Μάστιγα {LF}η κλοπή σκυλιών {LF}στη Βρετανία

Μπορεί οι Βρετανοί να φημίζονται για την αγάπη τους προς τα ζώα συντροφιάς, και δη για τα σκυλιά, η αγγλική νομοθεσία ωστόσο (όπως άλλωστε και η ελληνική) θεωρεί τα ζώα ενσώματα αντικείμενα, που σημαίνει «πράγματα». Πρακτικά αυτό σημαίνει πως η αξία ενός σκύλου που κλέβεται μέσα από το σπίτι του είναι για τον νόμο αντίστοιχη με εκείνη ενός κλεμμένου φούρνου μικροκυμάτων, μίας τηλεόρασης ή ενός κινητού τηλεφώνου, και η τιμωρία για τους δράστες ανάλογη. Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες όμως απαιτούν τώρα, με δύο διαφορετικά πολυπόγραφα αιτήματα, να γίνει η κλοπή σκύλου μια σοβαρή αξιόποινη πράξη που θα τιμωρείται με οκτώ χρόνια φυλάκιση και πρόστιμα ύψους 7.500 στερλινών. Το έναυσμα έδωσε το πρωτοφανές κύμα «dognapping», απαγωγής σκύλων, που πλήττει τους τελευταίους μήνες τη Βρετανία – ένα φαινόμενο που οι ερευνητές συνδέουν άμεσα με την πανδημία του κορωνοϊού.

Τη Μοέτ και τον Γκοστ, δύο American Bullies, τα άρπαξαν μέσα από το σπίτι τους στο Μπρίστολ. Την Τίλι, ένα Lakeland Terrier, από ένα αγρόκτημα στο Κένταλ. Τον Πέρντι και την Πίπιν, δύο Dachshunds, από τον κήπο του σπιτιού τους στο Νορθ Γιόρσκαϊρ. Δύο απονήρευτα λαμπραντόρ τα πήραν ενώ τα αφεντικά τους τα είχαν αφήσει για λίγο έξω από ένα πολυκατάστημα στο Τσεσάιρ. Ενας πρώην ερασιτέχνης μποξέρ, ο Τζέιμς Κόζεν, αναγκάστηκε να παλέψει με έναν ληστή οπλισμένο με μαχαίρι που προσπάθησε να αρπάξει τη Ρόζι, το ηλικίας πέντε μηνών κόλεϊ του. Οι φιλοζωικές οργανώσεις και τα καταφύγια στη Βρετανία λένε πως δεν έχουν ξαναδεί τέτοιο πράγμα. «Είναι η χειρότερη κατάσταση που έχω δει, και είμαι στο πεδίο εδώ και 35 χρόνια» διαβεβαιώνει τη «Washington Post» ο Γουέιν Μέι, ο σύνδεσμος της αστυνομίας με την Dog Lost, τη μεγαλύτερη βρετανική υπηρεσία απώλειας / εύρεσης σκύλων. Ο ίδιος λέει πως οι καταγγελίες για κλοπές στην οργάνωσή του αυξήθηκαν την τελευταία χρονιά κατά 250%, ξεπέρασαν τις 400. Το θέμα έχει ήδη φτάσει στο επίπεδο της κυβέρνησης. «Απόλυτα σοκαριστική» χαρακτήρισε την εκτόξευση των κρουσμάτων dognapping η βρετανίδα υπουργός Εσωτερικών, Πρίτι Πάτελ. «Είναι θλιβερό να προσπαθούν εγκληματίες να βγάλουν χρήματα με αυτόν τον ελεεινό τρόπο» δήλωσε ο υφυπουργός Αστυνόμευσης Κιτ Μάλτχαουζ, υποσχόμενος τη λήψη μέτρων.

