Μεθυσμένη πολιτεία
Στο Λαύριο καμαρώνουν για την ομάδα τους που... κοιτάζει αφ’ υψηλού τις υπόλοιπες ομάδες της Α1 μπάσκετ ανδρών
Η ξέφρενη πορεία του Λαυρίου έχει ξετρελάνει την πόλη που ζει στους ρυθμούς της ομάδας
Δύο αγωνιστικές πριν από το φινάλε του πρωταθλήματος μπάσκετ (κανονική περίοδος) και στο τέλος της εβδομάδας έχουμε ντέρμπι κορυφής όπου ο δεύτερος (με λιγότερα παιχνίδια βέβαια) Παναθηναϊκός υποδέχεται το πρωτοπόρο Λαύριο.
Η συγκεκριμένη είδηση τα παλαιότερα χρόνια θα έπαιζε μόνο λίγες μέρες πριν, την… πρωταπριλιά δηλαδή. Μα πρωτοπόρο το Λαύριο την 20η αγωνιστική, έχοντας νικήσει τρεις φορές την ΑΕΚ και από μία (τουλάχιστον) τον Παναθηναϊκό, τον ΠΑΟΚ, τον Προμηθέα, τον Αρη, το Περιστέρι και να έχει ρεκόρ 15-4 και μάλιστα χωρίς να είναι πρωταπριλιά; Η πόλη του Λαυρίου θυμίζει μεθυσμένη πολιτεία και όλοι ζουν στον τρελό ρυθμό της ομάδας. Δυστυχώς η πανδημία έχει στερήσει την ευκαιρία στον κόσμο να γεμίζει το γήπεδο και έτσι αναγκαστικά περιμένουν να δουν τους θριαμβευτές έξω από το παρκέ.
«Είναι πολύ όμορφο το συναίσθημα γιατί βγαίνεις να πάρεις έναν καφέ και μπορεί να κάνεις και μια ώρα γιατί θα κάτσεις να μιλήσεις με τους ανθρώπους. Ολοι θέλουν να ακούσουν ένα κομμάτι της ιστορίας αλλά και θέλουν όλοι να σε κεράσουν! Μα δεν γίνεται γιατί έτσι θα πίναμε 15 καφέδες τη μέρα. Ομως μας απογειώνει αυτή η αγάπη του κόσμου», λέει στα «ΝΕΑ» ο αρχιτέκτονας του Λαυρίου, ο τεχνικός Χρήστος Σερέλης που αποτελεί μεγάλη μορφή της πόλης, εργαζόμενος άλλωστε και στον οργανισμό λιμένα της πόλης.
Ο γιατρός της ομάδας, Ζακ Μελάγιες βρίσκεται στο Λαύριο από το 2000 ως παίκτης, συμπαίκτης τότε με τον κόουτς.
«Εχουμε βιώσει τα πάντα εδώ και 20+ χρόνια σε αυτήν την πόλη, την οποία λατρεύουμε. Ε λοιπόν σας διαβεβαιώνω ποτέ δεν έχει συμβεί αυτά που ζούμε εφέτος» λέει στα «ΝΕΑ» και προσθέτει:
«Πρώτα απ’ όλα να θυμίσω ότι από την εποχή που παίζαμε στην ΕΣΚΑ ή στη Γ’ Εθνική είχαμε σε κάθε προπόνηση τουλάχιστον 100 άτομα!
Πλέον δεν μπορούν να έρθουν ούτε να μαζευτούν στην πλατεία να δουν τα παιχνίδια. Μας περιμένουν όμως έξω από το γήπεδο μετά από κάθε παιχνίδι. Δεν μας αφήνουν να πληρώσουμε ένα φαγητό, ένα καφέ, οι παίκτες και οι ξένοι είναι ξετρελαμένοι, τους σταματάνε στον δρόμο καθημερινά.
Εγώ προσωπικά ακόμα και στην Αθήνα που δουλεύω σε κεντρική κλινική και πάω με μάσκα να πάρω κάτι από ένα γνωστό καφέ, αμέσως με ρωτάνε για το Λαύριο και ρωτάνε πώς μπορούν να γίνουν χορηγοί! Μετά από κάθε παιχνίδι τα τηλέφωνά μας μπλοκάρουν και δεχόμαστε 50-60 μηνύματα από φίλους και γνωστούς που πλέον βλέπουν φανατικά Λαύριο».














