Μια δυνατή εικόνα

Θα μπορούσε να είναι μια στιγμή, μια εικόνα που «σημαδεύει» ένα κομμάτι της ιστορίας της ΑΕΚ, της ομάδας που συμπλήρωσε χθες 97 χρόνια ιστορίας.

Για ποια εικόνα η αναφορά; Απρίλιος του 2013. Η ΑΕΚ χάνει στο Περιστέρι και οδηγείται στον υποβιβασμό. Οσα συνέβησαν εκείνο το απόγευμα θύμιζαν κηδεία… Σιωπή, για κάποιους και ένοχη. Μάτια βουρκωμένα. Λυγμοί που θέλουν να δραπετεύσουν από χείλη σφιγμένα. Παίκτες να κλαίνε, άλλοι αμήχανοι και ανάξιοι πρωταγωνιστές σε ένα παιχνίδισμα της μοίρας, που δεν έπρεπε καν να είναι εκεί. Οσοι με τις πράξεις τους έφεραν την κατάσταση στο «μη περαιτέρω», προφανώς κατάπιαν τη γλώσσα τους. Και στον πάγκο, αυτός που συγκλόνισε τους πάντες με τα δάκρυα που αυλάκωναν το πρόσωπό του. Ενας αληθινός κύριος, ένας ιππότης για την ΑΕΚ. Ο Νίκος Πανταζής. Επί σειρά τεσσάρων δεκαετιών φυσικοθεραπευτής της ΑΕΚ, αλλά στην ουσία ένας άνθρωπος πολλά περισσότερα από τον τίτλο που έφερε τότε. Ενα σύμβολο. Που είδε και χαρές και λύπες, προκρίσεις και αποκλεισμούς, την μπάλα να κυλά και να φέρνει όλα τα συναισθήματα μπροστά του. Αυτό που έζησε, ωστόσο, στον υποβιβασμό ισοδυναμούσε με άλμα στον γκρεμό. Αντεξε. Και όταν η ΑΕΚ επανήλθε μετά τη διαδρομή σε φτωχικά γηπεδάκια που ουδέποτε θα επισκεπτόταν, αποχώρησε. Γεμάτος. Το 2016. Βέβαιος ότι πλέον η ομάδα του δεν τον έχει ανάγκη.

Ποιος ο λόγος για την επιλογή μιας στιγμής λύπης όταν η ΑΕΚ έχει ένα φιλμ με αμέτρητες συγκινήσεις και πανηγυρισμούς; Τίτλους και διακρίσεις; Ισως γιατί ο Νίκος Πανταζής συμπυκνώνει στο είναι του πολλά από την ομάδα που υπηρέτησε με συνέπεια. Επίσης, γιατί χρειάζεται να βλέπουμε δυνατές φωτογραφίες που θυμίζουν ακόμη και ένα στραπάτσο, το χειρότερο κακό που μπορεί να συμβεί. Ωστε όλοι να κοιτούν το μέλλον. Και να προσπαθούν για το καλύτερο. Εχοντας κατά νου πως ούτε τα άσχημα διαρκούν για πάντα αλλά ούτε και οι πτήσεις στα ουράνια είναι πάντα ανέφελες. Χρειάζεται ισορροπία. Η ΑΕΚ, για να έρθει κάποιος στο σήμερα, αυτή την ώρα δεν την έχει. Την αναζητεί – είναι ξεκάθαρο. Δεν μπορεί τη μια να τρώει πέντε γκολ σε ντέρμπι και την επομένη να κάνει περίπατο σε επίσης δυνατό ματς εκτός έδρας. Ψάχνεται. Θέλει να γυρίσει οριστικά σελίδα. Με όραμα να μπει στο νέο της σπίτι, το φανταχτερό της γήπεδο, όσο το δυνατόν συντομότερα. Να σημειώσει εκεί νέες επιτυχίες και να χαράξει πορεία λαμπερή. Οπως ζητούν οι φίλοι της.