Διασκέδαση με τα λεφτά των κορόιδων…
Ο Πρωθυπουργός και ο Γιώργος Γεραπετρίτης φαίνεται να συζητούν σε ποιο καλάθι των αχρήστων θα βάλουν την ολιστική μελέτη της FIFA/UEFA για το ποδόσφαιρο...
Υπάρχουν τριών λογιών ξένοι που έρχονται στον μαγικό κόσμο του ελληνικού αθλητισμού: αυτοί που χαίρονται που βρέθηκαν εδώ και εδώ ριζώνουν, αυτοί που φεύγουν κακήν κακώς και δεν θέλουν να ξανακούσουν για την Ελλάδα κι αυτοί που έρχονται, φεύγουν κι αφού φύγουν δεν βλέπουν την ώρα να ξαναγυρίσουν. Οσοι ανήκουν στην τρίτη κατηγορία έχουν μεγάλο ενδιαφέρον. Ως άνθρωποι.
Ραζβάν
Ενας εκπρόσωπος αυτής της κατηγορίας είναι ο πρώην προπονητής του ΠΑΟΚ Ραζβάν Λουτσέσκου. Εφυγε από τον ΠΑΟΚ και πήγε στη Σαουδική Αραβία, στην Αλ Χιλάλ. Οταν μαζί της το 2019 κέρδισε το Τσάμπιονς Λιγκ της Ασίας δήλωσε ότι θα ήθελε, αν ποτέ επιστρέψει στην Ευρώπη, να προπονήσει μια ομάδα που να αγωνίζεται σε μεγάλο δυτικοευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Είχε επίσης πει ότι αυτά που έγιναν στον ΠΑΟΚ τον καιρό που αυτός δούλευε εκεί «δεν έχουν συμβεί ούτε στη ναζιστική Γερμανία» – δήλωση που δεν βρίσκω κολακευτική για την Ελλάδα. Τώρα λέει ότι δεν έχει πρόβλημα να ξαναγυρίσει εδώ: όπως καταλάβατε είναι άνεργος. Η κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ της Ασίας δεν του πιστώθηκε ως κάποιο συγκλονιστικό κατόρθωμα, ίσως γιατί η διοργάνωση αυτή ενδιαφέρει μόνο τους Αραβες. Κινέζοι, Ιάπωνες, Κορεάτες, τη σνομπάρουν.
Στωικά
Αμέσως ξεκίνησε μια συζήτηση για το αν μπορεί να επιστρέψει στον ΠΑΟΚ, ενώ ακούστηκε και το όνομα της ΑΕΚ που ψάχνει τον αντικαταστάτη του Μανόλο Χιμένεθ κι ας μην το λέει επισήμως. Ο ΠΑΟΚ θέλει να στηρίξει τον Πάμπλο Γκαρσία, ο Λουτσέσκου έφυγε μετά από έναν καυγά με τον Γιώργο Σαββίδη και η πιθανότητα επιστροφής του Ρουμάνου εκεί είναι μικρή. Στην ΑΕΚ επίσης είναι δύσκολο να τον δούμε: οι οπαδοί της ομάδας αντιμετώπισαν μάλλον στωικά ήττες από τον Ολυμπιακό με τρία και πέντε γκολ, αλλά θα είναι δύσκολο να δεχτούν τον Λουτσέσκου που πάνω από ένα χρόνο έπαιζε με τα νεύρα τους. Αναρωτιόμουν πού θέλει να πάει και στέλνει μηνύματα αγάπης και κοίταξα το βιογραφικό του.
Ξάνθη
Οποιος το δει βλέπει κάτι σπάνιο: ο Λουτσέσκου έχει γυρίσει σε δυο ομάδες που τον απέλυσαν – το 2007 επέστρεψε στην Μπρασόβ στην οποία είχε αρχίσει την καριέρα του το 2004 και το 2011 επέστρεψε στην αγαπημένη του Ραπίντ Βουκουρεστίου από την οποία είχε αποχωρήσει το 2005. Επομένως μάλλον ο Λουτσέσκου σκέφτεται να επιστρέψει στην Ξάνθη, αν ο Μπάμπης Τεννές την οδηγήσει ξανά στη Σουπερλίγκα. Δεν νομίζω κοτζάμ Λουτσέσκου να ονειρεύεται τη Σουπερλίγκ2, αν και τίποτα δεν αποκλείεται…
Στημένα
Μιλώντας για τη Σουπερλίγκ2 πρέπει να πω ότι διάχυτη είναι η εντύπωση πως κάποιες ομάδες που παίρνουν μέρος στη συγκεκριμένη κατηγορία το κάνουν για να τιμήσουν όλες τις πλατφόρμες ακεραιότητας που έχουν δημιουργηθεί για να εντοπίζουν στημένα ματς. Ανθρωποι με γνώση του χώρου υποστηρίζουν ότι τα ματς μιας τουλάχιστον ομάδας γίνονται αποκλειστικά και μόνο για να έχουν λόγο ύπαρξης οι πλατφόρμες: οι αρμόδιοι, δηλαδή το υφυπουργείο Αθλητισμού και η ΕΠΟ (μαζί με όλες τις Επιτροπές Δεοντολογίας, τους αθλητικούς και όχι μόνο εισαγγελείς κ.λπ.) θα έπρεπε τη συγκεκριμένη ομάδα να την τιμήσουν. Χωρίς τα πεπραγμένα της δεν θα είχαν δουλειά. Το τιμή και δόξα ταιριάζει γάντι.
