Περισσότερο ως πολιτικός, παρά ως πρωταθλήτρια

Η Σοφία Σακοράφα είναι η νέα πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ και όλα δείχνουν πως θα είναι ένας ακόμα πονοκέφαλος για τον υφυπουργό Λευτέρη Αυγενάκη. Η μεγάλη μας πρωταθλήτρια κέρδισε μια άλλη σπουδαία αθλήτρια, την Τασούλα Κελεσίδου. Για κάποιους που παρακολουθούν τον χώρο ήταν έκπληξη: για μένα όχι.

Αγνοεί

Επειτα από έναν χρόνο lockdown, με τα γήπεδα για μεγάλο διάστημα κλειστά και με τον κόσμο του αθλητισμού γενικά να γκρινιάζει είναι απολύτως λογικό ότι σε πολλά σπορ έχασαν υποψήφιοι που έμοιαζαν να έχουν καλή σχέση με το υφυπουργείο. Η μη ψήφισή τους είναι ο τρόπος που τα σωματεία διάλεξαν για να δείξουν τη δυσφορία τους. Η Σακοράφα πιστεύω πως ψηφίστηκε περισσότερο ως μαχητική πολιτικός, παρά ως σπουδαία πρωταθλήτρια. Αλλωστε τα τελευταία χρόνια ήταν η πολιτική ο στίβος στον οποίο διακρίθηκε. Νομίζω ότι αυτή ειδικά η εκλογή πρέπει να είναι για την κυβέρνηση μια ευκαιρία να δει τι γίνεται στον πραγματικό κόσμο. Που πνιγμένη από τη δυσκολία της αντιμετώπισης της πανδημίας, ζαλισμένη από το μπλα μπλα των λοιμωξιολόγων και νανουρισμένη από τις δημοσκοπήσεις, μάλλον αγνοεί…

Θεσμός

Οι εκλογικές περιπέτειες έβγαλαν στο φως αυτόν τον συνήθως ομιχλώδη τόπο των ομοσπονδιών. Είδαμε πολλά και διάφορα. Θα κρατούσα ως εικόνα (που λέει χίλιες λέξεις), μια που είδα στον ιστότοπο της ομοσπονδίας της Ιστιοπλοΐας. Στην πρώτη του σελίδα διακρίνονται να πανηγυρίζουν η νέα πρόεδρος κι ένας κύριος με μια κυρία, τους οποίους αγνοώ. Είναι σαφώς ενδιαφέρον, αλλά και ενδεικτικό των αντιλήψεων, ότι η κεντρική σελίδα του site μιας ομοσπονδίας αφιερώνεται σε νικητές εκλογών, σαν να είναι π.χ. η σελίδα μιας παράταξης. Βλέποντας την εικόνα καταλαβαίνεις ότι ο σεβασμός του θεσμού, δηλαδή της ομοσπονδίας, απλά δεν υπάρχει ή αγνοείται η αληθινή του διάσταση. Από το πασοκικό «Θεσμός είναι ο λαός» που φώναζε κάποτε ο Ανδρέας, φτάσαμε στο «Θεσμός είναι ο πρόεδρος». Και κάτι φίλοι του…

Ενδιαφέρον

Οι εκλογές αυτές θα περάσουν στην ιστορία ως εκλογές συσπείρωσης του παραγοντικού κόσμου απέναντι στην ιστορική, αλλά χωρίς αποτέλεσμα, απόφαση των αθλητών, που θέλησαν να διεκδικήσουν θέσεις. Είναι ενδιαφέρον ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων συνασπίστηκαν παράγοντες, που είχαν υποτίθεται διαφορές, δηλώνοντας μάλιστα ακριβώς τις ίδιες φαιδρότητες. Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα στο ποδόσφαιρο είναι το πώς αντιμετώπισαν την απόφαση των ποδοσφαιριστών της ομάδας του 2004 να κατεβούν στις εκλογές της ΕΠΟ ο πρώην πρόεδρος της ομοσπονδίας Βαγγέλης Γραμμένος και ο πρόεδρος της ΕΠΣ Ηρακλείου Νίκος Τζώρτζογλου, ένας πρόεδρος Ενωσης που στον Γραμμένο έκανε κριτική, καθώς έχει το θάρρος της γνώμης του.

Γραμμένος

Ο Γραμμένος για την απόφαση του Αγγελου Χαριστέα και των υπολοίπων είπε τα εξής. «Οταν κάποιος επιθυμεί να εκλεγεί και να συμβάλει, φροντίζει να κάνει μια προεργασία. Να επικοινωνήσει με τον κόσμο, να πει ποιος είναι, να πει το όραμά του. Δεν είδα κάτι τέτοιο από τους πρώην παίκτες της ομάδας του 2004. Φυσικό επακόλουθο αυτής της επιλογής ήταν η μη εκλογή των παιδιών». Ας το κρατήσουμε.

