Η ορμονοθεραπεία {LF}ως πρόληψη {LF}του καρκίνου του μαστού

Ο καρκίνος του μαστού είναι ο πρώτος σε συχνότητα καρκίνος στις γυναίκες και υπολογίζεται ότι περίπου μία στις οκτώ γυναίκες θα νοσήσουν κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Το θεραπευτικό πεδίο της νόσου έχει εξελιχθεί ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια με συνέπεια να μειωθεί αξιοσημείωτα η θνητότητα από τη νόσο. Παρ’ όλα αυτά όμως η πρόληψη και η έγκαιρη διάγνωση με τακτικό προσυμπτωματικό έλεγχο με μαστογραφία είναι μεγίστης σημασίας ιδιαίτερα σε ασθενείς υψηλού κινδύνου.

Οσον αφορά την πρόληψη της νόσου επιστήμονες από την Εταιρεία Πρόληψης της Αμερικής συγκέντρωσαν δεδομένα από ήδη υπάρχουσες μελέτες προκειμένου να καθοριστούν νέες οδηγίες. Συνολικά αναλύθηκαν δεδομένα από 45 μελέτες με πάνω από 5.000.000 ασθενείς από το 2013 έως το 2019. Οι συμμετέχουσες ήταν υγιείς μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που έλαβαν ορμονοθεραπεία ως πρόληψη για τον καρκίνο του μαστού και συγκριτική ομάδα ελέγχου με γυναίκες που δεν έλαβαν κάποιο φάρμακο. Στην ομάδα ασθενών που έλαβαν προληπτική θεραπεία με ταμοξιφαίνη φάνηκε μείωση του κινδύνου εμφάνισης της νόσου κατά 31% σε σχέση με τους ασθενείς που δεν έλαβαν κάποια θεραπεία. Οσον αφορά τη ραλοξιφαίνη, με βάση τα αποτελέσματα της μελέτης, η χορήγησή της φαίνεται να μειώνει την εμφάνιση καρκίνου του μαστού κατά 56%. Εξίσου ωφελήθηκαν και οι γυναίκες που έλαβαν ορμονοθεραπεία με αναστολείς αρωματάσης, δηλαδή εξεμεστάνη και αναστροζόλη καθώς φάνηκε ότι μειώνουν την πιθανότητα νόσου κατά 55%. Παρ’ όλα αυτά τα φάρμακα αυτά σχετίζονται με ανεπιθύμητες ενέργειες. Πιο συγκεκριμένα, τα ποσοστά των ασθενών που εμφάνισαν θρομβοεμβολικά επεισόδια ήταν αυξημένα, ιδιαίτερα στους ασθενείς που έλαβαν ταμοξιφαίνη όπως επίσης και η εμφάνιση καταρράκτη και καρκίνου του ενδομητρίου.

Η χορήγηση ορμονοθεραπείας φάνηκε να μειώνει την εμφάνιση καρκίνου του μαστού, όμως παρά τα αισιόδοξα αποτελέσματα υπάρχουν περιορισμοί στη μελέτη καθώς δεν είναι σαφές το χρονικό διάστημα της προληπτικής λήψης ορμονοθεραπείας ούτε ποιοι ακριβώς ασθενείς θα ωφεληθούν. Γι’ αυτόν τον λόγο, χρειάζονται περαιτέρω μελέτες προκειμένου να καθοριστεί αν μπορεί να έχει θέση η προληπτική χορήγηση ορμονοθεραπείας. Επιπλέον είναι πολύ σημαντικό να διευκρινιστεί η πιθανή ηλικία έναρξης όπως και η διάρκεια χορήγησης, καθώς και να ληφθούν υπόψη και οι ανεπιθύμητες ενέργειες του κάθε φαρμάκου.

Ο Θάνος Δημόπουλος είναι καθηγητής Θεραπευτικής Αιματολογίας – Ογκολογίας, πρύτανης του ΕΚΠΑ