Ουδείς
Δεν θέλω να είμαι άδικος: ο υφυπουργός Λευτέρης Αυγενάκης κάτι προσπαθεί – έστω και κομμάτι αδέξια. Στην ΕΠΟ αντιθέτως θεωρούν ότι τα «στημένα» είναι κάτι σαν μέρος του παιχνιδιού γενικότερα. Τελευταία έχουν εξαφανιστεί και οι περίφημες ειδοποιήσεις της Radar, που ήταν της μόδας κάποτε. Μάλλον σταμάτησαν να την πληρώνουν. ‘Η την πληρώνουν ζητώντας της να σταματήσει να στέλνει ειδοποιήσεις. Ετσι κι αλλιώς ουδείς ποτέ ασχολήθηκε σοβαρά με αυτές τα τελευταία χρόνια.
Ζαγόρ
Είπα ΕΠΟ και θυμήθηκα κάτι: δεν έχουν αρχίσει όπως ακριβώς θα ήθελε οι μέρες του Θοδωρή Ζαγοράκη στην προεδρία. Ζήτησε στο ένα και μοναδικό συμβούλιο που έχει γίνει μέχρι τώρα τη δημιουργία μιας επιτροπής αντιμετώπισης έκτακτων θεμάτων και οι σύμβουλοί του την αρνήθηκαν ευγενικά, λέγοντάς του «ναι, θα δούμε». Ο ίδιος δεν είχε κανένα λόγο στη δημιουργία των νέων επιτροπών, στις οποίες κριτήριο για να συμμετέχεις μοιάζει να είναι το να βρίσκεσαι μεταξύ όσων ο ειδικός ερευνητής κ. Αθανασίου έχει στείλει στην Επιτροπή Δεοντολογίας. Ο Ζαγοράκης ανήγγειλε ότι θέλει να μειώσει τον αριθμό των υπαλλήλων αλλά οι προσλήψεις συνεχίζονται: διάφοροι ράβουν κουστούμια. Και καλά κάνουν.
Προσφυγή
Στον Ζαγόρ θέλει να κάνει τη ζωή δύσκολη κι ο Ολυμπιακός που προσέφυγε στο αρμόδιο δικαστήριο ζητώντας να ακυρωθεί η «πρόσληψη – αναβάθμιση» του Ιάκωβου Φιλιππούση στη θέση του εκτελεστικού γραμματέα. Ο Ολυμπιακός επικαλείται ότι μόνο ο πρόεδρος της ΕΠΟ μπορεί να προτείνει σε κάποιον να αναλάβει τη θέση και ο Ζαγοράκης δεν το έκανε. Αν κερδίσει την υπόθεση ο Ζαγοράκης θα πρέπει ή να προτείνει τον Φιλιππούση ή να παραιτηθεί. Εκτός αν βρεθεί τρόπος να γίνει κι άλλη ντρίμπλα.
Αλλαγές
Πρέπει να πω πως η στελέχωση των επιτροπών και η επιλογή του εκτελεστικού γραμματέα δεν είναι σοβαρά θέματα. Ο Φιλιππούσης θα μείνει στη θέση μέχρι την ενσωμάτωση της ολιστικής μελέτης στο καταστατικό της ομοσπονδίας: αυτή η ενσωμάτωση είναι το σημαντικό διότι θα αλλάξει όλη τη δομή της ΕΠΟ. Ο Ζαγοράκης λέει ότι στη γενική συνέλευση που είναι προγραμματισμένη για τις 30 Ιουνίου θα ψηφιστούν οι αλλαγές στο καταστατικό, αλλά πολλοί στην ομοσπονδία ορκίζονται ότι δεν υπάρχει πιθανότητα! Η ολιστική περιλαμβάνει μηχανισμούς ελέγχου (που οι σύμβουλοι δεν θέλουν), προβλέπει αυτονομία του επαγγελματικού ποδοσφαίρου (την οποία οι βλαχοπρόεδροι αρνούνται) αλλά θεσμοθετεί και θέσεις διευθυντών που πρέπει να επιλεγούν με βάση πτυχία και βιογραφικά. Το βέβαιο είναι ότι στην ΕΠΟ κανείς αρμόδιος δεν ασχολείται με τις αλλαγές στο καταστατικό που πρέπει να είναι έτοιμες, ώστε να ψηφιστούν στις 30 Ιουνίου. Κι ο Ζαγοράκης τις επόμενες μέρες θα είναι στις Βρυξέλλες, διότι έχει δουλειά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Κόψιμο
Ακούγεται επίσης έντονα ότι σχεδιάζεται το κόψιμο των ξένων διαιτητών από το ελληνικό πρωτάθλημα: αν δεν υπάρξει ανανέωση του αιτήματος στην UEFA δεν θα μπορούν να έρχονται. Ολα αυτά δείχνουν πως στην ομοσπονδία θεωρούν την κυβέρνηση αδύναμη να κάνει το παραμικρό. Δεν έχουν άδικο. Μέχρι τώρα κάθε παρέμβαση της κυβέρνησης δεν απέδωσε τίποτα: από ό,τι φαίνεται ο Ζαγοράκης κατάφερε να εκλεγεί γιατί όποιοι ελέγχουν το «μαγαζί» κατάλαβαν ότι θα ήταν ρεζιλίκι η μη εκλογή του. Στον Αυγενάκη, στον Γιώργο Γεραπετρίτη και στον ίδιο τον Πρωθυπουργό απλά κάνουν πλάκα. Διασκεδάζουν με τα «λεφτά των κορόιδων». Και το ωραίο είναι ότι η κυβέρνηση, δηλαδή το Μαξίμου, τους έχει δώσει πάρα πάρα πάρα πολλά λεφτά. Τον τίτλο των κορόιδων τον κέρδισαν με τον παρά τους, που λέμε…














