Η μετά Μέρκελ εποχή παίρνει σχήμα

Οι Πράσινοι στη Βάδη-Βυρτεμβέργη δεν έχουν λόγο να βιάζονται. Στις 12 Μαΐου θα συγκληθεί η νέα Βουλή στη Στουτγκάρδη για να εκλέξει τον Βίνφριντ Κρέτσμαν πρωθυπουργό για την τρίτη θητεία του πρώτου – και μόνου μέχρι σήμερα – «πράσινου» πρωθυπουργού στη Γερμανία. Ο εκλογικός θρίαμβος των Πρασίνων τη περασμένη Κυριακή στη Βάδη-Βυρτεμβέργη, το κρατίδιο με τη βαριά βιομηχανία που ήταν για δεκαετίες προπύργιο της δεξιάς Χριστιανοδημοκρατίας, ήταν αναμενόμενος. Αλλά μαζί με τη νίκη των Σοσιαλδημοκρατών στο γειτονικό κρατίδιο Ρηνανία-Παλατινάτο και την επανεκλογή της πρωθυπουργού Μάλου Ντράιερ, ο σεισμός στη Στουτγάρδη και το Μάιντς ταρακούνησε συθέμελα το Βερολίνο. «Η μετά Μέρκελ εποχή στη Γερμανία αρχίζει να σχηματοποιείται», διαπιστώνει ο Τόρστεν Φάας, πολιτειολόγος στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου (FU). Η Χριστιανική Ενωση CDU-CSU το βιώνει οδυνηρά. Η κάλπη της Κυριακής έδειξε ότι δεν είναι φυσικός νόμος να προέρχεται από τις γραμμές της ο/η καγκελάριος της χώρας. Μετά από τέσσερις θητείες της Μέρκελ, η Γερμανία μπορεί να βρεθεί από τον Σεπτέμβριο με κυβέρνηση χωρίς τη Χριστιανική Ενωση.

Η νευρικότητα είναι μεγάλη στο CDU/CSU που πρέπει να αποφασίσει, ποιος θα οδηγήσει το κόμμα στις εκλογές του Σεπτεμβρίου. «Με κρεβάτι για ύπνο στο τρένο δεν φτάνεις στην καγκελαρία», σχολίασε ο Μάρκους Ζέντερ βαυαρός πρωθυπουργός και μνηστήρας του χρίσματος του υποψήφιου καγκελάριου, Μάρκους Ζέντερ, υπονοώντας εμμέσως πλην σαφώς τον εσωκομματικό του αντίπαλο Αρμιν Λάσετ, πρωθυπουργό της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας και νεοεκλεγέντα πρόεδρο του CDU. Ο Ζέντερ έχει σαφές προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις έναντι του Λάσετ. Αλλά το χρίσμα για τον βαυαρό υποψήφιο δεν είναι αυτονόητο, εκτιμά ο Τόρστεν Φάας. Οι Χριστιανοδημοκράτες του CDU θα πρέπει να κόψουν τις γέφυρες με τον νέο τους πρόεδρο Λάσετ, λέει, για να δώσουν στον πρόεδρο του CSU το προβάδισμα.

Στη Στουτγάρδη, ο πράσινος θριαμβευτής Κρέτσμαν θα ξεκινήσει σήμερα διερευνητικές επαφές όχι μόνον με τους Χριστιανοδημοκράτες, με τους οποίους κυβερνούσε την προηγούμενη πενταετία, αλλά επίσης με τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Φιλελεύθερους. Ενας κοκκινο-κιτρινο-πράσινος κυβερνητικός συνασπισμός του λεγόμενου «φωτεινού σηματοδότη» ήταν εξαίρεση. Στα 16 κρατίδια της Γερμανίας, μόνον η Ρηνανία-Παλατινάτο είχε και θα έχει τέτοια κυβέρνηση υπό τη Μάλου Ντράιερ. Αν καταλήξει και ο «πράσινος» Κρέτσμαν στον «φωτεινό σηματοδότη», το μοντέλο αυτό θα γίνει ρεαλιστική προοπτική και για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση και για το Βερολίνο.

Η προοπτική αυτή έφερε τη νεκρανάσταση των Σοσιαλδημοκρατών. Ο υποψήφιος καγκελάριος του SPD,  Ολαφ Σολτς, αντιμετωπίζονταν με θυμηδία μέχρι πρότινος δηλώνοντας έτοιμος να γίνει καγκελάριος της Γερμανίας με το SPD κολλημένο στο 15-16%. Τώρα έχει κάθε λόγο να ελπίζει, αν το SPD είναι δεύτερο κόμμα και το επιτρέπει η εκλογική αριθμητική. Αλλά και με τους Πράσινους στη δεύτερη θέση, σε έναν συνασπισμό του «σηματοδότη» SPD – Πράσινων – Φιλελευθέρων, ο Σολτς είναι ο μόνος που έχει ομοσπονδιακή κυβερνητική εμπειρία και το «μπόνους» του αντικαγκελάριου. Οι Φιλελεύθεροι του Κρίστιαν Λίντνερ ευκολότερα θα αποδέχονταν καγκελάριο του SPD παρά των Πρασίνων.

Οι Πράσινοι γίνονται καθοριστικός ρυθμιστής των εξελίξεων. Αυτοί θα επιλέξουν αν θα συνεργαστούν με τη δεξιά CDU/CSU ή θα προτιμήσουν τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Φιλελεύθερους. Προς το παρόν πρέπει να επιλέξουν ποιος από το δίδυμο προέδρων θα τους οδηγήσει στις εκλογές. Διότι η καγκελαρία δεν μοιράζεται σε δίδυμα. Η Αναλένα Μπέρκμποκ χαίρει μεγαλύτερης εκτίμησης στο κόμμα, διαπιστώνει ο Φάας, υπέρ της υποψηφιότητάς της λειτουργεί επίσης το γεγονός ότι θα ήταν η μόνη γυναίκα υποψήφια καγκελάριος. Μειονέκτημα της 40χρονης Μπέρμποκ είναι ότι δεν έχει καμία απολύτως κυβερνητική εμπειρία. Ο Ρόμπερτ Χάμπεκ χρημάτισε υπουργός Γεωργίας στο κρατίδιο του Σλέσβικ-Χολστάιν. Αλλά ούτε αυτό αποτελεί επαρκή εμπειρία για την καγκελαρία της Γερμανίας. Ετσι ανεβαίνουν οι μετοχές του σοσιαλδημοκράτη Σολτς για την καγκελαρία.