Παραμύθι

Ο Τζώρτζογλου, όταν ρωτήθηκε για το ίδιο θέμα, είπε επίσης κατά λέξη ότι: «Τα σύρανε αυτά τα παιδιά, τα αδίκησε όποιος το έκανε. Βγήκαν τα παιδιά αυτά πριν έναν μήνα για να μας πουν το πρόγραμμά τους; Οχι φυσικά». Η ταύτιση είναι απόλυτη: πρόκειται για ένα επιχείρημα που μοιάζει ότι κάποιος τους το έφτιαξε για να το λένε. Εχω τη βεβαιότητα ότι θα το επαναλαμβάνουν σαν Χορός αρχαίας τραγωδίας κι όλοι οι υπόλοιποι: κι αυτοί που εκλέχθηκαν κι αυτοί που τους ψήφισαν. Μόνο που πρόκειται για παραμύθι χωρίς δράκο.

Οραμα

Ποιος άραγε πρέπει να κάνει σαφές το πρόγραμμά του σε μια εκλογική διαδικασία που αφορά μια ομοσπονδία; Ο αθλητής που έχει φάει τη ζωή του προσφέροντας στο άθλημα και που όλοι τον γνωρίζουν ή ο τυχάρπαστος που κανείς δεν ξέρει ποιος είναι, τι έχει κάνει για το ποδόσφαιρο και πώς βρέθηκε σε αυτό; Κατά τον Τζώρτζογλου και τον Γραμμένο όραμα πρέπει να έχει ο αθλητής! Ο τυχάρπαστος, τον οποίο ο κόσμος αποκαλεί «βλαχοπρόεδρο», μπορεί να έχει μια καφετέρια και είναι εντάξει. Δεν χρειάζεται ούτε πρόγραμμα να έχει, ούτε όραμα, ούτε τίποτα! Αν μάλιστα έχει ανακοινώσει την υποψηφιότητά του νωρίς είναι μια χαρά όλα.

Απαλλαγή

Γιατί οι παράγοντες λένε αυτές τις κουταμάρες; Τις λένε διότι όλοι τους πιστεύουν ότι είναι σημαντικότεροι από τους αθλητές – μερικοί μάλιστα τους σιχαίνονται και βαθιά και τους θεωρούν πρόβλημα. Οταν ο Γραμμένος ρωτήθηκε ποιο είναι το πιο σημαντικό επίτευγμα της θητείας του δεν μίλησε ούτε για ποδοσφαιριστές, ούτε για υποδομές, ούτε για κάτι που να έχει να κάνει με την ανάπτυξη του αθλήματος. Είπε ότι το πιο σημαντικό πράγμα που έγινε επί των ημερών του είναι το VAR! Λες και το ανακάλυψε ο ίδιος ο Γραμμένος και πούλησε την πατέντα στη FIFA για να το βάλει σε όλα τα γήπεδα του κόσμου. Για να μην το ξεχάσω: ακόμα και η υιοθέτηση του VAR υπήρξε επί των ημερών του τόσο επιτυχημένη, ώστε γίνεται εισαγγελική έρευνα για τους όρους απόκτησής του, διότι καθώς φαίνεται το χρυσοπληρώσαμε! Μπορεί να είναι τυχαίο, αλλά οι δυο που έβαλαν την υπογραφή τους στη σύμβαση, ο πρώην πρόεδρος Γραμμένος και ο πρώην αρχιδιαιτητής Μέλο Περέιρα το ‘βαλαν στα πόδια. Ελπίζω όχι παζαρεύοντας την απαλλαγή τους…

Μπροστάρηδες

Για τους παράγοντες δεν υπάρχουν αθλητές. Είναι όλοι κάτι σαν αναγκαίο κακό. Ολα στο ποδόσφαιρο είναι οι ίδιοι! Για τους ποδοσφαιρόφιλους π.χ. το Euro στην Πορτογαλία το κατέκτησαν ο Ρεχάγκελ, ο Ζαγοράκης, ο Χαριστέας, ο Δέλλας, ο Καραγκούνης κ.λπ. Για τον Τζώρτζογλου όχι. Για αυτόν «κάποιοι καφετζήδες σε διοικητικό επίπεδο με μπροστάρηδες τον Γκαγκάτση και τον Χατζηαποστόλου πήραν το Euro το 2004». Αυτό είπε. Και το πιστεύει.

Χαρά

Το τελευταίο που όλους αυτούς τους νοιάζει είναι το σπορ. Προχθές η αγγλική ποδοσφαιρική ομοσπονδία ανακοίνωσε ότι θα ξοδέψει περίπου 210 εκατομμύρια ευρώ την επόμενη τετραετία για να θεραπεύσει τη ζημιά που έπαθε το σπορ από την πανδημία. Θα χρηματοδοτήσει προγράμματα που έχουν να κάνουν με παιδιά, ακαδημίες και φυτώρια, αλλά και με γήπεδα και προπονητήρια, που έχοντας μείνει καιρό κλειστά έχουν προβλήματα. Η FA δεν αναφέρεται στα πολυτελή γήπεδα των ομάδων της Πρέμιερ Λιγκ, αλλά σε όσα αθλούνται παιδιά αλλά και ερασιτέχνες, άνδρες και γυναίκες που αγαπούν το ποδόσφαιρο. Η FA έκανε γνωστό ότι στην Αγγλία παίζουν ποδόσφαιρο 14 εκατομμύρια άνθρωποι που πρέπει να επιστρέψουν στη δράση για να βρουν τη χαρά τους. Κάθε σύγκριση με τα δικά μας απαγορεύεται…