Ο Ζαγοράκης και το αύριο

Για την εκλογή του Ζαγοράκη υπάρχουν δύο αναγνώσεις: η πρώτη λέει πως αναλαμβάνει τον προεδρικό θώκο της ΕΠΟ έχοντας την πλήρη αποδοχή όλων και αυτό είναι η ξεκάθαρη αλήθεια. Πήρε, άλλωστε, 66 από τις συνολικά 68 ψήφους. Η δεύτερη αναφέρει πως δεν έχει στην εκτελεστική επιτροπή τους άλλοτε συμπαίκτες του στην Εθνική, δηλαδή του λείπουν αυτοί με τους οποίους θα μπορούσε να συνεργαστεί στον καλύτερο δυνατό βαθμό. Είναι, δηλαδή, κατά κάποιο τρόπο «αιχμάλωτος» των εξελίξεων ή και των όσων θέλουν άτομα που έφεραν την κατάσταση στο απροχώρητο και συνέβαλαν ώστε να δίνουμε ραντεβού στο εξής στην Κόνφερενς Λιγκ…

Ποια είναι, ωστόσο, η πραγματικότητα; Και πού θα βαδίσει ο Ζαγοράκης; Εκτίμηση κάποιων που γνωρίζουν τα ζητήματα είναι πως «καλό είναι να περιμένουμε». Γιατί ο άλλοτε αρχηγός της εθνικής ομάδας έχει κάτι που έλειπε από μια μεγάλη μερίδα προκατόχων του: τη δυνατή προσωπικότητα. Οσοι τον βλέπουν, δηλαδή, ως έναν νέο Τριβέλλα, Αλημίση, Αλεξανδρίδη ή Γραμμένο, δεν αποκλείεται να εκπλαγούν.

Ο Ζαγοράκης γνωρίζει. Τόσο τα υπέρ όσο και τα κατά της ενασχόλησής του με τη διοικητική πυραμίδα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Μάλλον δεν πηγαίνει για να χάσει. Ούτε νιώθει πως είναι ένα… πρόβατο υποψήφιο για σφαγή. Αποψη ορισμένων που έχουν συναναστραφεί έστω και λίγο μαζί του είναι πως αν τα δει σκούρα, τότε δεν θα διστάσει να φύγει, να αποχωρήσει μεγαλοπρεπώς. Κατά νου αντιλαμβάνεται προς τα πού πρέπει να κινηθεί, τι να φτιάξει, τι να βελτιώσει σε σύγκριση με τα δεδομένα της ΕΠΟ, τα δεδομένα που υπάρχουν τούτη τη στιγμή που ανέλαβε. Με την έκρηξη στους διορισμούς υπαλλήλων, την ελεύθερη πτώση της εθνικής ομάδας στο ranking, την αδυναμία να κρατηθούν θέσεις στις τοπ διοργανώσεις. Πιστεύει ότι θα κολυμπήσει, αλλιώς θα κοιτάξει να αποφύγει τον πνιγμό.

Κατά τα λοιπά, μένει να φανεί πώς θα τον δουν και οι διάφοροι πρόεδροι Ενώσεων. Μάλλον δεν τον έχουν μετρήσει όπως τους προηγούμενους. Υπό την έννοια ότι προφανώς και δεν θα έχουν τον Ζαγοράκη ως έναν «του χεριού τους». Αν πάλι η γενική εκτίμηση είναι πως ο πρόεδρος της ΕΠΟ είναι μια περιττή πολυτέλεια, κάτι αναπόφευκτο και ένας άνθρωπος – μαριονέτα και θα κάνουν κουμάντο οι παράγοντες της πλάκας, τότε… καλό ταξίδι. Καμιά σωτηρία για το εγχώριο ποδόσφαιρο. Μένει να φανεί πόσο έτοιμος είναι για συγκρούσεις ο Ζαγοράκης και τι σχέδια έχει στο συρτάρι του…