Το φιλιατρό του πηγαδιού
Το «Φιλιατρό του πηγαδιού» είναι ένα από τα αριστουργήματα του κλασικού ιαπωνικού θεάτρου Νο. Ο συγγραφέας του Ζεάμι (1363-1443 μ.Χ.) καθιέρωσε το θεατρικό είδος Νο χαρίζοντάς του την οριστική μορφή του. Υπήρξε ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης καθώς και λαμπρός θεωρητικός του θεάτρου. Από τα περίπου 200 έργα του ρεπερτορίου του Νο αποδίδονται στον Ζεάμι περίπου τα μισά
ΑΠΟ «Το φιλιατρό του πηγαδιού», {CR}Απόδοση Ερρίκος Σοφράς, {CR}Το Ροδακιό 1992
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Φεύγει ο καιρός περνά η νύχτα
Το φεγγάρι κρέμεται πάνω από το ναό
Το φεγγάρι κρέμεται πάνω από το ναό
Γύρισα ανάστροφα μεμιάς το πανωφόρι μου
Τις μέρες τις αλλοτινές να φέρω πίσω
Τη νοσταλγία να φέρω του ονείρου
Πλάγιασα σ’ ένα στρωσίδι από μούσκλια
Τι κι αν τα λεν εφήμερα τ’ άνθη της κερασιάς
Δεν ξεγελούν ποτέ αυτόν που τα γυρεύει
Για λίγες μόνο μέρες μες στο χρόνο
Μα πες μου ανεύρετος αυτός που περιμένω
Ήταν τα λόγια που τραγούδαγα
Και με είπανε Αυτή που Περιμένει
Πέρασαν τόσα χρόνια
Απ’ τον καιρό που έπαιζα μαζί του γύρω απ’ το φιλιατρό
Τώρα χωρίς τον άντρα που έζησε αλλοτινά
Και δίχως να αρμόζει
Ντύνομαι τα φορέματά του
Και χορεύω όπως τό ΄χε συνήθειο αυτός
Πόσο αγαπημένο το πρόσωπο που βλέπω
Πόσο αγαπημένο, είναι το δικό της
Δες χάνεται της γυναίκας η σκιά
Απαράλλαχτη με την ψυχή του πεθαμένου συντρόφου
Σβησμένο χρώμα τεφρό λουλούδι λιβάνι που σκορπάει
Μες στο σκοτάδι ακόμα ο ουρανός
Κι ακούς καμπάνες σιγανά στο βαθύ ξημέρωμα
Η αύρα ξυπνάει τα πεύκα του κήπου
Θροϊζει τα φύλλα της μπανανιάς
Σπασμένα σαν τα όνειρα
Σαν τα κομματιασμένα φύλλα της μπανανιάς
Το όνειρο συντρίβεται κι η μέρα χαράζει
Το όνειρο συντρίβεται κι η μέρα χαράζει
Google news