«Μαφία των σκύλων». Οι ερευνητές ρίχνουν τις ευθύνες στην πανδημία και μιλούν για την ανάδυση μιας νέας «μαφίας των σκύλων». Κάποιοι από τους ίδιους εγκληματίες που ασχολούνται συνήθως με την πορνεία, τα ναρκωτικά και το εμπόριο όπλων, λένε, έχουν στραφεί τώρα στα Labraddoodles και άλλες δημοφιλείς ράτσες σκυλιών. Γιατί τα lockdowns ανέβασαν τη ζήτηση για τετράποδη συντροφιά στα ύψη. «Το κόστος ενός κουταβιού αυξήθηκε σημαντικά στη διάρκεια της τελευταίας χρονιάς, καθιστώντας την αγορά αυτή ιδιαίτερα επικερδή για το οργανωμένο έγκλημα» επισημαίνει η Αμάντα Μπλέικμαν, εκπρόσωπος της βρετανικής αστυνομίας. Ενας σκύλος ράτσας που θα στοίχιζε συνήθως 400-500 ευρώ, τώρα κοστίζει 2.000 ευρώ, ή και περισσότερο – αν καταφέρει κάποιος να τον βρει. Γιατί ακόμα και τα καταφύγια έχουν στερέψει από ημίαιμα ζώα. «Κατηγορώ και την κοινωνία» λέει ο Τζέικομπ Λόιντ, ερευνητής στις Υπηρεσίες Προστασίας των Ζώων. «Ο κόσμος δεν θέλει να περιμένει. Θέλουν σκύλο, και τον θέλουν τώρα». Το οργανωμένο έγκλημα, λοιπόν, έχει σπεύσει να καλύψει το κενό.

Οι ερευνητές περιγράφουν μια εξεζητημένη αλυσίδα εγκληματικότητας, από την καιροσκοπική κλοπή σε puppy mills (παράνομα εκτροφεία ή άλλως «εργοστάσια κουταβιών», με άθλιες συνθήκες διαβίωσης για τα ζώα) και από εκεί σε σκιώδεις πωλήσεις. Σε ένα πρώτο στάδιο, λένε, οι ληστές βάζουν στο στόχαστρο κατοικίδια που θεωρούν ότι μπορούν εύκολα να αρπάξουν – από αυτοκίνητα, αυλές, έξω από καταστήματα, μέσα από σπίτια… -, και πρωτίστως μη στειρωμένα θηλυκά. Τα αρσενικά τείνουν να τα πουλάνε γρήγορα (τα μικροτσίπ αφαιρούνται με επέμβαση ή εξουδετερώνονται με ισχυρούς μαγνήτες), ενώ τα θηλυκά τα στέλνουν σε παράνομα εκτροφεία – που δεν λειτουργούν προφανώς σύμφωνα με τους κανόνες του Kennel Club. Μία τέτοια επιχείρηση ανακαλύφθηκε από αστυνομικούς που κατέφτασαν επιτόπου με εντάλματα έρευνας για όπλα – όχι για σκυλιά. Οπως άλλωστε επισημαίνει στη «Washington Post» ο Τζέιμς Πάρι, ένας δικηγόρος που ασχολείται πολύ με περιπτώσεις dognapping, μία γέννα έξι κουταβιών μπορεί να αποφέρει εύκολα 10.000 στερλίνες.

Αλλαγή νομοθεσίας. Αντίθετα λοιπόν με ό,τι ισχύει για ένα κλεμμένο κινητό ή μια κλεμμένη τηλεόραση, ένας «σωστός» σκύλος (ράτσας) μπορεί να αποφέρει στον κλέφτη χιλιάδες ευρώ στη μαύρη ή τις γκρίζες αγορές. Τα κουτάβια που γεννιούνται πωλούνται συχνά μέσα από αγγελίες, με τη συναλλαγή να ολοκληρώνεται σε χώρους στάθμευσης ή νοικιασμένα σπίτια, και τους αγοραστές υπερβολικά ενθουσιασμένους ώστε να ζητήσουν να δουν, όπως απαιτεί ο νόμος, τη μητέρα ή τα απαραίτητα συνοδευτικά έγγραφα. Για αυτό ζητούν αλλαγή της νομοθεσίας και αυστηροποίηση των ποινών εκατοντάδες χιλιάδες Βρετανοί. Γιατί, όπως γνωρίζουν καλά όσοι μοιράζονται τη ζωή τους με κατοικίδια, η κλοπή τους δεν μπορεί να συγκριθεί με την απώλεια ενός αντικειμένου.