Διπλωματία {CR}

«Ο διάλογος δεν είναι ενδοτισμός. Οταν μιλάς, προβάλλεις τις θέσεις σου, θέτεις τις κόκκινες γραμμές σου, αλλά δεν ενδίδεις». Με τις φράσεις αυτές, από τη συνέντευξή του που δημοσιεύεται σήμερα στα «ΝΕΑ», ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας ξεκαθαρίζει το πλαίσιο των συνομιλιών με την Τουρκία. Και απαντάει με κατηγορηματικό τρόπο σε εκείνους που έχουν επιφυλάξεις για τη σκοπιμότητα του διαλόγου με τη γειτονική χώρα όσο στο τιμόνι της βρίσκεται ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Η διεθνής εμπειρία είναι διδακτική: ο Ψυχρός Πόλεμος δεν εμπόδιζε τους ηγέτες των αντιπάλων δυνάμεων να συνομιλούν. Ακόμη κι αυτό το απροσδόκητο «Ναι, είναι δολοφόνος» που ξεστόμισε αυτή την εβδομάδα ο Τζο Μπάιντεν για τον Βλαντίμιρ Πούτιν δεν οδηγεί σε ρήξη, αλλά σε μια προσπάθεια αποκατάστασης της επικοινωνίας. Αυτή είναι η δύναμη της διπλωματίας. Χωρίς αυτήν, ο κόσμος θα ήταν ζούγκλα.

Υπάρχει βέβαια ένας κίνδυνος: ο διάλογος να είναι προσχηματικός, να υπηρετεί άλλες σκοπιμότητες, να καλύπτει άλλους στόχους. Να γίνεται απλώς για να περνάει η ώρα, χωρίς κάποια προοπτική. Το κλίμα που έχει δημιουργηθεί τελευταία στις ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν δείχνει πάντως κάτι τέτοιο. Ο Νίκος Δένδιας ετοιμάζεται να μεταβεί στην Αγκυρα τον ερχόμενο μήνα. Και αν δεν υπάρξουν νέες τουρκικές προκλήσεις, θα ακολουθήσει η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν.

Θα στεφθούν αυτές οι συναντήσεις από επιτυχία; Εξαρτάται από το νόημα που δίνει κανείς στη λέξη. Και από το πού τοποθετεί τον πήχη. Ο βασικός στόχος του διαλόγου είναι να μειωθεί η ένταση, να συζητηθούν τα σημεία που προκαλούν τριβές και να οικοδομηθεί η εμπιστοσύνη. Αν εκπληρωθούν αυτές οι προϋποθέσεις, η λύση των ελληνοτουρκικών διαφορών, που προϋποθέτει συμβιβασμούς και από τις δύο πλευρές, θα παραπεμφθεί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Διαφάνεια, σταθερότητα και πίστη στο διεθνές δίκαιο: με αυτά τα όπλα, η Ελλάδα δεν έχει τίποτα να φοβηθεί.