη χωρών μη βιώσιμα, συντρίβοντας τις παγκόσμιες αγορές μετοχών. Σε εύθετο χρόνο, θα μπορούσαμε να δούμε ακόμη και την επιστροφή προβλημάτων που θα θυμίζουν τη δεκαετία του 1970.

Ο Νουριέλ Ρουμπινί είναι καθηγητής Oικονομικών στη Stern School of Business του New York University και πρόεδρος της Roubini Macro Associates