Η σιωπή του Ντράγκι θα αποδειχθεί χρυσός για την Ιταλία;

Τα λόγια μπορεί να κοστίσουν πολλά στην πολιτική και οικονομική επικοινωνία. Ο ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Ντράγκι, το ξέρει καλύτερα από τον καθένα. Το 2011, όταν ήταν πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας η φράση του «θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί» θεωρείται ότι έπαιξε κομβικό ρόλο στη διάσωση του ευρώ. Ισως γι’ αυτό, λένε οι υποστηρικτές του, ο Ντράγκι εδώ και ένα μήνα που βρίσκεται στην πρωθυπουργία δεν έχει δώσει συνέντευξη Τύπου ούτε έχει μιλήσει δημόσια σε μια χώρα συνηθισμένη τα τελευταία χρόνια, σε βομβαρδισμό πολιτικών δηλώσεων στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης.

Επιλέγοντας μια ασυνήθιστη στάση για σύγχρονο πολιτικό, ο 73χρονος Ντράγκι έχει αποφασίσει ότι θα μιλάει μόνο με στοιχεία, τίποτα άλλο. Και είναι αλήθεια, γράφει το Politico, ότι κάποια πράγματα έχουν αρχίσει να αλλάζουν τον τελευταίο μήνα, κυρίως στο πρόγραμμα εμβολιασμού. Παράλληλα αλλαγές σημειώνονται και στην εσωτερική οργάνωση δύο μεγάλων κομμάτων, του Δημοκρατικού και του Κινήματος των Πέντε Αστέρων, που πλήρωσαν το τίμημα της πρόσφατης πολιτικής κρίσης.

Ο Ντράγκι είναι ο έκτος στη σειρά πρωθυπουργός της Ιταλίας, μετά τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι που δεν εξελέγη από κάλπες (πριν από αυτόν ήταν ο Μάριο Μόντι, ο Ενρίκο Λέτα, ο Ματέο Ρέντσι, ο Πάολο Τζεντιλόνι και ο Τζουζέπε Κόντε). Οσο βρισκόταν στην ΕΚΤ ο Ντράγκι όλοι περίμεναν με ενδιαφέρον τις συνεντεύξεις του, λόγω του σημαντικού επικοινωνιακού του χαρίσματος. Το μόνο που έκανε όμως πρόσφατα ήταν να αστειευθεί, κατά την επίσκεψή του σε εμβολιαστικό κέντρο, για το πόσες αγγλικές λέξεις χρησιμοποιούν πια οι συμπατριώτες του. Τίποτα άλλο. Σε πρόσφατη συνάντηση με δημοσιογράφους, η εκπρόσωπος Τύπου του πρωθυπουργού τους παρότρυνε να αποφύγουν να ερμηνεύσουν τα αστεία ή τη σιωπή του. Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουν κάποια δήλωσή του για να ασχοληθούν.

Ο πρώην διοικητής της ΕΚΤ έθεσε τέλος σε τρία χρόνια λαϊκισμού, φέρνοντας τεχνοκρατικό αέρα και ένα υπουργικό συμβούλιο στελεχωμένο από άνδρες και γυναίκες που αντέχουν στις πιέσεις. Το παράδοξο όμως είναι ότι κάποια μέτρα θυμίζουν στιγμές του πρόσφατου παρελθόντος. Ο Ντράγκι αντιτάχθηκε στην πρώτη ευρωπαϊκή αποστολή 13 εκατομμυρίων εμβολίων στην Αφρική και κατόπιν μπλόκαρε την αποστολή στην Αυστραλία μιας παρτίδας εμβολίων που είχε κατασκευάσει η AstraZeneca σε ιταλικό εργοστάσιο. Μια κίνηση που ουσιαστικά ήταν σαν να έλεγε «Πρώτα οι Ευρωπαίοι», σχολιάζει στέλεχος του Δημοκρατικού Κόμματος, μια και η κίνηση έγινε σε συντονισμό με τις Βρυξέλλες.

Κατόπιν, σε μια κίνηση που προκάλεσε αντιδράσεις από τους οπαδούς του Τζουζέπε Κόντε, ζήτησε από την εταιρεία McKinsey να επαναξιολογήσει το Σχέδιο Ανάκαμψης, θυμίζοντας την επιθυμία του πρώην πρωθυπουργού να φέρει περισσότερους ειδικούς στην κυβέρνηση. Οι προσδοκίες για διαφοροποίηση από την προηγούμενη κυβέρνηση είναι πολλές. Το 50,8% των Ιταλών σύμφωνα με προχθεσινή δημοσκόπηση της εφημερίδας «La Stampa», το επιθυμούν διακαώς. Ενας μήνας, προφανώς, είναι σύντομο διάστημα για να  αντλήσει κάποιος συμπεράσματα, όμως η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει αρκετός χώρος για μανούβρες, παρατηρεί ο πολιτικός επιστήμονας Τζιοβάνι Ορσίνα. «Υπάρχει συνέχεια με τις πολιτικές Κόντε, ιδιαίτερα στο θέμα της πανδημίας και αυτό το παρατηρούν οι πολίτες», λέει. Ομως υπάρχουν δύο τομείς όπου μπορεί να υπάρξει διαφοροποίηση, συνεχίζει: πρώτον στις σχέσεις με την Ευρώπη, όπου η φωνή του Ντράγκι επηρεάζει. Πολλοί θεωρούν ότι αυτή η στιγμή, με τη Μέρκελ να αποχωρεί σε μερικούς μήνες και τον Μακρόν να σκέφτεται την προεκλογική εκστρατεία, είναι η κατάλληλη για να αναδειχθούν οι ικανότητες του Ντράγκι στην Ευρώπη.