«Εδρα και ξένοι έκαναν τη διαφορά»

Είχε φάει την Ευρωλίγκα με το κουτάλι, ενώ έχει το προνόμιο να είναι ο μοναδικός παίκτης που κατάφερε να πάρει τριπλ κράουν τόσο με τον Ολυμπιακό το 1997, όσο και με τον Παναθηναϊκό το 2007!

Συνεπώς ο Δημήτρης Παπανικολάου είναι από τους πλέον αρμόδιους να δώσει το στίγμα του για την ευρωπαϊκή πορεία των δύο ομάδων με τη φανέλα των οποίων έγραψε χρυσή ιστορία.

Φύσει αισιόδοξος και με θετική σκέψη, δεν θέλει να είναι πολύ αυστηρός ούτε να ακυρώσει προσπάθειες, αλλά προτιμά να κρατήσει τα θετικά και στέκεται σε δύο κομβικούς παράγοντες που κατά τη γνώμη του παίζουν (και έπαιξαν) καθοριστικό ρόλο στην πορεία των Αιωνίων.

«Ηταν τεράστιο μειονέκτημα το θέμα της έδρας. ΟΑΚΑ και ΣΕΦ είναι από τις πιο καυτές έδρες της Ευρώπης. Καμία ομάδα δεν μπορεί να το ελέγξει, δεν είναι τυχαίο ότι έκαναν αρνητικό ρεκόρ στις εντός έδρας ήττες και οι δύο ομάδες μας. Πάντα οι ξένοι θαύμαζαν την ατμόσφαιρα στα γήπεδά μας.

Είπαμε άλλο ΣΕΦ και ΟΑΚΑ και άλλο Αστρομπάλ της Βιλερμπάν, Αγία Πετρούπολη ή Μόσχα όπου η ΤΣΣΚΑ είτε έχει κόσμο είτε όχι είναι το ίδιο και το αυτό. Το ίδιο θέμα είχε και η Μακάμπι για παράδειγμα που έχει τρομερή έδρα», λέει ο Δημήτρης Παπανικολάου και επισημαίνει και κάτι ακόμα:

«Δεν θα πρέπει να αδικούμε τους έλληνες παίκτες που δεν έχουν τη συνδρομή τόσο ποιοτικών ξένων που είχαμε εμείς. Είχαμε τη χαρά να παίρνουμε τίτλους και να πηγαίνουμε σε τελικούς αλλά είχαμε και τρομερούς ξένους δίπλα μας, αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Μπορεί να ζούμε όλοι με τις αναμνήσεις του παρελθόντος αλλά όταν υπάρχει μια τέτοια κρίση δεν μπορεί ο αθλητισμός να μένει ανεπηρέαστος.

Είμαι όμως αισιόδοξος ότι και οι δύο ομάδες μας θα πάνε πολύ καλύτερα του χρόνου και θα είναι ανταγωνιστικές σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό για να διεκδικήσουν την οκτάδα. Η ζωή είναι μαραθώνιος και οι ομάδες μας έδειξαν ότι στοχεύουν και έχουν πλάνο και αν επιστρέψει έστω σε ένα βαθμό ο κόσμος είναι τεράστιο πλεονέκτημα».

Η μεταβατική περίοδος
Ξεκινώντας από τον Παναθηναϊκό, ο Δημήτρης Παπανικολάου στέκεται σε δύο σημεία.

«Ο Παναθηναϊκός ξέραμε ότι είχε κάποιο ταβάνι εφέτος, ήταν αουτσάιντερ για την οκτάδα γιατί ήταν μια μεταβατική περίοδος με περιορισμένο μπάτζετ, παρότι στο πρώτο μισό τουλάχιστον ήταν ανταγωνιστικός και έχασε πολλά παιχνίδια στο τέλος. Ομως το θετικό είναι πως μέσα στην ομάδα είχαν σαφώς μεγαλύτερες ευκαιρίες ιδιαίτερα οι Ελληνες. Παπαγιάννης, Παπαπέτρου, Μήτογλου και αυτό θα βοηθήσει πολύ και την Εθνική εκτός από τους ίδιους. Για μένα δεν είναι χαμένη η χρονιά, κάθε άλλο.

