Τέσσερα μουσικά ντοκιμαντέρ με ιστορία

Μουσικά ντοκιμαντέρ τα οποία συναγωνίζονται μια καλή ταινία βρίσκονται στη διαθέση των σινεφίλ, σε διάφορους ψηφιακούς τόπους. Διάσημες πλατφόρμες προβάλλουν ταινίες που βασίζονται στη μουσική και στις ζωές των σουπερστάρ. Αυτό το υλικό καθιστά ασυναγώνιστο ένα φιλμ αφού δίνει τη δυνατότητα στους θεατές ν’ απολαύσουν στιγμές από τη ζωή των ειδώλων τους με χαλί την αγαπημένη τους μουσική. Οι ιστορίες που κρύβονται πίσω από τα τραγούδια, σκηνές από τουρ, λεπτομέρειες από την καθημερινότητα των ειδώλων, αλλά και δισκογραφικές ίντριγκες συνθέτουν τα σενάριά του. Το Netflix έχει μέχρι στιγμής την πρωτοκαθεδρία στην ψηφιακή θέαση, ενώ στον κόσμο του Διαδικτύου υπάρχουν ακόμη πολλές επιλογές, από το Hulu και το Amazon Prime έως το ΗΒΟ Max, το Showtime και την Paramount+.

«The Beatles: Eight Days a Week – The Touring Years». Αυτό το ντοκιμαντέρ του 2016 που σκηνοθέτησε ο Ρον Χάουαρντ και προβάλλει το Hulu περιγράφει πως οι Πoλ ΜακΚάρντεϊ, Τζορτζ Χάρισον, Τζoν Λένον και Ρίνγκο Σταρ έγιναν τα μουσικά φαινόμενα που εισέβαλαν στην Ευρώπη στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και κατέκτησαν την Αμερική. Το φιλμ περιγράφει τις περιοδείες της δημοφιλούς μπάντας από το 1962 έως το 1966. Αποτυπώνονται σκηνές από τη θρυλική παράσταση στο Cavern Club στο Λίβερπουλ αλλά και την τελευταία τους συναυλία στο Σαν Φρανσίσκο το 1966.

«Bob Dylan: Don’ t Look Back». Το 1965 ο 23χρονος Ντίλαν άρχισε να περιοδεύει στην Ευρώπη κάνοντας παραστάσεις στο Liverpool Odeon Theatre, στο Sheffield City Hall, στο Royal Albert Hall και σε άλλους γνωστούς χώρους της εποχής. Στην ουσία το φιλμ αυτό που προβάλλεται από το ΗΟΒ ΜΑΧ ακολουθεί μέσα από τα πλάνα του την τουρ του Ντίλαν αλλά και των συνεργατών του: του μάνατζέρ του Albert Grossman και του τραγουδοποιού Bob Neuwirth. Η μουσική αυτή ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1967 και έγινε ένα ισχυρό πολιτιστικό τεκμήριο για τον βραβευμένο με Νομπέλ Ντίλαν.

«David Bowie: The Last Five Years». Ο τίτλος του ντοκιμαντέρ του 2017 που μπορεί να δει κανείς στο HBO Max προδίδει και την ιστορία που αφηγείται. Ο σκηνοθέτης Francis Whately αποτυπώνει δηλαδή εικόνες και στιγμές από τα τελευταία πέντε χρόνια της ζωής του Μπόουι. Το 2013 o σουπερστάρ εξέπληξε τους θαυμαστές του παραδίδοντας ύστερα από 10 χρόνια σιωπής το άλμπουμ του «The Next Day». Η κινηματογράφηση του φιλμ αφορά τον δίσκο αυτό, καθώς και το «Blackstar» του 2016 αλλά και το μιούζικαλ του Ντέιβιντ Μπόουι «Lazarus».

«Whitney: Can Ι Be Me». Το σενάριο και η σκηνοθεσία του ντοκιμαντέρ που υπογράφει ο Νικ Μπρούμφιλντ περιγράφουν λεπτομερώς τη ζωή και τον θάνατο μιας από τις πιο φωτεινές φιγούρες της μουσικής. Στην ταινία που υπάρχει στο Hulu, το Amazon Prime και το Showtime, o Μπρούμφιλντ ρίχνει φως σε αθέατες πλευρές της θυελλώδους καριέρας και ζωής της Χιούστον. Αποκαλύπτει με εικόνες από συναυλίες και εμφανίσεις της όσο και συνεντεύξεις της ότι πίσω από το προσωπείο της ντίβας υπάρχει μια γυναίκα τραυματισμένη από καταχρήσεις, με χαμηλή αυτοεκτίμηση. Εχει κομμάτια από το ξεκίνημα της καριέρας τής ανυπέρβλητης αυτής φωνής που γεννήθηκε στο Νιου Τζέρσεϊ, τον αγώνα της να βρει την ταυτότητά της και φυσικά την τελευταία μεγάλη της περιοδεία με τίτλο «Can I Be Me».