Τα ξεχασμένα ονόματα

Το βράδυ της 13ης Μαρτίου 2020, η 26χρονη Αφροαμερικανή Μπριόνα Τέιλορ δολοφονήθηκε από αστυνομικούς μέσα στο ίδιο της το σπίτι στο Λουίσβιλ του Κεντάκι. Εναν χρόνο μετά τον άδικο θάνατό της, δεν έχει αποδοθεί ακόμα δικαιοσύνη. Η πόλη του Λούισβιλ πλήρωσε 12 εκατομμύρια δολάρια στην οικογένειά της μετά από συμβιβασμό. Η χρηματική αποζημίωση δεν είναι υποκατάστατο της ποινικής δίωξης κατά των δραστών αστυνομικών. Χωρίς αυτό δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική δικαιοσύνη. Στην επέτειο της δολοφονίας της, εκατοντάδες άνθρωποι διαδήλωσαν στο Λούισβιλ απαιτώντας ακριβώς αυτό. Εναν χρόνο μετά, το όνομά της είναι από τα λίγα που δεν έχουν ξεχαστεί, όπως γίνεται με τόσες άλλες γυναίκες θύματα αστυνομικής βίας.

Σήμερα η Μπριόνα Τείλορ είναι ισχυρό σύνθημα κατά της αστυνομικής βίας. Το όνομά της όμως πιθανόν να είχε ξεχαστεί αν η δολοφονία δεν είχε γίνει σε πολύ συγκεκριμένη χρονική στιγμή, δηλαδή κοντά στη δολοφονία του Αμάντ Αρμπερι και του Τζόρτζ Φλόιντ. Μάλιστα ο θάνατός της δεν έγινε θέμα στα αμερικανικά μέσα παρά μόνο μετά από την τεράστια οργή και τις διαδηλώσεις που προκάλεσε ο θάνατος των δύο ανδρών. Η αρχική μιντιατική σιωπή είναι ενδεικτική του πώς η κοινωνία αποσιωπά, ξεχνά και υποβαθμίζει τα περιστατικά βίας ενάντια σε όλες τις γυναίκες, κυρίως σε εκείνες που ανήκουν σε φυλετικές μειονότητες και ακόμα περισσότερο στις αφροαμερικανές γυναίκες. Αν και οι αφροαμερικανοί άντρες δολοφονούνται από αστυνομικούς στις ΗΠΑ σε μεγαλύτερα ποσοστά, οι αφροαμερικανές γυναίκες αντιπροσωπεύονται δυσανάλογα περισσότερο στις γυναίκες θύματα. Σύμφωνα με έρευνα της «Washington Post», από το 2015, 48 Αφροαμερικανές έχουν δολοφονηθεί από την αστυνομία, συχνά ως παράπλευρες απώλειες. Και ενώ εκείνες αντιπροσωπεύουν 13% του γυναικείου πληθυσμού, αποτελούν το 20% των γυναικών θυμάτων αστυνομικής βίας. Κι όμως, οι δολοφονίες αυτές, με την εξαίρεση της Μπριόνα Τέιλορ, κερδίζουν ελάχιστα τη δημόσια προσοχή. Δεν γίνονται βάιραλ ούτε χάσταγκ. Ο συνδυασμός ρατσισμού και σεξισμού που «σβήνει» τα ονόματα αυτών των γυναικών από τον δημόσιο διάλογο για την αστυνομική βία αποτρέπει επίσης και την πλήρη κατανόηση αυτού του φαινομένου. «Σβήνει» επίσης και τις εμπειρίες άλλου είδους αστυνομικής βίας, κυρίως τα περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης.

Οι αφροαμερικανές γυναίκες, ιδιαίτερα οι συγγενείς των θυμάτων, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των οργανώσεων κατά της ρατσιστικής αστυνομικής βίας. Το ίδιο το κίνημα Black Lives Matter οφείλει την ύπαρξή του σε τρεις γυναίκες – τις Αλίσια Γκάρζα, Πατρίς Κάλορς και Οπάλ Τομέτι. Η επέτειος της δολοφονίας της Μπριόνα Τέιλορ μας θυμίζει πόσα ακόμα πρέπει να γίνουν για να υπάρξει δικαιοσύνη. Οχι μόνο για την Μπριόνα αλλά και για όλες τις γυναίκες θύματα αστυνομικής βίας. Για τη Σάντρα Μπλαντ. Την Ατατιάνα Τζέφερσον. Την 7χρονη Αϊάνα Τζόουνς. Και πολλές άλλες που δεν έλαβαν ποτέ την προσοχή που έπρεπε. Τα ονόματά τους ξεχνιούνται εύκολα, όπως και τα εγκλήματα εις βάρος τους, εκεί όπου η φονική ρατσιστική βία της αστυνομίας συναντά τον σεξισμό.

Η Βασιλική Μαλούχου είναι πτυχιούχος και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών του Παρισιού με ειδίκευση στις ευρωαμερικανικές σχέσεις.