Εφτιαξε έναν κορμό, τον ενίσχυσε με Μαντζούκα και Χεζόνια ενώ είχε ουσιαστικά αποκλειστεί και πάλεψε ακόμα και με αλλαγή προπονητή να βελτιώσει την εικόνα του. Δείχνει ότι υπάρχει μια επανεκκίνηση, ένας επαναπροσδιορισμός και παλεύει να χτίσει κάτι.

Πολύ σημαντικό σε αυτή την προσπάθεια και τα πρόσωπα των Αλβέρτη και Διαμαντίδη μαζί με τον κ. Τριαντόπουλο, με τον πρώτο μάλιστα να έχει θητεύσει δίπλα στον Μάνο Παπαδόπουλο. Γνωρίζουν τη μυρωδιά των αποδυτηρίων και είναι πολύ έξυπνοι».

Οσο για την απουσία καθαρού πλέι μέικερ;

«Υπάρχει ένα ρητό ότι αναγνωρίζεται η επιτυχία κάποιου από τον θόρυβο που κάνει όταν φεύγει.

Κακά τα ψέματα, ο Καλάθης βοηθούσε πάρα πολύ και φάνηκε ότι δεν αναπληρώθηκε σε κανένα σημείο το κενό του. Δεν είχε έναν εναλλακτικό παίκτη σε αυτό. Ο Νέντοβιτς που ήταν ο νέος ηγέτης, είναι εξαιρετικός, μεγάλο ταλέντο από την πρώην Γιουγκοσλαβία, τον θαυμάζαμε αλλά δεν ήταν άσος. Η έλλειψη ενός τέτοιου παίκτη στοίχισε στην ομάδα».

Οι λεπτές ισορροπίες
Κεφάλαιο Ολυμπιακός, με πιο μεγάλες προσδοκίες;

«Ναι, ήταν λογικό να υπάρχουν. Διότι εδώ είχαμε μια πολύ μεγάλη και σωστή κίνηση από τη διοίκηση, τη μεταγραφή του Κώστα Σλούκα.

Φοβερός παίκτης και είναι εξαιρετικός εάν είναι μια ομάδα σωστά δομημένη και χτισμένη γύρω του. Μην ξεχνάμε ότι ήταν σε μια ομάδα με ένα προπονητικό τιμ που είχε ξεκάθαρο ρόλο ενός εκ των ηγετών αλλά δεν χρειαζόταν να κουβαλήσει την ομάδα πάνω του.

Ο Κώστας δεν είναι στο στυλ του Σπανούλη, παίρνω την ομάδα και βάζω μόνος μου 25 πόντους, θέλει καλούς παίκτες δίπλα του για να λάμψει. Το στυλ του περισσότερο είναι για να οργανώσει και να εκτελέσει και όχι να σύρει την ομάδα μόνος του. Οι ισορροπίες ήταν λεπτές αν και θυμίζω ότι για τον Σπανούλη, δεν πρέπει να κοιτάμε μόνο την ηλικία του αλλά το πώς προσέχει το σώμα του και την εξωγηπεδική του ζωή, κάνει ακόμα τρομερά πράγματα, είναι κομπιούτερ.

Ναι μπορεί αγωνιστικά να έλειψε ένα καθαρόαιμο σέντερ, αλλά δεν υπάρχουν πολλά τέτοια πλέον. Επίσης στον Ολυμπιακό ήταν κομβική η απουσία του Παπανικολάου για την αμυντική λειτουργία. Αν και ήταν σωστό που έκανε νωρίς την επέμβαση για να έχει σωστή αποθεραπεία.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο κόουτς Μπαρτζώκας δεν τελείωνε παιχνίδια έχοντας μέσα παράλληλα Σλούκα και Σπανούλη γιατί εκεί θα υστερούσε στην άμυνα.

Και εδώ όμως έγινε μεταγραφή (Κουφός) μετά τον αποκλεισμό και επίσης υπάρχει πλάνο και ένας πολύ καλός κορμός για το μέλλον».